Historia
Andrés Corral García naceu en Corme no 1940. El comezou no ensino con 6 anos, como todos na súa época. Aos 10 anos tivo que emigrar ca súa familia a Guipúzcoa por falta de cartos e de oportunidades en Corme. Contoume que no colexio ao que ía el había máis galegos que vascos, e polo País Vasco recoñecían Guipúzcoa coma a quinta provincia galega, tendo xente de Noia, Corrubedo, Porto do Son...
Da súa etapa no País Vasco é de onde ten máis lembranzas. Cóntame que homes e mulleres estudaban no mesmo edificio, pero segregados por aulas distintas. Faloume da deixadez do profesorado, chegando o punto de que era recurrente que quedasen dormidos (os profesores). Os alumnos máis intelixentes sentábanse diante de todo, e avanzaban en esa orde ata chegar o final, meu avó séntabase en penúltima fila. Os máis listos e que tiñan ganas de aprender tíñanse que buscar a vida estudando de libros pola súa conta e asistir a clases particulares, xa que na escola o máis avanzado que recorda meu avó dar foron as raíces cadradas. Ao rematar as clases tiñan que salir todos en orde, alumnos e profesorado, a formar ao canto de "Cara al Sol", non lembra se as mulleres tamén o facían.
El deixou os estudos antes de cumplir 12 anos, facían falta os cartos e tivo que empezar a traballar. Fíxoo nunha serrería, así axudaba a economía familiar, unha economía que necesitaba o traballo de meu avó, meu bisavó e meu tío avó. Grazas, indirectamente, a este último meu avó comezou no traballo que acabría desempeñando o resto da súa vida, mariñeiro. Comezou con 16 anos grazas a que puido coller a praza de seu irmán, que estaba des pesca por Holanda, cando volveu a terra seus pais xa estaban de volta en Corme.
Tal como meu avó conta, o que aprendeu na escola foi absurdo, case se podería decir que nada. Todo o que sabe, que son moitas cousas, foi grazas a buscarse a vida e traballando dende unha prematura idade.