Geography and History of Ames

Percorrido histórico de orientación « Atrás    

Nome do elemento histórico

Facultad de Medicina

 

Carla Cantelar Ces, Diego Caeiro Costoya · 18 noviembre 2019 16:23


Localización do elemento
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Facultad de Medicina 42,882492735 -8,545450029

Período cronolóxico principal ao que pertence
Época contemporánea

Nós no elemento histórico

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Explicación do elemento histórico
La facultad de medicina se encuentra en la calle San Francisco y fue creada entre los años 1910 y 1928, en ese mismo lugar, antes del 1910 había una serie de casas que fueron derrumbadas para su construcción. Esta facultad pertenece a la época contemporánea y tiene un estilo eclesiástico decimonónico, estilo artístico que se inspira en el renacimiento y tradiciones clásicas. Podemos observar que el edifico esta construido de forma muy simétrica observando la distancia entre columnas, ventanas y puertas principales. Consta de muchas ventanas y cada una tiene encima un portón triangular, el portón triangular más grande se halla en la parte superior del edificio y debajo de este (encima de la puerta principal) hallamos uno similar pero mas pequeño. En la fachada se puede observar que hay dos plantas separadas por una cornisa y además se presenta también un doble pórtico.
Dentro de la Facultad se encuentran las aulas ty también hay una escalinata en la cual destaca una escultura de Roberto Novoa (médico prestigioso) y otros médicos que destacaron.
Las nuevas generaciones se formarán en el hospital clínico y actualmente la facultad de medicina está formada por 5 plantas y 9 aulas con nombres de hombres científicos, han anunciado que algunas de estas se les cambiará el nombre para renombrarlas con el nombre de mujeres científicas.

Explicación en vídeo

Fontes bibliográficas usadas
http://memoriasdecompostela.blogspot.com/2013/04/facultad-de-medicina-construida-entre.html

https://www.turismo.gal/buscador-global?langId=es_ES&q=facultad+de+medicina

https://www.lavozdegalicia.es/noticia/santiago/santiago/2017/07/19/siglo-historia-templo-medicina-santiago/0003_201707S19C3993.htm

https://es.wikipedia.org/wiki/Universidad_de_Santiago_de_Compostela


Nome do elemento histórico

Pazo de Raxoi

 

Ane Navarro Ayensa, Anxo Blanco Pazos · 16 noviembre 2019 16:56


Localización do elemento
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Pazo de Raxoi Punto de control no que os corredores terán que parar 42,880297876 -8,546127038

Nós no elemento histórico

Período cronolóxico principal ao que pertence
Época contemporánea

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Explicación do elemento histórico
El pazo de Raxoi es un edificio de Santiago de Compostela. Está ubicado en la parte occidental de la plaza del Obradoiro, que cierra por ese lado, frente a la fachada principal de la Catedral de Santiago. A su derecha se sitúa el Colegio de San Gerónimo, que hoy sirve de sede del Rectorado de la Universidad de Santiago; a la izquierda del palacio está el Hostal de los Reyes Catolicos, en la actualidad uno de los hoteles más lujosos de Santiago.
El edificio fue obra de un ingeniero francés llamado Carlos Lemaur del siglo XVIII y su construcción se debe a un encargo del arzobispo de Compostela Bartolomé Raxoi y Losada. El solar sobre el cual se construyó el palacio de Rajoy, estaba ocupado anteriormente por las cárceles. En sus inicios estaba, pensado como seminario para confesores y como residencia de los niños del coro de la catedral pero, tras los siguientes conflictos con el gobierno y otras instituciones de la de la época, se decidió que también debía albergar el ayuntamiento y las cárceles (en los bajos de la parte posterior). Cuando Bartolomé Rajoy quiso construir en ese lugar, se encontró con que había otros dos proyectos más para aquel mismo sitio: el Ayuntamiento quería que aquel espacio fuese usado como Casa del Ayuntamiento, mientras que el administrador del Hospital Real (actual Hotel de los Reyes Católicos) protestó argumentando que el terreno era de su propiedad y que éste privaba de ventilación y luz natural al hospital, además de impedir que este tuviera unas amplias salida y entrada para los enfermos. Finalmente, intervinieron la Capitanía General de Galicia y la Real Cámara, decidiendo así que se usaría como seminario, coro, ayuntamiento y cárcel. Posteriormente también se usaría como cárcel franquista durante la Guerra Civil y dictadura. Aprobado finalmente el proyecto de Bartolomé Rajoy, el edificio fue construido según los planos arquitectónicos de Lemaur, siendo dirigidas las obras por el fray Manuel de los Mártires, y como obreros los maestros Juan López Freire y Alberto Ricoy. Tardó en contruirse el pazo 6 años, de 1766 a 1772, lo cual se sabe gracias a una inscripción que figura en un friso del propio palacio.
El diseño estaba inspirado en los palacetes neoclásicos franceses desarrollados por Francois Mansart. Podemos ver en él la mayor parte de las características arquitectónicas del neoclásico.La arquitectura desde el punto de vista del exterior, se trata de un plano rectangular, en el que predomina la horizontalidad, con los casi 90 m de longitud de la fachada.Describiéndolo desde abajo hasta arriba, en la parte inferior podemos ver veinte arcos de medio punto (diez a cada lado) y en el medio de ellos, cinco arcos adintelados o planos. Sobre esta base, se alzan varias columnas de la orden jónica, carácterísticas de la antigua Grecia y Roma,que soportan las dos siguientes plantas. En estas dos plantas se abren cincuenta huecos de tipo puerta, veinticinco en cada planta. En la primera planta, los huecos en forma de puerta dan al balcón corrido, mientras que en la segunda planta dan a una barandilla. Estas puertas estan formadas por ventanales de cristal, por lo que aportan una gran luminosidad al interior del edificio. Además, en su época, este hecho significaba que pertenecía a alguien rico que pudiese permitirse toda esa cantidad de cristal y chimeneas para caldear el interior. Finalmente, la parte superior esta formada por balaustradas y tres frontones, dos frontones curvados en los que está grabado el escudo de Rajoy y un frontón triangular en el centro en el que está grabado en mármol la batalla de Clavijo, en el que según la leyenda, intervino Santiago Apóstol. En la punta superior del frontón central, se yergue una escultura del Santiago Cabaleiro (Santiago matamouros es ofensivo). Es de los edificios neoclásicos más importantes de España.
En la actualidad, el pazo de Raxoi es la sede del Ayuntamiento de la ciudad, sede de la Xunta de Galicia y en la parte posterior sede de la policía.

Explicación en vídeo

Fontes bibliográficas usadas
-Wikipedia Pazo de Raxoi: https://es.wikipedia.org/wiki/Palacio_de_Rajoy
Acceso: 15/11/2019
-Santiago de Compostela Turismo: http://www.santiagoturismo.com/monumentos/pazo-de-raxoi
Acceso: 15/11/2019
-Turismo Galicia, Xunta de Galicia:https://www.turismo.gal/recurso/-/detalle/26867/pazo-de-raxoi?langId=es_ES&tp=9&ctre=36
Acceso: 15/11/2019
-Que ver en el mundo:https://queverenelmundo.com/que-ver-en-espana/provincia-de-la-coruna/guia-de-santiago-de-compostela/que-ver-en-santiago-de-compostela/palacio-de-rajoy/
Acceso: 15/11/2019
-Concello de Santiago: http://santiagodecompostela.gal/casa_concello/interior.php?txt=cc_raxoi&lg=cas
Acceso: 15/ 11/ 2019
-S. Vicente López, J. Prado Seijas. Ilustracións de J. Luis Serrano Silva (2010).
"Compostela una historia entretenida", Sotelo Blanco Edicións.
Capítulo XLII páxinas 146,147.

Sons relacionados co elemento histórico


Nome do elemento histórico

Colexio de San Xerome

 

Lorena Viñas Lafuente, Pedro Veiga Eiras · 10 noviembre 2019 22:44


Localización do elemento
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Colexio de San Xerome. Atópase no lateral meridional da praza do Obradoiro 42,879987278 -8,545479758

Período cronolóxico principal ao que pertence
Idade Moderna

Nós no elemento histórico

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Explicación do elemento histórico
O Colexio de San Xerome -Colegio de San Jerónimo en castelán- é un dos catro edificios que flanquean a célebre praza do Obradoiro, ocupando o seu lateral meridional.

Actualmente é sede do rectorado da Universidade de Santiago, pero a súa orixe está nunha antiga fundación ligada ao mecenazgo do arzobispo de Compostela Alonso II de Fonseca que se alzaba na rúa da Acibechería.

A institución orixinal naceu en torno a 1521, tratábase dunha residencia para estudantes, preceptores e lectores pobres da cidade de Santiago. Ata fai poucos anos atribuíanse os planos ao arquitecto Bartolomé Fernández Lechuga, e o patio ao prestixioso José de la Peña Toro; pero ata a data descoñécese quen foi realmente o autor da edificación. Nel estudou cánones e leyes Bartolomé Rajoy Losada. A súa fundación foi posible pola dispoñibilidade do edificio e as rentas do vello hospital de peregrinos da cidade, o hospital de Santiago o Maior, situado na Acibechería que perdeu a súa función tras a fundación e dotación do novo Hospital Real polos Reis Católicos.

O colexio naceu así en Acibechería, e adoptando, ao inicio, o nome ou titularidade de Santiago o Maior. En 1555 cambiouse o nome por San Xerome. Finalmente, a mediados do século XVII, a vella arquitectura foi demolida e o Colexio trasladouse á ubicación actual, na que conserva todavía algúns elementos arquitectónicos e escultóricos traídos do vello edificio de Acibechería: dous escudos de Alonso II de Fonseca que se conservan en dúas das súas fachadas; e o magnífico pórtico esculpido, que se dispón na fachada leste do Obradoiro.

A portada esculpida foi probablemente concebida despois da fundación do colexio a principios do século XVI, aínda que está moi vinculada estilisticamente e estruturalmente co gótico, destacando incluso o seu vínculo formal co Pórtico da Gloria. O seu conxunto escultórico distribúese entre as xambas, o tímpano e o arco acampanado que o enmarca.

Nas xambas hai seis esculturas de apóstolos e santos fundadores das Ordes Mendicantes: Santiago o Maior, o seu irmán San Xoan Evanxelista e San Francisco de Asís na xamba dereita, e San Pedro, San Pablo e Santo Domingo de Guzmán á esquerda. No tímpano atopamos as figuras da Virxe co Neno e, aos lados, Santa Catalina e o Arcanxo San Miguel, santos protectores contra a morte e os moribundos, defensas ligadas á orixe hospitalaria da institución.

Once figuras están dispostas no arco acampanado, con especial importancia das figuras femininas, destacando no centro á Virxe María - en realidade unha tripla Santa Ana, mentres representaban a Santa Ana, a Virxe e o neno - e aos seus lados María. Cleofás e María Salomé, figuras moi pouco presentes na iconografía relixiosa pero na cidade de Santiago como nais respectivamente de Santiago o Menor e Santiago e O Maior. O resto das esculturas representan a santos e santos pais da Igrexa, figuras vinculadas ao coñecemento e á escritura, así como a Magdalena, sen dúbida un guiño ao antigo hospital de peregrinos, xa que o culto á Magdalena está especialmente vinculado á hospitalidade no Camiño de Santiago.

Como xa sinalamos, consérvanse dous escudos do arzobispo Alonso II, nas fachadas do edificio: un na citada fachada do Obradoiro e outro coroando o gran balcón da fachada que da á Rúa do Franco. No interior do edificio destaca o patio de estilo clásico, actualmente acristalado.

Preto da actual sede do rectorado, atópase o Pazo de Fonseca, xunto ao Xardín de Fonseca, e a Praza de Fonseca. Tamén se localizan alí o Museo da Catedral de Santiago e o Pazo de Raxoi. De interese social (sobre todo turístico), hai moitas cafeterías e restaurantes preto.

Explicación en vídeo

Fontes bibliográficas usadas
Todos a nosa investigación foi a través de medios dixitais.
A páxina da que sacamos a maior parte da información foi desta: https://www.fundacionjacobea.org/santiago-de-compostela/santiago-el-colegio-de-san-xerome/

Esta información foi actualizada por última vez o 8 de Agosto de 2019, polo que pouco puido variar dende aquela

Tamén desta,pero en menor cantidade:

https://es.m.wikipedia.org/wiki/Colegio_de_San_Jer%C3%B3nimo.

(Non se sabe de cando é a información)

Sons relacionados co elemento histórico


Nome do elemento histórico

Igrexa de San Fructuoso

 

Emma Iacobe Vázquez García, Inés Fernández Montañés · 11 noviembre 2019 20:14


Localización do elemento
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Igrexa de San Fructuoso 42,880689221 -8,546633721

Período cronolóxico principal ao que pertence
Idade Moderna

Nós no elemento histórico

Imaxes do elemento

Explicación do elemento histórico
Esta maxestuosa igrexa foi proxectada por Lucas Ferro, o cal tamén traballou na fachada da Catedral de Santiago de Compostela, e foi construída entre os anos 1754 e 1765.

Esta igrexa e tamén coñecida como Igrexa das Angustias de Abaixo (o por qué de este nome é descoñecido). O seu nome principal, Igrexa de San Fructuoso, fai referencia ao obispo de Tarragona San Fructuoso, aínda que hai outras conxeturas que din que esta igrexa ten o nome de San Fructuoso de Braga.

O máis vistoso desta igrexa barroca é a súa fachada, na que a súa decoración concéntrase no seu remate. Ten un gran escudo debaixo do seu campanario e unha balaustrada na que situáronse catro estatuas, chamadas "virtudes cardinais", que aluden a catro virtudes: Prudencia, Xustiza, Fortaleza e Templanza, obra de Gregorio Fernández e Francisco de Lens. Debaixo do escudo do campanario pódese observar unha gran porta negra, a entrada principal desta igrexa.
Tamén cabe apreciar a imaxe da escalofriante calaveira e a súa inquietante mensaxe. Encóntrase no muro sur da capilla, a uns tres metros e medio de altura e di: "Ut video vidi. Sicut me videtis videtis. "
"Como te ves, eu me vin. Como me ves, ti tamén te verás".

Explicación en vídeo

Fontes bibliográficas usadas
https://youtu.be/xr-vzNPbRKE
http://www.santiagoturismo.com/monumentos/igrexa-de-san-fructuoso
https://galiciapuebloapueblo.blogspot.com/2019/08/iglesia-de-san-fructuoso-santiago-de.html?m=1


Nome do elemento histórico

Puerta Santa

 

Fernando Ferrer Cuadrado, Lucía López Martínez · 17 noviembre 2019 19:20


Localización do elemento
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Puerta santa Plaza de la Quintana 42,880613900 -8,543866800

Período cronolóxico principal ao que pertence
Idade Moderna

Nós no elemento histórico

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Explicación do elemento histórico
La puerta santa es una de las puertas más conocidas de la catedral de Santiago de Compostela, se sitúa en la cabecera catedralicia de la misma que da a la famosa plaza de la Quintana. Es uno de los elementos más importantes de los años santos Compostelanos debido a que solo se abre durante un tiempo limitado en los años santos que estos se celebran cuando el 25 de julio (día del apóstol ) cae en domingo. Se abre el 31 de diciembre que precede al comienzo de un año santo y permanece abierta hasta la tarde del 31 de diciembre de cada año jubilar. Antes de abrir esta puerta se realiza una pequeña ceremonia, donde el arzobispo compostelano da tres golpes sobre el muro de lajas que tapian la puerta exterior, este pequeño muro se coloca el día previa a la esperada ceremonia. Aparte de este ritual también se realiza otro muy parecido para el cierre de la misma. La ciudad de Santiago se abarrota de peregrinos cada vez que se celebra el año santo, porque todos ellos quieren pasar por la conocida puerta para que queden perdonados sus pecados o simplemente por interés. Mucha gente también conoce esta puerta como la puerta del perdón. Si quieres pasar por ella deberás esperar mucho tiempo en las colas que se forman a lo largo de la plaza de la Quintana en esta época. Tras cruzar esta puerta puedes acceder directamente al altar mayor de la catedral y al sepulcro del apóstol. Los peregrinos también pueden dar el famoso abrazo al apóstol después de cruzarla. Esta puerta se creó en la primera mitad del siglo XVI y se sitúa entre las capillas De San Pedro y el Salvador. El origen de esta puerta es incierto pero es de los tiempos del arzobispo Alonso Fonseca III. Se piensa que esta puerta es heredera de otra que existía en la iglesia previa a la construcción de la catedral. En en siglo XVII se construyó en el exterior de la puerta un telón teatral barroco con un pórtico ( conocido como el pórtico Real), y debido a esto ahora se contempla un pequeño recibidor antes de entrar por la puerta principal. Este pórtico que tenemos actualmente tiene unas veinticuatro pequeñas esculturas repartidas a ambos lados. Algunas de estas esculturas se recogieron de otras construcciones y tuvieron que ser reformadas antes formar parte de ese precioso pórtico. A este se le añadió una reja de dos hojas de bronce en el año 1744. En el interior se sitúa ya la puerta santa que da acceso al templo, esta se caracteriza por su sencillez. A ambos lados de la puerta se encuentran dos estatuas y dos pilas de agua bendita, estas las utilizan los peregrinos para mojar sus dedos y santiguarse antes de entrar en la catedral. Una de las estatuas representa al profeta Ezequiel y otra al apóstol Judas. También hay una cruz de consagración justo encima de la puerta y unas palabras grabadas que dicen que esta es la entrada a la casa de Dios. Cuando no es año santo la puerta está cerrada por el interior y por la verja al exterior.

Explicación en vídeo

Fontes bibliográficas usadas
Puerta Santa de Santiago, Xacopedia https://xacopedia.com/Puerta_Santa_de_Santiago, Ano 2015, acceso el día 17/11/19.

Catedral de Santiago, la Puerta Santa https://catedraldesantiago.online/la-puerta-santa/, acceso el 17/11/19

Libro. Título: Compostela una historia entretenida ; Autores: Simon Vicente López y Julio Prado Seijas ; Año: 2010 ; Editorial: Sotelo Blanco


Sons relacionados co elemento histórico