Contemporary heritage in Santiago de Compostela

Título

Pavillón da Exposión Rexional Galega

Alejandra Castaño Ares, Antía Calvo Mirás · 26 febrero 2023 13:49

Localización do elemento

Parada #	Nombre	Descripción	Latitud	Longitud
1	Pavillón Artístico e Industrial	Este pavillón é o único que se conserva da Exposición Rexional de 1909 o cal foi construido para exercer de café, restaurante e salón de baile. Sigue as directrices da arquitectura de fin de século, onde se asoma un incipente modernismo. Presenta unha planta rectangular, rematada en dous miradoiros semicirculares nos lados máis estreitos e fachadas de amplios ventanais, presidindo a principal unha escaleira dobre de trazado elíptico. Ten unha decoración de xarróns e guirnaldas. Posteriormente tivo varios usos, no que destaca o actual como gardería infantil de santa Susana, dende os anos 70. Pese a que foi restaurado , a apariencia é moi similar a do pavillón da Exposición Rexional.	42,876416751	-8,548981554

Nós no elemento histórico

Imaxes do elemento

Explicación en vídeo

Contexto histórico
A orixe deste edificio remóntase a principios do século XX, cando se planificada a confluencia en 1909 de dous eventos moi importantes para Santiago do Compostela: o primeiro Ano Santo do século e a terceira e última Exposición Rexional Galega, de marcado carácter internacional.
Co motivo deste segundo acontecemento buscouse proxectar unha imaxe europea da capital galega, para o que se recurríu a arquitectos de primeiro nivel.
Así, en 1908 encargóuselle a súa construción ao arquitecto do Porriño Antonio Palacios Ramilo.
A Exposición Rexional Galega inagurouna Alfonso XIII o 24 de xullo do Ano Santo de 1909 e tivo grandes consecuencias para a economía , para a industria, o comercio local e o urbanismo da cidade. Acolleu cerca de 600 expositores e vendeu máis de 53.000 entradas ( o dobre da poboación de Santiago nesas datas), polo que teñen que habilitar residencias de estudiantes para acoller aos visitantes.
Este edificio que nos estamos estudiando, era o Pavillón de Recreo Artístico e Industrial ( é o único que se conserva na actualidade) que durante a Exposición Rexional Galega foi empregado como café, restaurante e salón de baile. Co paso do tempo os seu uso foi cambiando convertíndose en laboratorio, cine, cafetería, sede da Falanxe e finalmente nos anos 70 pasa a ser unha gardería infantil e así se mantén na actualidade.

Patrimonio material
De estilo modernista vienés, no edificio destacaban elementos que aínda perviven como os seus tres balcóns: un na fronte flanqueado por unha imponente escalinata e dous laterais a modo de miradores da alameda. A súa fachada é unha reinterpretación a modo de homenaxe ao tímpano románico do Pórtico da Gloria, con un grupo de anxos dispostos de forma radial emulando aos músicos da obra do Mestre Mateo.
O edificio ten pranta rectangular e contaba con dúas plantas: sobre o zócalo ubicábase unha amplia sala de festas que ocupaba o volumen completo ata a cubierta. Ao longo de século XX engadíuse un novo forxado que dividíu en dous niveis o que foi o gran espacio do salón. O volumen de comunicación vertical medrou en altura para acoller os últimos tramos da dobre escaleira de trazado elíptico. As grandes carpinterías sustituíronse e quedaron divididas en dous polo canto do novo forxado. Tamén ten un xardín.
Esta construción é unha das poucas que está dentro do Parque da Alameda. Este parque conta cunha extensión de 85.000m2 e ten unha gran variedade de plantas e árbores centenarias como carballos, tilos, chopos, eucaliptos, magnolios, etc. Destaca principalmente a carballeira de Santa Susana que se mantén igual dende o século XVI. Tamén chaman a atención as estatuas dedicadas a Valle Inclán, a Rosalía de Castro ou a Isaac Díaz Pardo. Recentemente inaugurouse outra dedicada a Federico García Lorca en recordo ao tempo que o poeta pasou en Compostela.
Tamén hai fontes, estanques e bancos de granito.

Patrimonio inmaterial
Un dos aspectos máis importante deste edificio é a súa ubicación. Atópase no pulmón de Santiago Compostela, na Alameda, concretamente no Paseo da Ferradura.
O topónimo Santiago de Compostela ten a súa orixe entre a historia e a lenda. O de Santiago está moi claro, cando no século IX atoparon os restos do apóstolo Santiago, pero no de Compostela hai moitas discrepancias e a maioría atribúeo erróneamente a campus Stellae "campo de estrelas". Os expertos pensan que pode vir de composita tella "terras fermosas", aínda que hai outras teorías.
Hai un xigantesco eucalipto que lle chaman a árbore dos enamorados e conta a lenda que quen se queira casar ten que dar unha volta ao seu arredor. Tamén hai un precioso abeto de 22 metros plantado por Eva Perón en 1947 durante a súa visita a Compostela ao que chaman "a Perona".

Título

Os Colexios Maiores de Santiago de Compostela

Lara Lorenzo Estévez, Óscar Granja Grille , Santiago José de Bona Vidal · 11 febrero 2023 10:20

Localización do elemento

Parada #	Nombre	Descripción	Latitud	Longitud
1	Plaza de Rodríguez Cadarso (Colegio Mayor Rodríguez Cadarso, Fonseca y San Clemente)	La ubicación dispuesta pertenece a una plaza cuadrangular, constituida por un parque natural (árboles centenarios, arbustos de muchos tipos, etc.) atravesado por numerosos caminos pedrosos y acompañado por diferentes obras artísticas (tal que una estructura de latón), además de haber unas cuantas farolas iluminando la estancia en el paisaje nocturno.	42,877299923	-8,554110389

Nós no elemento histórico

Imaxes do elemento

Explicación en vídeo

Contexto histórico
Tras la fundación de la USC en 1495, los encargados del proyecto no ven la necesidad de crear residencias que alberguen a los estudiantes para mejorar su rutina de aprendizaje, hasta que siglos después, en 1919, se vuelve a poner el tema sobre la mesa durante un Claustro Universitario, percibiendo la necesidad de más viviendas para los estudiantes debido a la creciente cantidad de alumnos nuevos.

Así, empiezan a planear las construcciones, siendo 5 pabellones principales (4 de ellos para colegios mayores, y otro para labores militares), e intentan reunir los fondos a través del Estado, cuotas de una peseta y donaciones de gallegos emigrados en el extranjero, tarea ardua debido a la situación del país (el reciente Desastre del 98 y la pobreza general de la población). Consiguen su objetivo, y en 1928 comienzan las obras, quedando finalmente en 3 pabellones. El proyecto se pone a cargo del arquitecto Constantino Candeira Pérez, pero lo acaba terminando Jenaro de la Fuente Álvarez.

En 1936 se termina el primero, y su fundación se retrasa a 1941 debido a la Guerra Civil. Éste sería el Colegio Mayor Rodríguez Cadarso (aunque durante la dictadura franquista se le conocía como Colegio Mayor Generalísimo Franco), convirtiéndose en un requisito el tener una vivienda en él para poder acudir a la universidad. Al año siguiente se comienzan las obras del segundo, que se terminaría unos años después como el Colegio Mayor San Clemente. El tercero se demorará un poco más, empezando su construcción en 1953, y terminando en 1964, llamado Colegio Mayor Fonseca.

Los dos primeros sirvieron en un principio como colegios masculinos, y el último como femenino. Sin embargo, en la actualidad, todos son mixtos. Su interior ha ido evolucionando con los años, adaptándose a los tiempos y a las normas sanitarias y sociales exigidas, quedando a día de hoy como unas modernas instalaciones, con numerosas estancias comunitarias y adecuadas para la vida estudiantil.

Patrimonio material
El edificio principal de los tres es el Fonseca, encontrándose en el medio de los otros, y desembocando todos en una plaza (un parque) cuadrangular, llamada Rodríguez Cadarso, constituida por pequeños segmentos en los que se cultivan arbustos de muchos tipos, farolas de piedra, caminos entrecruzados del mismo material, y alguna estructura con finalidad artística (como la escultura segmentada de latón). Todos los edificios están hechos de granito, y tienen planta rectangular (aunque Fonseca tiene una forma más parecida a la de una "u"), de dos alturas, asimilándose al renacimiento; además en sus fachadas poseen elementos decorativos, con poco relieve y juego a través de las formas geométricas, que evocan al estilo barroco.

A pesar de todo esto, los edificios son de estilo imperial y (mayoritariamente) modernista, ya que al igual que en los movimientos previamente mencionados, su finalidad era la de lograr el equilibrio entre funcionalidad y belleza, otorgando sensación de elegancia y alegría a través de distintos materiales y formas, en espacios urbanos (característica del arquitecto Jenaro de la Fuente).

Patrimonio inmaterial
En estas residencias hay muchas actividades distintas a lo largo del año, que los estudiantes pueden disfrutar en sus tiempos libres. Por ejemplo, los propios alumnos celebran de vez en cuando cenas multitudinarias, y fiestas para celebrar eventos importantes. De hecho, hay asignadas dos semanas del año a un gran evento de múltiples actividades entre ellos (deportes, juegos, y mucho más) en las instalaciones que tienen habilitadas para eso.

Otras actividades culturales son los intercambios con otras residencias universitarias de otras ciudades, visitas de delegaciones de otros países, proyección de películas, etc.

El ambiente es bastante ameno (al menos en días festivos) y la mezcla entre la diversa flora (que provocan aromas frescos) y la fauna, sobre todo aves como patos o gorriones (que crean sonidos dando sensación de tranquilidad, como se puede apreciar en el vídeo) desembocan en un paisaje muy apacible.

Título

Facultade de medicina e ododntoloxía de Santiago de Compostela

Antón Abalo Santamaría, Eduardo Castelo Corral, Iago Álvarez Gómez, Jairo Barreiro Brea · 27 febrero 2023 15:45

Localización do elemento

Parada #	Nombre	Descripción	Latitud	Longitud
1	Facultade de medicina		42,882540281	-8,545456165

Nós no elemento histórico

Imaxes do elemento

Explicación en vídeo

Contexto histórico
A Facultade de Medicina foi construída entre 1910 e 1928, anos nos que a nivel global tivo lugar a Primeira Guerra Mundial e anos despois as súas terribles consecuencias consecuencias. Formouse a Sociedade de Nacións, para evitar outro desastre como foi este conflito. En relación aos países Rusia pasou a ser a Unión Soviética, coa ideoloxía marxista de Lenin; Estados Unidos seguiu o seu desenvolvemento económico; en Alemaña tras a dureza do tratado de Versalles desenvolvíase o coñecido Espírito de Versalles; en Francia está época caracterízase por un gran descontento e unha gran inestabilidade económica e Xapón estendía o seu dominio por Asía.
A nivel nacional ao comezo está vixente o reinado de Alfonso XIII, co que volven os intentos de expansión coa toma de Marrocos, aínda que o control sobre esta zona non lle achegaba ningún beneficio e ademais supoñía unha perda de soldados. Polo que a crise económica e o desencanto provocan as revolucións de 1909 e 1917. Finalmente tras o desastre Annual en 1921 as tropas españolas retíranse en Ceuta e Melilla. A neutralidade de España na Primeira Guerra Mundial non evita que a finais dos anos 10 o país atópese en plena crise. A guerra colonial, a crecente organización da esquerda en partidos e sindicatos revolucionarios como a anarquista Confederación Nacional do Traballo (CNT), e a depresión económica que afecta a toda Europa conducen a España a unha crise de goberno que termina co golpe de estado do xeral Primo de Rivera en 1923, apoiado polo rei. O ditador impón un goberno totalitario que restrinxe as liberdades políticas e as demandas proletarias para conseguir unha recuperación económica. Logra estabilizar o país alcanzando acordos con estamentos tan distintos como os socialistas da Unión Xeral de Traballadores (UXT), os militares tradicionalistas e a institución monárquica.
En Galicia, a sociedade caracterízase pola concentración do poder económico en sectores minoritarios, un sistema agrícola toda vía feudal e unha crecente emigración. Ademais créanse diferentes asociación agrarias que concentran as protestas sociais, a máis destacada foi a Liga Agraria de Acción Gallega. Pero o máis salientable deste período foi a evolución do galeguismo ao nacionalismo que provoca un maior uso do galego. Para divulgar, defender, divulgar e cultivar este sentimento e idioma créanse as Irmandades da Fala que crean a revista A Nosa Terra. Forman parte desta asociación: Noriega Varela, Ramón Cabanillas, Vicente Risco ,Ramón Otero Pedrayo,... En 1918 prodúcese a I Asmablea Nacionalista Galega na que se acordou a reivindicación da autonomía integral.

Patrimonio material
A Facultade de Medicina encóntrase na calle San Francisco, que está situada entre a Praza do Obradoiro e o Convento e Igrexa de San Francisco. Antes da súa construción nesta zona encontrábanse varias casas que por mor deste edificio tiveron que ser derribadas.
Ten un estilo eclesiástico decimonónico, que ten claras influencias renacentistas e clásicas. Ten unha fachada dividida en dúas plantas separadas por unha cornisa nas que se aprecia un dobre pórtico. Destaca á abundancia de frontóns que se sitúan encima de cada fiestra e dous na entrada principal. Un de maior tamaño que se sitúa na planta superior da fachada e outro, de menor tamaño,na planta inferior. Podemos observar unha gran simetría en todo o edificio en relación as columnas, fiestras e portas.
Unha vez dentro a facultade divídese en cinco niveis e consta de nove aulas. Ao entrar pola porta podemos ver unhas escaleiras de mármore e o busto de Roberto Novoa ( un recoñecido médico).

Patrimonio inmaterial
Ao ser un edificio cunha antigüidade duns 100 anos, transmite aquela sensación de atoparte plenamente na zona vella da cidade, inda que nos arredores véxanse tendas, edificios ou vehículos sentes coma se realmente seguises naquela época.

Título

Estatua De Rosalía De Castro

Javier Alejandro Gonçalves Moros, Laura Mojón Villares, Rosalía Monasterio Cuesta, Sara Gómez López · 26 febrero 2023 01:41

Localización do elemento

Parada #	Nombre	Descripción	Latitud	Longitud
1	Estatua de Rosalía de Castro	A estatua conta coa escultura da figura de Rosalía como elemento principal,vese como esta sentada e apoia a súa cabeza na man, xusto debaixo vemos dúas placas, unha delas ten o nome de Manuel Murguía e Rosalía e a outra fai referencia a quen vai dirixido o monumento e o lugar onde está.Aos laterais temos o nome das obras importantes de Rosalía como Follas Novas e Cantares Gallegos.Na parte traseira temos outra escultura pero esta é de Rosalía e Murguía, xusto debaixo ten unha placa cun poema debaixo. O monumento tamén ten varias placas facendo alusión a lugares dos dous ou grupos nos que se lles recoñecía. En canto ao xardín é bastante colorido polas flores que o adornan e tamén conta con pedras que lle dan moita armonía a estatua.	42,877538000	-8,550470000

Nós no elemento histórico

Imaxes do elemento

Explicación en vídeo

Contexto histórico
Esta estatua está ubicada no paseo da Herradura no parque da Alameda,foi inaugurada en 1917 nas festas do Apostol e os seus creadores son Isidro de Benito e Francisco Cribillés.
A estatua e unha homenaxe a Rosalía de Castro tanto pola súa figura e obras como para conservar a súa memoria e as súas obras.

Patrimonio material
A estatua conta coa escultura da figura de Rosalía como elemento principal,vese como esta sentada e apoia a súa cabeza na man, xusto debaixo vemos dúas placas, unha delas ten o nome de Manuel Murguía e Rosalía e a outra fai referencia a quen vai dirixido o monumento e o lugar onde está.Aos laterais temos o nome das obras importantes de Rosalía como Follas Novas e Cantares Gallegos.Na parte traseira temos outra escultura pero esta é de Rosalía e Murguía, xusto debaixo ten unha placa cun poema debaixo. O monumento tamén ten varias placas facendo alusión a lugares dos dous ou grupos nos que se lles recoñecía.
En canto ao xardín é bastante colorido polas flores que o adornan e tamén conta con pedras que lle dan moita armonía a estatua.

Patrimonio inmaterial
O monumento conta con moitas placas nelas aparecen os nomes de obras famosas da poetísa e tamen un poema dela, así como o seu recoñecemento en demais lugares como se indica nestas placas, isto aporta máis sentido aínda ao concepto da memoria de Rosalía e da conservación das súas obras así como a súa importancia.

Título

The whispers or lovers bench

Celia Gesto Calvo, Gabriela López Abrego · 26 febrero 2023 12:12

Localización do elemento

Parada #	Nombre	Descripción	Latitud	Longitud
1	Banco de los susurros secretos	Banco semicircular	42,877261875	-8,548038527

Nós no elemento histórico

Imaxes do elemento

Explicación en vídeo

Contexto histórico
This bench was made in 1914, (the same year the world war one started) by Mariano Fernández Rangel, a municipal architect and it took 2 years to finish it.

Patrimonio material
This structure is 14 meters long and 5 matters depth,behind the kiosk, it is made with granite, hence its mechanism, the sound bounce from one side to the other, which is an effect called the gallery of whispers, although if you walk away from the bench you can´t hear anything. It was made in la Alameda, in Santiago de Compostela. Surrounding the bench there is a great variety of trees, which are also found throughout the park, some examples may be elm, oak, hackberry, lime, mulberry or plane tree... In the middle of the bench there is a shield with the symbol of Galicia between others. We didn´t saw any flowers because it was winter but in summer and spring there are a lot of different native flowers behind it.

Patrimonio inmaterial
The acoustic bench is also called by the whisper or lovers bench the first one is just because you can hear what the other person is saying despite being in the other corner, in addition the message arrives with the same intensity that was send, the second name it receives is due to the people from around thought is was made for the lovers which could talk to each other without having to be seen in public together, in there people would enjoy music from the municipal bands also. The bench has a rough texture because it is made of granite with tiny holes in all the bench.

Geography and History of Ames

Contemporary heritage in Santiago de Compostela « Atrás Buscar: