KaleidoScapes

Geography and History of Ames

Historias do presente « Atrás    

Título

Amparo Fandiño Castro fálanos de a movida dos 80

 

Francisco Fuentes Fandiño · 20 mayo 2020 17:30


Foto coa persoa entrevistada

Idade
51

Testemuño sobre o evento
Os anos 80 supuxeron a consolidación política da democracia a nivel estatal e das comunidades autónomas. Personalmente, foi a miña etapa no instituto e na falcultade. As manifestacións para cambiar o exame de selectividade e as reivindicacións universitarias nunha compostela nova, facían que a sociedade emerxera con alegría dos tristes anos da ditadura.
Foron os anos dos pubs da zona vella, cheos de estudantes con ganas de comerse a noite lonxe das súas casas... O Paraíso Perdido de Chus, o Fuco-Lois, o Galo dOuro de Jorge.
Na zona nova, outro tanto, con verdadeiras manifestacións os xoves noite nas Galerías da Cova da Vella e o Merliño... para seguir na Bolera, a Catedral, o K, e rematar na Esquina, Araguaney, Ruta 66 ou no Clángor (bomba incluída). Hai que falar tamén do Black, a disco onde o colectivo LGTBI tiña o seu recuncho e donde todo era válido.
Clángor era unha discoteca de referencia musical en todo o país. Herdeira do Rocola madrileño. Boa musica e moitos concertos os Godfathers, Resentidos, Gabinete Caligari... pero a súa lonxanía do centro facía que fose un garito de última hora. Precisamente por iso a madrugada do día do Pilar de 1990 o estoupido da bomba colocoda EGPGC (Exército Guerrilleiro do Pobo Galego Ceive) non foi unha traxedia maior. A discoteca enchíase sobre as catro da mañan en adiante e isa era a hora en que debía estalar a bomba pero o que se comentou foi que colocaron o artefacto xunto a un bafle e as ondas fixeron que estalara. Morreron dous militantes do EGPGC e unha rapaza de VIgo, ademáis de moitos feridos.
Para rematar, estaba o Maycar e o chocolate no Alba...
Unha sociedade xoven rodeada de concertos de música en cada esquina da cidade, nunha cidade nova encarada ao seu universalismo promovido polos xacobeos que o Sr. Fraga e Xerardo Estévez,como adiantados no seu tempo, viron como un filón económico para unha Compostela do s. XXI.

Fotos adicionais

Fotos adicionais

Fotos adicionais

Título

Concepción Pazos Gómez e José Antonio Blanco Vieito o atentado do 11 de marzo do 2004

 

Anxo Blanco Pazos · 23 mayo 2020 13:34


Foto coa persoa entrevistada

Idade
53

Testemuño sobre o evento
Aquí contovos o testemuño de Concepción Pazos Gómez e José Antonio Blanco Vieito. O día 11 de marzo de 2004. Conchi cando ía paro o traballo coa radio posta en Onda cero escoitando a Carlos Herrera. Cando de supeto din que nun tren de cercanias de Madrid, houbo un atentado non se sabe quen foi pero hai numerosos mortos e feridos. O pouco tendo din que non foi nun tren so se non en 4 trens de cercanias. Nese momento veñen as dubidas inseguridades eo medo. Ese mesmo día pola tarde os meus pais enteráronse de que ían a ter un fillo. Despois de este día foron as manifestacións que huobo por toda España. Pero ata o día de hoxe os dous sinten o medo e a confusión que houbo no país por este terrible atentado e non entenden porque se fixo eso.

Título

Jesús Redondo Montero fálanos dos anos do narcotráfico en Galicia desde a década dos 80

 

Carla Redondo Porto · 25 mayo 2020 20:09


Foto coa persoa entrevistada

Idade
56

Testemuño sobre o evento
O testemuño sobre o evento está no documento xa que aquí non me cabía enteiro.

Documentos

Título

O terrorismo de ETA entre 1968 e 2010

 

Samuel Míguez Blanco · 26 mayo 2020 18:41


Foto coa persoa entrevistada

Idade
50

Testemuño sobre o evento
ETA (Euskadi Ta Askatasuna) foi unha organización política terrorista vasca que se proclamaba independentista, socialista e revolucionaria. Tivo como principal obxectivo a construción dun Estado socialista en Euskal Herria e a súa independencia de España e Francia. Os seus integrantes, chamados etarras, utilizaron o asasinato, o secuestro e a extorsión económica para lograr este fin. As vítimas, maioritariamente eran policías, políticos, xuíces, periodistas e ademais de civís que morreron por danos colaterais.

Meu pai estivo durante cinco anos estudando enxeñeira alá, no pobo de Eibar, na fronteira entre Vizcaya e Guipuzcoa. Contoume unha historia que lle pasou durante a súa estancia. Un domingo, saíu da residencia para ir ó banco, colleu o camiño que levaba ó campo de fútbol de Ipurúa, a metade do camiño, como tiña moito que estudar arrepentiuse e deu media volta. Uns intres máis tarde, na mesma estrada, á súa espalda escoitou un tremendo estoupido. Non sabía moito o que estaba a pasar. Un pouquiño máis tarde, empezaron a soar as sirenas da policía e ambulancia, e no aire escoitaba o ruído de dous helicópteros. Escapou do lugar e dirixiuse cara a residencia. Topou con algún compañeiro e preguntábanse que pasara. Algún xa sabía que había estoupado un coche bomba cerca do campo de fútbol, o paso dun furgón da policía que ía a vixiar o partido. Fora un atentado terrorista de ETA. O que sucedeu durante aquela tarde foi moito nerviosismo e un tremendo barullo buscando ós terroristas por parte da policía. Uns compañeiros do meu pai, que estaban paseando polo monte, dende o helicóptero apuntábannos con metralletas e mandáronnos tirar o chan, estaban cheos de medo. Cando llo contaban ó meu pai aínda lles tremía a voz. Na televisión anunciaban que morrera un policía e outros catro persoas resultaron gravemente feridos. Nunca se esquecerá ese día, o 18 de decembro de 1988.

Title

Sonia Ferreiro Barreiro fálanos da crise económica de 2008.

 

Dani Picón Ferreiro · 3 marzo 2021 17:47


Photo with the interviewee/s

Interviewee/s testimony on the event
A miña nai deuse conta da baixada da economía pola subida da hipoteca e dos prezos das cousas en xeral. Dáballe moita pena porque na tele e cando saía a rúa vía moitísma xente pedindo limosnas e moitas familias que se tiñan que ir da súa casa. Meu pai e ela tiveron sorte porque cando hipotecaron a casa puxeronna baixa por si algún día subía moito e non a podían pagar, grazas a iso non sufriron moito a crise, pero aínda asi intentaban minimizar os gastos comprando o mesmo produto de marca blanca,noutro supermercado que esté mais barato,...
« Atrás