Geography and History of Ames

Historias do presente « Atrás    

Title

Cristina Benita Alonso Núñez fálanos da crise económica de 2008.

 

Sara Morán Alonso · 2 marzo 2021 19:32


Photo with the interviewee/s

Interviewee/s testimony on the event
A miña entrevistada lembra o ano dunha maneira moi tráxica. Día tra día veciños, amigos e coñecidos perdían a súa casa, traballo...Non tiñan medios para vivir.
Este ano, en 2008 tivo lugar unha das crises económicas globais máis duras ata agora. Todo deu comezo porque a xente vivía por encima das súas posibilidades. Algúns, sin ter un traballo fixo, invertían en vivendas de gran coste e coa chegada da crise, gran parte destas persoas non chegaba a fin de mes para pagar as súas hipotecas. Terminando no paro, cun deshaucio das súas casa e derivando en problemas sociais.
A entrevistada en ningún momento veuse afectada por este acontecemento por ser funcionaria e permitirlle manter de forma estable e segura o seu posto de traballo. Aínda que o salario foi reducido, a profesión de traballador público foi moi criticada pola xente que reclamaba ao goberno que se axustaran os gastos persoais para poder invertir en gastos socias, nas familias máis necesitadas.
A pesar de que a miña testemuña non se veu afectada directamente moita xente do seu círculo si que estivo nestas. Como o seu sobriño, que traballaba nunha empresa que se declarou en bancarrota acabando co despido de todos os membros incluido el.

Additional photographs


Title

Beatriz Núñez Sanchez fálanos do efecto 2000

 

Antón Martínez Núñez · 3 marzo 2021 16:33


Photo with the interviewee/s

Interviewee/s testimony on the event
Cando sucedía este evento miña nai vivía en Santiago con 25 anos, camiño do 26. polo que ela non o viviu con tanto medo como outra persoa, ela era xoven, e nono lle deu tanta importancia como ela querría.
Ao final segundo a súa información non cgegou a pasar nada, temíase dun futuro apocaliptico a nivel mundial no tema da tecnoloxía, se eso chegara a ocurrir pasaríamos por moi mala época. Deciase que os aparaellos electronicos non estaban pensados para chegar ata esa época, polo cal ao chegar o 2000 estos colapsarían e volverían o ano 1900. Se esto pasara produciríanse moitos problemas. Por exemplo nunha bibliotecapoderías ter que debolver un libro durante 100 anos, ela recorda algo parecido a iso pero non se decata bem. Logo estarían os problemas xenerais, o transporte, as enerxías, e un que lles preocupaba moito era non poder retirar o diñeiro do banco ou chegar a perdelo. Ao final, o máis coeherente e que non pasara nada, e así foi, ela non recorda nin un so caso desto, excepcionando o da bibilioteca, pero non está moi segura,así que nono sabría decir. Non sucedeu nada debido a que un montón de empresas invirtieron diñeiro en actualizaciones de software,entón asi os apararellos electrónicos estarían preparados. Bea vivíu esto en Santiago de compostela, xa coñecía meu pai, pero non chegaron a vivilo xuntos.

Additional photographs


Title

Andrés Vilas Iglesias fálanos da situación dos hospitais galegos durante a pandemia

 

Andrea Vilas Pampín · 7 febrero 2021 15:23


Photo with the interviewee/s

Interviewee/s testimony on the event
En xeral, pode dicirse que Galicia levou o coronavirus moito mellor do que o levou a maioría de España.

Na primera onda, temíase que foran a colapsar e por iso se frenaron moitas ciruxías para poder cumprir esa demanda. Ao final, grazas a iso conseguiron manterse cun bo ritmo de traballo.

Polo menos na sanidade privada, a situación non cambiou moito respecto ao número de pacientes normal; xa que a pesar de que viña moita xente por coronavirus, o resto tiña medo de contaxiarse e só acudían para o que era estrictamente necesario.

Durante o verán, os casos afortunadamente diminuíron considerablemente, pero sobre septembro comezou esta segunda onda.

O detonante da segunda onda foi probablemente o desprazamento de persoas entre provincias e comunidades por traballo, xa que isto provocou que estendese o virus. En cambio, a terceira onda foi sen dúbida provocada por toda a actividade do Nadal.

Agora mesmo, quédanos por esperar pola vacinación.
Pero a pesar de que non vamos mal de momento, probablemente a maioría tardaremos todo o ano en sequera recibir a primeira dose.

Este retraso na vacinación probablemente se deba a que o número de especialistas na industria
biotecnolóxicass, non só no noso país, senón no mundo, é moi escaso. Isto, e a necesidade de máis persoal en unidades intensivas, é algo que a pandemia nos demostrou.

En canto ao funcionamento dos propios hospitais, durante a pandemia non houbo moita diferencia entre pública e privada, xa que a privada estivo durante una meses baixo o mandato da Xunta. Por iso mesmo, non tiveron problema para organizarse respecto ao tratado dos enfermos.

Para o meu testemuño, o confinamento a penas existiu, xa que foi dos poucos afortunados que puido ir a traballar case como calquera outro día.

Por último, a miña testemuña opina que o problema que temos coa a pandemia non reside no tipo de máscaras, senón en que non as usa.


Título

Concepción Pazos Gómez e José Antonio Blanco Vieito o atentado do 11 de marzo do 2004

 

Anxo Blanco Pazos · 23 mayo 2020 13:34


Foto coa persoa entrevistada

Idade
53

Testemuño sobre o evento
Aquí contovos o testemuño de Concepción Pazos Gómez e José Antonio Blanco Vieito. O día 11 de marzo de 2004. Conchi cando ía paro o traballo coa radio posta en Onda cero escoitando a Carlos Herrera. Cando de supeto din que nun tren de cercanias de Madrid, houbo un atentado non se sabe quen foi pero hai numerosos mortos e feridos. O pouco tendo din que non foi nun tren so se non en 4 trens de cercanias. Nese momento veñen as dubidas inseguridades eo medo. Ese mesmo día pola tarde os meus pais enteráronse de que ían a ter un fillo. Despois de este día foron as manifestacións que huobo por toda España. Pero ata o día de hoxe os dous sinten o medo e a confusión que houbo no país por este terrible atentado e non entenden porque se fixo eso.


Título

Filomena Grille Barreiro fálanos da chegada da TVG.

 

Marcos Granja Grille · 27 mayo 2020 15:50


Foto coa persoa entrevistada

Idade
46

Testemuño sobre o evento
La televisión de Galicia hizo su primera emisión en julio de 1985, avisaron por radio del evento a la población. Nada más encender la televisión, apareció un tercer canal (antes solamente tenían dos, pertenecientes a España) y en él una mujer con el pelo naranja, una cosa bastante inusual por aquellos días que sorprendió a los espectadores que nos daba la bienvenida a todos.

Se habían doblado muchas películas al gallego y, aunque no fuese el mejor doblaje, porque había ocasiones en las que las voces no correspondían o se cortaban, la gente se desternillaba de risa por escuchar por fin en gallego películas que toda la vida habían visto en español. Además de eso, no era un gallego muy común, porque había muchas palabras del gallego normativo que nunca se habían escuchado antes y resultaba curioso entender qué significaban.

Habían muchos programas distintos: concursos, películas, programas para niños.. lo mejor fue el "telexornal", en lugar de telediario de toda la vida. Resultaba curioso también el hombre del tiempo, Peman, que hablaba muy muy rápido relatando con precisión el tiempo que habían tenido ese día, pero a la hora de dar la previsión, debido a que no tenían los satélites tan desarrollados como los tenemos ahora, resultaba algo como: "o lloverá, o no". Algo parecido sucedía con el fútbol, mucha gente que trabajaba en la radio se había pasado a la televisión, y por eso no resultaba tan entretenido como es ahora, que transmiten las emociones del partido con su voz. Pero lo más interesante de todo eran los anuncios, que estaban todos en español, por lo visto no se atrevían a traducirlos.

A medida que el canal iba avanzando, se iban creando series propias en gallego así como mejores traducciones: por ejemplo Shin Chang. Todos los días, a la hora de emisión de la serie estaba todo el mundo pendiente de qué hacía ese niño y resultaba gracioso. Pero cuando Antena 3 comenzó a emitirla en español, perdió toda su gracia, porque el gallego hacía que sonase mejor.