Botánica - KaleidoScapes

Nome científico da planta

Patanus orientalis

martín veiga · 22 febrero 2021 20:40

Familia da planta
Platanáceas

Nome común da planta
Plátano de paseo

Fotografías da planta

Información histórica sobre as plantas

Usos medicinais
los frutos son empleados tradicionalmente para tratar problemas de próstata, así como por sus propiedades antiinflamatorias.

Usos alimentarios
No encontré información

Usos funcionais
El Platanus orientalis se utiliza como árbol ornamental, su uso está muy extendido.
Su madera se utiliza en carpintería.
Sus cogollos son utilizados en las terapias con semillas, en la medicina no convencional.

Usos lúdicos
No encontré información

Usos rituais
Sí que encontré paginas web donde decía que se usaba en rituales pero no especificaba más allá de eso

Lendas, refráns e mitos
No encontré nada

Historia da planta
Científicos persas y árabes, como Avicenna y Hakim Momen, también estaban familiarizados con este árbol; en sus obras mencionan sus usos medicinales

Fontes secundarias empregadas
Para mi jardín www.jardineriaon.com
wikipedia wikipedia.org
Arboles ornamentaleswww.arbolesornamentales.es
Arboles de Malaga www.arbolesdemalaga.es

Nome científico da planta

Corylus avellana

Yan Maykel González Wilson · 7 febrero 2025 11:33

Familia da planta
Abeleira pertencente á familia das Batuláceas

Nome común da planta
Abeleira cunha variedade dialectal que recibe o nome de Abelaira

Información destacada
As varas da Abeleira empregábanse tradicionalmente para a construción de valados, cestaría, feche de canastros e na construción, mesturando as pólas con barro para a fabricación de tabiques. Ademáis, estas varas están asociadas tradicionalmente coa maxia e a sabedoría.

A Abeleira común cultívase polos seus froitos comestíbeis.

É unha especie común dos bosques galegos, especialmente dos de ribeira.

A abelá ten unha presenza notable en refranes e dichos populares en distintas rexións de España.

Principalmente, cultivanse os seus froitos, as abelás, que son moi nutritivos e se empregan en repostería.

Información botánica da planta

Procedencia
É nativa de Europa e do oeste de Asia, dende as Illas británicas, chegando polo sur á Península Ibérica, Grecia, Turquía e Chipre; polo norte até Escandinavia, e polo leste até os montes Urais, o Cáucaso, e o noroeste do Irán.

Descrición xeral
É unha arboriña (ás veces considerada arbusto) que acada entre 3 e 8 metros de altura, aínda que algúns exemplares poden chegar até os 15 metros.

Tronco ou talo
A abelá é practicamente esférica ou un chisco oval, de 15–20 mm de longo e 12–20 mm de ancho (pode chegar aos 25 mm de longo nalgunhas abelás cultivadas seleccionadas), de cor castaña amarelada, cunha cicatriz pálida na base.

Folla
As follas son caedizas, arredondadas, aveludadas polas dúas faces, co extremo rematado en punta, e os bordos dobremente serrados, de entre 6 e 12 cm.

Flor
As flores masculinas aparecen no outono, volvéndose máis longas e de cor amarela na primavera, as femininas son moi pequenas e longas, cando se desenvolven dan lugar a acios de 1 a 4 abelás.

Froito
O froito é botanicamente unha noz, producida en acios dun a cinco, cada noz metida nun invólucro, que cobre 3 cuartos da abelá. Ditos froitos aparecen en outono.

Información histórica sobre as plantas

Usos medicinais
A abelá conta con diversos usos medicinais grazas as súas propiedades beneficiosas. Podemos distinguir que ten moitas propiedades antiinflamatorias e antihemorráxicas (atópase na cortiza do abelaneiro), astrigente e tónico (As follas posúen estas propiedades), antioxidante (ricas en vitamina E, protexe as células da oxidación) e outras moitas propiedades

Usos alimentarios
Principalmente, cultívanse os seus froitos, as abelás, que son moi nutritivas e se empregan en repostería.

Usos funcionais
Súa madeira é un bo combustible e se emprega en cestería e tonelería, entre outros usos

Usos lúdicos
Xogos de manualidades: as cascas pódense empregar en proxectos de manualidades

Xogos tradicionais: substitutos de bolas en xogos infantís

Encontros sociais: poden empregarse coma un aperitivo nos encontros sociais

Usos rituais
Estas varas están asociadas tradicionalmente coa maxia

Lendas, refráns e mitos
a abelá ten unha presenza notable en refráns e dichos populares en distintas rexións de España, algúns exemplos de refráns son:

Ano de abellá ano de ratonciños e de neve
Ano de abelás, a neve ata as ventás

Historia da planta
Na mitoloxía cellta, creíase que as ablelás daban sabiduría e inspiración

Fontes secundarias empregadas
Colaboradores dos proxectos da Wikimedia. (2024, 4 diciembre). Abeleira. Wikipedia, A Enciclopedia Libre. http://gl.wikipedia.org/wiki/Abeleira# - Acceso o día 07/02/2024

Consejo Superior de Investigaciones Científicas (CSIC). (2016, 31 marzo). Ficha de especie - Arbolapp. Arbolapp. https://www.arbolapp.es/especies/ficha/corylus-avellana/ - Acceso o día 07/02/2024

Nome científico da planta

Echium plantagineum

Lucía Vilariño Silva · 21 febrero 2021 17:24

Familia da planta
Boraxináceas

Nome común da planta
Soaxe, borraxa brava e lingua de boi

Fotografías da planta

Localización no mapa

Parada #	Nombre	Descripción	Latitud	Longitud
1	Lingua de boi		42,867242068	-8,659567437

Información histórica sobre as plantas

Usos medicinais
El jugo se usa en cosmética como eficaz emoliente para pieles delicadas y enrojecidas. Se usan cataplasmas de flores frescas para curar forúnculos y uñeros; usando las extremidades florales.

Usos alimentarios
Las hojas basales se comen como verdura junto con otras hierbas, como la borraja.

Usos funcionais
La raíz da un colorante rojo para los tejidos.

Usos lúdicos
Non atopei información

Usos rituais
Non atopei información

Lendas, refráns e mitos
Dicen que servía para curar las picaduras de víbora

Historia da planta
Tiene un parecido con la cabeza de una víbora, eso explica que por asociación desde la antigüedad se tuviera a esta planta como protectora frente a las víboras y se utilizara como remedio curativo contra las picaduras de este animal
Esta especie contiene como todas las demás pertenecientes a este género, pequeñísimas cantidades de un alcaloide bastante tóxico llamado equiína, que se asemeja, en su modo de actuación, al curare que usan los indios sudamericanos para envenenar las flechas. De hecho, se han descrito muertes de reses por haber pastado en zonas donde medraba esta especie y haberla ingerido en grandes cantidades

Fontes secundarias empregadas
https://es.wikipedia.org/wiki/Echium_plantagineum , Acceso o día 21/02/20

http://herbarivirtual.uib.es/es/general/843/especie/viborera , Acceso o día 21/02/20

https://sites.google.com/site/deherbasemeigas/fichas/echium-plangineum , Acceso o día 21/02/20

https://www.asturnatura.com/especie/echium-plantagineum.html , Acceso o día 21/02/20

http://acorral.es/malpiweb/florayfauna/viborera.html , Acceso o día 21/02/20

Nome científico da planta

Prunella vulgaris

Iria Francisco Traba · 22 febrero 2021 20:04

Familia da planta
Lamiaceae

Fotografías da planta

Localización no mapa

Parada #	Nombre	Descripción	Latitud	Longitud
1	Prunella vulgaris		42,867274853	-8,659491752

Fotografías da planta

Izan Turnes Cacia · 2 febrero 2021 18:50

Fotografías da planta

Localización no mapa

Parada #	Nombre	Descripción	Latitud	Longitud
1	Trébol	Planta perteneciente a la familia de las Leguminosas, conocida por la superstición de que si encuentras uno de 4 hojas te dará suerte.	42,867189278	-8,659492630

Información histórica sobre as plantas

Usos medicinais
El trébol rojo es una planta medicinal utilizada para solventar la tos, los problemas de piel y la menopausia.

Usos alimentarios
Mi planta no tiene ningún uso alimenticio, no pude encontrar información.

Usos funcionais
Mi planta no tiene ningún uso funcional, no pude encontrar información.

Usos lúdicos
Mi planta no tiene ningún uso lúdico, no pude encontrar información.

Usos rituais
Mi planta no tiene ningún uso para rituales, no pude encontrar información.

Lendas, refráns e mitos
Si te encuentras un trébol de cuatro hojas tendrás mucha suerte pero no lo puedes buscar ya que si lo buscas y lo encuentras tendrás muy mala suerte. El trébol en muchas culturas tiene significado de paz, amor, inteligencia, paciencia, etc.

Historia da planta
La bandera de Irlanda es tricolor, está compuesta por tres franjas verticales: el color verde simboliza a los nacionalistas católicos, el naranja a los protestantes y el blanco la paz, que debería reinar entre unos y otros.
La verdad es que el color verde está muy ligado a la vida de Irlanda. Cada 17 de marzo –día de San Patricio- cientos de irlandeses se reúnen para beber pintas de cerveza Guiness, mientras lucen ropas de un verde Kelly llamativo.

Fontes secundarias empregadas
-Asturna.
https://www.asturnatura.com/especie/trifolium-pratense.html , Acceso o día 02/02/2021
-Wikipedia.
https://es.wikipedia.org/wiki/Trifolium , Acceso o día 02/02/2021
-10 datos súper curiosos sobre los tréboles. https://www.telemundo.com/lifestyle/educacion/10-datos-super-curiosos-sobre-los-treboles-tmna1130915?image=8269250 , Acceso o día 08/02/2021
-Hogarmanía
https://www.hogarmania.com/salud/salud-familiar/remedios-naturales/trebol-rojo-planta-medicinal-para-20159.html#:~:text=Remedios%20naturales-,Tr%C3%A9bol%20rojo%2C%20planta%20medicinal%20para%20la%20tos%2C%20los%20problemas%20de,de%20piel%20y%20la%20menopausia. , Acceso o día 22/02/2021
-abc
https://www.abc.es/ciencia/abci-dificil-encontrar-trebol-cuatro-hojas-201804242147_noticia.html?ref=https:%2F%2Fwww.google.com%2F , Acceso o día 22/02/2021

Fotografías da planta

Sara Eirís Rodriguez · 20 febrero 2021 14:38

Información histórica sobre as plantas

Usos medicinais
Utilizase a planta en decocción, xarabe o extracto fluido para tratar os catarros, as bronquitis e a asma
Utilizase notablemente diurética.
O aceite resultante de freír a planta en aceite de oliva ten propiedades beneficiosas contra as hemorroides.

Usos alimentarios
Utilizase sobre todo para ensaladas e suele consumir en cru pola sua textura, aroma e sabor.

Usos funcionais
Non atopei información.

Usos lúdicos
Non atopei información.

Usos rituais
Non atopei información.

Lendas, refráns e mitos
Non atopei información.

Historia da planta
Non atopei información.

Nome científico da planta

Liriodendron tulipifera.

Lara Torea Suárez · 27 enero 2025 14:29

Familia da planta
Familia Magnoliáceas.

Nome común da planta
Tulipeiro de Virxinia, Árbore das tulipas ou dos tulipáns, Tulípero.

Información destacada
O tulipeiro de Virxinia é unha árbore que pertence á familia das magnoliáceas e que procede do leste de América do Norte. Ten o título de "árbore do estado" (segundo a listaxe do goberno dos Estados Unidos) de Indiana, Kentucky e Tennessee. En Galiza aparece como árbore ornamental, común en arboredos e xardinaxe palaciana e urbana. As súas flores, da forma da flor do tulipán, posúen unha gran cantidade de néctar, sendo unha das maiores plantas melíferas do leste dos Estados Unidos, e producindo unha variedade de mel avermellada cun forte sabor.

Información botánica da planta

Procedencia
Aparece en Nova Inglaterra, abunda nas costas sureñas do lago Erie e o oeste de Illinois; sur de Alabama e Georgia, e, raramente, no oeste do río Misisipi. O seu mellor desenvolvemento dáse nos vales dos ríos fluíndo cara ao río Ohio.
(Non atopei información con respecto á introdución da especie en Galiza, e tampouco en España).

Descrición xeral
É unha das árbores autóctonas máis grandes dos Estados Unidos, capaz de acadar os 50 m de altura e os 2,5 m de diámetro de tronco. A súa altura ordinaria atópase entre os 18 aos 26 m. Prefire solos profundos, ricos e algo húmidos. É bastante común que medre individualmente. As raíces son carnosas. O crecemento é moi rápido. A forma típica da folla semella a silueta da flor do tulipán, daí o nome da especie.

Tronco ou talo
O tronco é alto, de media entre os 18 e os 26 m. A cortiza é marrón, surcada, con ramas suaves, avermelladas ao principio, logo grises escuras e finalmente marróns. É aromática e amarga. A cor da madeira oscila entre o amarelo suave e o marrón, con floema branco.

Folla
As follas semellan, na súa forma, a silueta da flor do tulipán. Son caducas, alternas, simples, de 12 a 15 cm de lonxitude e moi anchas, tetralobuladas, truncadas ou afiadas na base, con veas prominentes. Son de cor verde suave, pero verde brillante en pleno crecemento; lisas e brillantes por riba, verdes pálidas por debaixo. No outono vólvense de cor amarela clara e suave.

Flor
Florece en abril / maio. As flores adoitan aparecer individualmente, son verdes amarillentas, oscilan entre os 2,5 e os 5 cm de lonxitude e teñen forma de copa.

Froito
Estreito, de cor marrón, brando e de forma cónica. Prodúcese en outono.

Información histórica sobre as plantas

Usos medicinais
Non atopei información concreta. Algunhas páxinas afirman que ten usos terapéuticos e que se utilizaba medicinalmente na Antigüidade, pero non especifican como.

Usos alimentarios
As súas flores teñen unha gran cantidade de néctar, sendo unha das maiores plantas melíferas do leste dos Estados Unidos, e producindo unha variedade de mel avermellada cun forte sabor.

Usos funcionais
A súa madeira branda é universalmente coñecida como "poplar". É moi utilizada como madeira barata, fácil de traballar e estable, pero non é nin moi resistente nin particularmente desexada polo estético. É a madeira de elección para a construción de órganos pola súa facilidade para acadar un corte e acabado precisos. Tamén se usa para os laterais dos armarios. Pódese comparar en textura, resistencia e moldeabilidade ao piñeiro branco.

Usos lúdicos
Non atopei información.

Usos rituais
Non atopei información.

Lendas, refráns e mitos
Non atopei información.

Historia da planta
Era considerada unha árbore sagrada en diversas culturas nativas de Norteamérica, debido á súa súa lonxevidade e súa vistosa flor. Os primeiros colonos europeos tamén a apreciaron polo seu imponente porte e polas flores, que contemplaban como símbolos de esperanza e novos inicios.

Fontes secundarias empregadas
Wikipedia, “Liriodendron Tulipifera”. https://es.m.wikipedia.org/wiki/Liriodendron_tulipifera. Acceso o día 10/02/2025.

Nome científico da planta

Cercis siliquastrum

Olalla Redondo López · 30 enero 2021 11:24

Familia da planta
Fabáceas

Nome común da planta
Árbore do amor, árbore de Xudas, ciclamor

Fotografías da planta

Localización no mapa

Parada #	Nombre	Descripción	Latitud	Longitud
1	Cercis siliquastrum		42,867234343	-8,659187862

Información histórica sobre as plantas

Usos medicinais
O foito usouse no pasado para a medicina popular como adstrinxente (deshidratación da pel e ación antiinflamatoria) e a codia como remedio á dor de cabeza e ao catarro.

Usos alimentarios
As flores teñen un gusto picante e poden comerse en ensaladas. Nalgunhas zonas os brotes florais escabechábanse con vinagre.

Usos funcionais
A madeira desta árbore non se usa para fabricar mobles porque é moi fráxil e débil. O ámbito para o que máis se usa esta planta é para o ornamental. Colócase en paseos e xardíns tanto de forma individual como en grupos. Isto faise sobre todo polo gran colorido das súas flores e pola agradable sombra que proporcionan. Tamén é útil para formar sebes de moita altura.

Usos lúdicos
Non atopei información.

Usos rituais
Non atopei información.

Lendas, refráns e mitos
Hai un mito que di que nun exemplar desta árbore foi onde se suicidou Xudas Iscariote despois de traizoar a Xesús vendéndoo ás autoridades por trinta moedas. Aínda que a planta podía co peso de Xudas, non quixo que este se suicidara e comezou a torcer o tronco para que o seu corpo chegara até o chan. Non conseguiu salvalo pero si logrou que non fora ao inferno. Dise que agora esta árbore medra encorvada, pois segue querendo salvar a Xudas da morte. Outra versión desta historia di que o suicidio de Xudas nesta árbore foi o que transformou a cor branca das flores nun rosa intenso polo sangue. Crese que o nome de árbore de Xudas é unha mala tradución do nome en francés "arbre de Judée" ou árbore de Xudea, o lugar onde se atopaba maioritariamente esta árbore.

Historia da planta
Esta árbore chegou por primeira vez a Francia durante a época das cruzadas arredor do ano 1200 e dende alí estendeuse moi rápido polo resto de Europa. Aparece indicado en moitos herbarios dos séculos XVI e XVII polo que supoñemos que era moi popular e común neste período. Durante o dominio do Imperio Bizantino, era unha das árbores que máis se daban en terras de Constantinopla e do estreito do Bósforo. Os emperadores usaban a cor morada desta árbore para os vestidos e complementos, sendo os únicos que a podían lucir. Hoxe en día, o Cercis siliquastrum é a árbore propia da cidade de Istambul e segue a haber exemplares en abundancia.

Fontes secundarias empregadas
https://www.joseeljardinero.com/arbol-del-amor-cercis-siliquastrum-flores/
28 de xaneiro Jose el jardinero

https://es.wikipedia.org/wiki/Cercis_siliquastrum
30 de xaneiro Wikipedia La Enciclopedia Libre (en castelán)

https://www.arbolesornamentales.es/cercissiliquastrum.htm
30 de xaneiro Árboles ornamentales

https://todoarboles.com/cercis-siliquastrum/
30 de xaneiro Todo árboles

http://www.botanicayjardines.com/cercis-siliquastrum/
15 de febreiro Botánica y jardines

http://herbariovirtualbanyeres.blogspot.com/2010/04/arbol.html
15 de febreiro Herbario virtual de Banyeres de Mariola y Alicante

https://guiadejardin.com/cercis-siliquastrum-el-arbol-del-amor/
15 de febrero Guía de Jardín

https://valledeelo.wordpress.com/tag/las-leyendas/
15 de febreiro El valle de Elo

https://en.wikipedia.org/wiki/Cercis_siliquastrum
16 de febreiro Wikipedia La Enciclopedia Libre (en inglés)

https://fichas.infojardin.com/arboles/cercis-siliquastrum-arbol-amor-judas-judea.htm
16 de febrero InfoJardín

Nome científico da planta

Platanus hispanica.

Bento Lorenzo Faraldo · 7 febrero 2025 17:12

Familia da planta
Platanáceas.

Nome común da planta
Plátno de sombra, Plátano de paseo, Plátano Oriental.

Información destacada
Esta árbore da familia das platanáceas non produce plátanos, por moito que o nome o pareza dar a entender, senon que o nome de plátano ven dado polos gregos, onde significaba ancho, posto que a súa sombra pode chegar a abarcar un diámetro de 40m. Os seus frutos son unhas boliñas que nacen a raíz dunha flor case imperceptible e as súas follas teñen forma de man aberta. O seu uso máis representativo é como árbore ornamental.

Información botánica da planta

Procedencia
A planta é orixinaria do Mediterráneo oriental, sudeste de Europae Oeste de Asia. Ampliamente difundida como ornamental, xa atopada nos tempos do Imperio Romana e rexistrada como "Platanus orientalis". Ademais asilvéstrase con facilidade nas ribeiras e nos sotos, sobre todo no norte peninsular.

Descrición xeral
Trátase dunha árbore corpulenta que pode chegar a pasar os 40m, de tronco recto e copa tupida que proxecta unha sombra densa.

Tronco ou talo
Ten un tronco recto, cunha corteza caracterizada por parecer un mosaico de tonos verdes, grises e amarelos, que ,se desprende con facilidade en grandes placas. A súa madeira é dura, semellante á da falla.

Folla
As follas son caducas (pérdeas en outono e inverno), simples (a lámina non se atopa dividida en folíolos), alternas (dispostas espaciadamente e por cada nó hai unha folla), palmeadas (forma de man aberta) en 3-5 lóbulos (partess redondeadas que se saen do marxe da folla) de picos agudos e irregulares e de tacto áspero. Son grandes, medindo entre 12-30cm de ancho e 12-22cm de largo.

Flor
As flores son pequenas e pouco vistosas. Ten flores masculinas e femeninas separadas, pero ambas na mesma planta (monoica). Mentres que as masculinas son de cor verde-amarelada, as femeninas son de cor avermellada; ambas agrupadas en acios pequenos. Son moi pequenas e carecen de pétalos, polo que pasan deapercibidas. Adoitan aparecer na primaveira, normalmente entre abril e maio, e despois evolucionan nos froitos,

Froito
Os froitos son compostos e globosos peludos denominados aquenios, que aparecen xeralmente en pares e miden entre 3-5cm de diámetro e son colgantes. Normalmente mantéñense ata chegar o inverno, cando se desfan e xeran multitude de semillas que se dispersarán pol vento.

Información histórica sobre as plantas

Usos medicinais
Non é especialmente coñecido polos seus usos medicinais, inda que en algún contexto histórico se lle atribuiron calidades non están contrastadas.

Usos alimentarios
Non ten usos alimentarios recoñecidos.

Usos funcionais

Úsase como elemento oramental debido a súa sombra e beleza esstética, plantándoo en parques ou paseos. Ademais, é unha árbore moi resistente á contaminación e reduce a temperatura das zonas urbanas, polo que é ideal para espazos urbanos. A súa madeira, pola contra, non é das máis usadas, pero emprégase ocasionalmente na carpintería e na fabricación de mobles rústicos.

Usos lúdicos
A súa sombra pódese usar para resgardarse do sol e xogar nun ambiente menos sofocante. A súa copa tamén é un lugar idóneo para xogar ao escondite.

Usos rituais
Non atopei información.

Lendas, refráns e mitos
Atópase nunha novela de Julio Verne: «Este puerto […] está situado en una de tres profundas hendiduras que cortan el mar Jónico y el mar Egeo, aquella hoja de plátano a la que se ha comparado con mucha exactitud a la Grecia meridional».
Ademais, conta a tradición que a Academia de Platón estaba ao lado dun platanar (Diario de Sevilla).

Historia da planta
Considérase como un híbrido entre o "Platanus orientalis" e o "Platanus occidentalis"

Fontes secundarias empregadas
Arbolapp. https://www.arbolapp.es/especies/ficha/platanus-hispanica/, acceso o día 07/02/2025.
Wikipedia. https://es.wikipedia.org/wiki/Platanus_%C3%97_hispanica, acceso o día 07/02/2025.
Deep Seek. https://chat.deepseek.com/, consulta día 07/02/2025.
Diario de Sevilla. https://www.diariodesevilla.es/opinion/articulos/Historia-leyenda-platano-sombra_0_1565843572.html, consulta día 07/02/2025.

Nome científico da planta

Citrus sinensis

Carme Iglesias Abeledo · 7 febrero 2025 11:17

Familia da planta
Rutáceas

Nome común da planta
Laranxeira

Información destacada
-A súa orixe asiática e a forma na que trouxeron ara Galicia.
-O seu uso na queimada.
-Usos da froita ou follas como aromatizante ou alimento.

Información botánica da planta

Procedencia
É orixinaria do sureste de China e norte de Birmania, aínda que se conoce na área mediterránea desde fai aproximadamente tres mil anos. Dende o seu lugar de orixen, a Laranxeira extendeuse a Xapón e ao longo da India, chegou a Occidente pola Ruta da Seda.

Descrición xeral
É unha árbore de tamaño mediano (de 3 a 5 m de altura), con copa redondeada y ramas regulares.

Tronco ou talo
Un só tronco, dereito e cilíndrico, verdoso primiero e gris despois. As ramas aparecen a un metro do chan máis ou menos, en ocasións con grandes espiñas.

Folla
As follas son perennes, medianas e alongadas, con base redondeada e rematadas en punta ou ovales, miden entre 7 a 10 cm.

Flor
As flores aparecen nas axilas das follas, solitarias ou en racimos.Son brancas, chamadas azahar, e son sumamente fragantes.

Froito
A laranxa é un froito carnoso de cáscara máis ou menos grosa e endurecida e a súa pulpa está formada típicamente por once gajos cheos de zume, o cal conten moita vitamina C e aceites esenciales. Como o seu nome indica, é de cor laranxa. Comenza a producirse xeralmente en novembro e extendénse ata xuño.

Información histórica sobre as plantas

Usos medicinais
O seu gran contido de Vitamina C favorece a cicatrización de feridas e reforza o sistema inmunolóxico do organismo.

Usos alimentarios
Para aromatizar os dulces ou en infusións de laranxa doce. É moi común o zume de laranxa, exprimindoas e bebendoo.

Usos funcionais
Utilízase para facer aceite esencial de laranxa por exemplo. En cosmética, sirve para limpar e tonificar a pel e para reducir a apariencia de arrugas e manchas.

Usos lúdicos
Non atopei información.

Usos rituais
A monda da laranxa é utilizada no ritual da Queimada, xunto con outros ingredientes como a auga ardente. O máis característico da queimada é o conxuro que se recita mentres a bebida arde. Este ritual galego, invoca a purificación, a protección e a boa sorte para quen a consume.

Lendas, refráns e mitos
É moi común o mito de que se non tomas rápido o zume da laranxa, recén exprimido, as vitaminas que contén desaparecen.

Historia da planta
"Las cinco semillas de naranja" é unha das historias cortas do personaxe Sherlock Holmes. Foi escrita por Sir Arthur Conan Doyle e publicada dentro da colección "Las aventuras de Sherlock Holmes".

Fontes secundarias empregadas
Wikipedia da Laranxeira https://gl.wikipedia.org/wiki/Laranxeira Acceso o día 7/2/2025

A queimada https://www.larazon.es/galicia/asi-uno-rituales-gallegos-mas-tradicionales-p7m_202412306772715f4f1fb700017ad0ef.html#:~:text=Lo%20m%C3%A1s%20caracter%C3%ADstico%20de%20la,suerte%20para%20quienes%20la%20consumen. Acceso o día 7/2/2025

Historia de la naranja https://www.naranjasche.com/p/historia-de-la-naranja/ Acceso o día 7/2/2025

Patio con(vida)

Botánica « Atrás Buscar: