KaleidoScapes

Geography and History of Ames

Pasando a remuda da nosa memoria histórica « Atrás    

Título

Marcos Barreiro González fálanos do extraperlo durante a posguerra en España.

 

Raquel Barreiro Caruncho · 11 mayo 2023 17:42


Foto coa persoa entrevistada

Idade
46

Historia
Durante a posguerra a comida era moi cara, había cartillas de racionamento para asegurar que todo o mundo tivese dereito a un mínimo porque era escasa. Había moito mercado negro por aquela época nese sentido.
Nesta historia hai dous personaxes principais, o meu bisavó José González Estebez e o seu pai Perfecto González. Perfecto tiña un camión durante a posguerra e traballaba de transportista co seu fillo maior, José González. Había una fabrica de gaseosas en Seixo ( a gaseosa "Xiada" que aínda existe hoxe en día), diante da casa da miña avoa, á que moitas veces lle facían transportes (era a fábrica dun da familia e agora mesmo está en mans de un dos irmáns de José).
Durante a posguerra houbo unha especie de imposto por transportar calqueira tipo de mercancía entre diferentes concellos e cada vez que transportaban algo tíñan que pagar ou deixar unha parte. Eles tiñan no camión algo chamado a secreta, que era un depósito agochado entre a cabina e a caixa do camión onde transportaban mercancía de forma ilegal, xa que transportaban sin pagar impostos. Nesa caixa cabía una tonelada de patatas ou de maíz.
Este estraperlo casi sempre foi de productos agrícolas pero, unha ocasión, pasaron un camión dende Portugal por pezas ( xa que era carísimo pasalo enteiro pagando os impostos) , logo montárono aquí e lle puxeron a matrícula doutro moito máis vello (a cosa cantaba bastante pero nunca tiveron problemas polo camión).

Cuando estallou a segunda guerra mundial os alemáns empezaron a comprar volframio a Galicia. O volframio o usaban para endurecer o metal dos tanques e fabricar armamento variado. Como non tiñan outras fontes de este material o pagaban a precio de ouro. O meu bisavó José, que en ese momento tería catorce anos, quixo meterse no volframio porque daba moitos cartos, pero o seu pai, con moi bo criterio, non lle deixou. Perderon unha oportunidade de facerse ricos pero quedaron coa conciencia tranquila.

Título

Os últimos anos do franquismo e os primeiros anos da transición

 

Samuel Bernárdez Fresco · 31 mayo 2023 20:27


Foto coa persoa entrevistada

Idade
68

Historia
O meu avó Manuel naceu en Cordeiro, Pontevedra. Dende que el recorda, tiña que ir a clase todos os días incluíndo mañá e tarde, aínda que moitas veces faltaban os rapaces polas tardes cando facía bo tempo, e solo os mandaban pola tarde se chovía para que non estiveran na casa toda a tarde. O meu avó tiña que ir el só camiñando por camiños por onde pasaban animais, coches, etc, esto débese a que antigamente non habían estradas, beirarrúas nin tampouco luz pública, esto é porque non había carto para poder invertir nos sectores públicos. Cando meu avó chegaba ao colexio tiña que saudar ao profesor ou ao cura (era un colexio moi relixioso) e despois prosinarse, porque podían ser golpeados por estes, cousa que na actualidade é impensable, xa que o profesor tería graves problemas. Algúns días concretos todo o alumnado saía das aulas e no patio ou donde fose tiñan que cantar o actual himno español que era o “Cara el Sol”.
Cando Manuel creceu a súa nai ( miña bisavoa (aínda viva)) contoulle que cando el tiña un ano de idade, na casa do lado, os seus vecños eran unha familia coma outra calquera un pai, nais e dous fillos. O pai tiña outras ideoloxías políticas ás do franquismo, isto débese a que era republicano, isto chegou aos oídos dos que mandaban, e unha tarde normal coma outra calquera, unha patrulla apareceu na porta da casa do veciño e levárono con eles, e os seus fillos nunca o poideron volver a ver.
Aínda todo isto o meu avó contoume que el viviu ben como podo estar vivindo eu agora, e el nunca tivo problemas cas políticas franquistas, xa que el ao vivir nunha aldea bastante afastada, apenas se enteraba do que pasaba porque case non chegaba o correo e non había televisións nin medios de propaganda como podería pasar nunha cidade ou nun pobo con bastantes habitantes.
Tras a morte de Franco as cousas seguían máis ou menos igual, aínda que xa non se lle tiña tanto medo ás autoridades como antes, porque o rei Juan Carlos daixoulle o poder aos cidadáns, formando unha democracia, e os cicadáns podían votar aos seus representantes. Nos anos seguintes ata agora contoume que viviu ben e el podía facer o que quería.

Título

Amparo Fandiño Castro fálanos do Golpe de Estado do 23 de Febreiro de 1981.

 

Celia Fuentes Fandiño · 21 mayo 2023 12:05


Foto coa persoa entrevistada

Idade
53

Historia
A miña nai conta que un xoves de inverno, chegou da escola pola tarde, e coma sempre, foi á cociña a merendar. Ela escoitaba de fondo ás noticias na radio cando chegou o seu pai moi nervioso e mandoulles calar para escoitar o parte, comezou a escoitar como dicían que o exército entrara pola forza no Congreso onde se estaba celebrando a moción de censura de Leopoldo Calvo Sotelo. Miña nai non entendía a situación porque tiña escasos 12 anos pero pola reacción de seu pai, sabía que era algo importante. Durante esa noite contaba seu pai como se sentía moi preocupado por si volvía o antigo réxime autoritario que fixo tanto dano a nosa familia.

Título

Manuel Picallo Millarengo nos va a hablar de la guerra civil a partir de mi abuelo.

 

Javier Jesús Chouza Picallo · 13 marzo 2019 17:26


Foto coa persoa entrevistada

Historia
Manuel vivió muy joven la guerra civil, no estuvo muy implicado en ese periodo ya que se limitó a ejercer su trabajo como corrector del correo(trabajaba para la administración del estado).Cuando finalizó la guerra civil España pasó una etapa oscura y de pobreza. Muchos españoles tuvieron que emigrar. Unos por sus ideas y otros para buscar trabajo. El decía que las guerras eran terribles, sobre todo la guerra civil donde se mataban gentes del mismo país. También decía que los vencedores siempre imponen sus ideas y se pasa mucho tiempo sin tener un régimen democrático. Cuando hubo la transición y se volvió a la democracia y nos integramos en la Unión Europea, lo vió bien. En esa época la sociedad española mantenía costumbres ancestrales, la familia tenía repartidas las tareas. El padre trabajaba fuera de casa y la mujer realizaba las tareas de su hogar. A las mujeres se las educaba para estar en casa con los hijos y las labores
del hogar y a los hombres para trabajar fuera de casa. No estaba bien visto que las mujeres estudiaran o que los hombres hicieran los trabajos de la casa. Nunca tuvo ningún problema en relación con la educación ni tampoco con la represión. Aunque vivió esa etapa en la que reconocía que España no tenía las mismas libertades que en el resto de Europa, él decía que no se recuperaría hasta que volviera la democracia.
La información la recibí por mi abuelo.

Sons

Título

Aldana Yanina Hamud Portillo sobre la Guerra de las Malvinas

 

Melanie Bulmini Hamud · 9 junio 2023 16:23


Idade
38

Historia
cuenta que es una historia muy marcada ya que para esa guerra tan solo hombres y adolescentes tuvieron que participar obligatoriamente para servir a su país, tampoco por lo que le contaron fue algo esperado ya que a los ingleses no los tenían como oponentes.
El terror y el miedo no lo superaba nadie y no sabían donde esconderse. Muchos quedaron prisioneros en las Malvinas, cayó el régimen militar y la mayor consecuencia que hubo fue el costo humano; perdieron la vida alrededor de 600 soldados argentinos y acabaron heridos al rededor de 1000 soldados, además los destrozos ocasionados dejaron a la Argentina destrozada.
« Atrás