Elemento da Idade Moderna
Conxunto parroquial de S.Cristovo de tapia
Lugar
En 1651 habia xa un rotablo para acoller as imaxes e adomar a igrexa. A mediados do XVIll estaba nunha situación máis ou menos decorosa, co seu teito de madeira e a capela malor de bóveda de pedra. Non obstante, na segunda metade dese século acometeuse unha obra de grande envergadura, posto que foi levantada totalmente de novo. En 1772 planificabase a reconstrución do edificio que estaba nun estado bastante lamentable, o crego planificaba unha obra de nova planta e, mesmo, o seu traslado a un sitio algo menos húmido A vecinanza opúxose a este cambio, xa que all estaban os osos dos seus malores, Debido a estes atrancos a obra foise demorando En 1791 estaba por fin rematada capela maior con bóveda de pedra, fachada e torre de cantaria, cuberta da nave en madeira e, mesmo, unha tribuna; ainda non estaban preparadas a sancristia nin a casa da fábrica, esa pequena construción que està ao seu carón, exenta O edificlo actual debeu de comozar a construirse en 1778 e a pesar desta cronoloxla tardia corresponde ao estilo barroco, de grande influencia compostelá, sobre todo da obra de Simón Rodriguez. Presenta planta de salón, coa capela malor rectangular.
Os muros exteriores de cachotería de perpiaño estiveron ata hal pouco caleados. A fachada aparece enmarcada por pilastras que sustentan a cornixa e o tellado, os pináculos rematados en bola danle un aire máis esvelto. O conxunto remata cun campanario sinxelo, de sección circular, adornado coas placas de pedra tan tipicas do barroco santiagués. O interior da igroxa experimentou en tempos recentes unha profunda rehabilitación, xa o que, segundo parece, presentaba un estado bastante lamentable e próximo a rulna A capela malor ofrece hoxe un aspecto ben diferente ao da nave posto que conserva a pedra à vista. Esta é a única parte do edificio que mantěn a cuberta orixinal porque a bóveda da nave debe de ser do século XIX, Unha serie de ornamentos a base de placas o -elemento tipico do Barroco compostelán- marca o ritmo do Interior, ao crear unha serie o de tramos que dan un certo dinamismo á nave e aos seus muros e cubertas. Tamén fo O modificado o púlpito, do que hoxe só se conserva a estrutura de pedra. O A capela malor carece de retablo, as imaxes van situadas sobre ménsulas. Está O presidida polo santo Patrón, San Cristovo, ao que acompañan San Roque -recoñecible 0 polo seu traxe do peregrino-, quen presenta as suas feridas ao cancino que llas curou, e O San Gregorlo-un dos pais da Igrexa católica e Sumo Pontlfice , quen leva a tlara papal e a cruz pontificla de tres traveseiros. Ao carón destas imaxes están as figuras de San Antonlo de Padua e de San Xosé, acompañado polo Neno Xesús Dous altares laterals completan o conxunto. O da Virxe do Carme é ben recoñecible como traballo de estilo barroco ao presentar as columnas salomónicas adornadas con O acios, características das obras máis Importantes do barroco galego. O do Sagrado Corazón é de feltura máls recente O E posible que tanto a imaxe de San Roque como a da Virxe do Carme pertencesen ás o confrarías das súas devocións na parroquia. A de San Roque é unha Imandade antiga xa que existla cando menos en 1675, da outra non hal dalos mol precisos pero pode documentarse no século XIX.