Geography and History of Ames

Percorrido histórico de orientación « Atrás    

Nome do elemento histórico

Edificio do CSIC ou edificio do Instituto de Investigacións Agrobiolóxicas

 

Adriana Cifuentes Zamalloa, Antón Aranda Fernández · 3 marzo 2020 16:26


Localización do elemento
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Csic 42,875749851 -8,552342803

Nós no elemento histórico

Período cronolóxico principal ao que pertence
Época contemporánea

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Explicación do elemento histórico
O CSIC (Centro superior de investigacións científicas) é o maior órgano público de investigación de España. Creouse en 1939, sobre as bases de JAE (Junta de Ampliación de Estudos e investigacións científicas).

O CSIC chegou a Galicia no ano 1985 e estableceu a súa sede no edificio do Instituto de Investigacións Agrobiolóxicas, no campus sur de Santiago. Onde estivo ata o 2004.

Este edificio foi deseñado polo arquitecto Miguel Fisac en estilo racionalista na década dos 50.
Fisac era de Cidade Real, mais puxo especial interese en adecuar o edificio ao ambiente local, con muros de sillería de granito sobrios e unha lixeira galería de entrada, que foi pintado de cor branca, que en textura e cromatismo entoa cos aparellos petreos. A galería está realizada en formigón armado apoiado sobre vigas-óso. Este é un elemento moi característico do arquitecto, quen en 2003, aos 90 anos, recibiu o Premio nacional de arquitectura por toda a súa obra.

Explicación en vídeo

Fontes bibliográficas usadas
http://www.delegacion.galicia.csic.es/nuestradelegacion
http://www.delegacion.galicia.csic.es/
file:///C:/Users/ANTNAR~1/AppData/Local/Temp/Dialnet-LaObraDeMiguelFisacEnGalicia-4314425.pdf


Nome do elemento histórico

Porta de Mazarelos

 

Alba Espasandín García, Daniel Campos Pauzat, Gabriel Jerez sanz · 14 noviembre 2019 16:44


Localización do elemento
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Arco Mazarelos 42,878061512 -8,542289807

Período cronolóxico principal ao que pertence
Idade Media

Nós no elemento histórico

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Explicación do elemento histórico
En el siglo X, la creciente importancia de Santiago se manifiesta a través de diversos hechos que afianzan su desarrollo y consolidación urbanística. En primer lugar, se produce una expansión del señorío eclesiástico de Santiago. Por otra parte, se procede a la creación de nuevas comunidades religiosas que tendrán dos efectos inmediatos: la reorganización del lugar santo y el movimiento de la población rural hacia las áreas más próximas por las posibilidades de negocio.
También el aumento de la peregrinación influye en el crecimiento de la ciudad, ante la necesidad de dar acomodo y ofertar servicios a esa población efímera.
El desarrollo de esta burguesía mercantil es un factor clave para comprender la transformación de Santiago de lugar santo (Locus Sancti Iacobi) a villa burguensis (Vila Sancti Iacobi).
El rápido crecimiento de la villa compostelana convirtió a Santiago no sólo en un objeto atractivo como referente de la cristiandad, sino también en una fuente segura de recursos. Las frecuentes incursiones normandas en las costas gallegas pusieron de manifiesto no sólo la necesidad de proteger el sepulcro, sino también el núcleo poblacional originado alrededor de él. Estas razones conducirían a la construcción de su primer sistema defensivo.
La expedición militar de Almanzor en Santiago en el año 997 lleva al arzobispo Cresconio a reconstruir el sistema defensivo creado por Sisnando II. Sobre el segundo anillo defensivo que rodeaba el núcleo urbano, decide edificar otra muralla con torreones de planta cuadrada y ronda interior. En los siglos XVI e XVII realizan reparaciones y reformas en el sistema defensivo.
La muralla original tenía 7 puertas. De las seis restantes sólo conservamos el nombre: Puerta de la Pena, del Camino (Francés), de la Mámoa, Puerta Faxeira, de la Trinidad o de la Mahía y puerta de Sofrades.
La puerta de Mazarelos comunicaba con la plaza de Mazarelos de Santiago, por ella entraba el vino de Ulla y Ribeiro, así como los cereales de Castilla. En la Edad Media, los peregrinos que llegaban a Santiago de Compostela desde la ciudad de Mérida y por la Vía de la Plata entraban por esa puerta.
A partir del siglo XV las murallas van perdiendo su utilidad al disminuir la amenaza de ataques, lo cual hace que vayan cayendo en un progresivo abandono.
La puerta, de arco de medio punto peraltado, tiene en el lateral sur una edificación que conserva los cimientos del torreón defensivo que flanqueaba la puerta. Ambas arquitecturas están construidas en granito.



Fontes bibliográficas usadas
Simón Vicente López y Julio Prado Seijas: Compostela una historia entretenida. Editorial Sotelo Branco.
Wikipedia: https://es.wikipedia.org/wiki/Muralla_de_Santiago_de_Compostela
Murallas ciuidades patrimonio: http://www.murallasciudadespatrimonio.org/santiago.de.compostela
Galicia el buen camino: https://www.turismo.gal/recurso/-/detalle/3556/arco-de-mazarelos?langId=es_ES&tp=9&ctre=41
González Méndez, Matilde y Luaces Anca, Javier (2009): La cerca de la Ciudad: Santiago de Compostela. Santiago de Compostela: Oficina de la Ciudad Histórica y Rehabilitación. Ayuntamiento de Santiago.
Etayo Gordejuela. «La representación artística de la ciudad de Santiago. Leyendas y escrituras». Ángulo Recto. Revista de estudios sobre la ciudad como espacio plural (Madrid: Universidad Complutense de Madrid) (3-1). ISSN 1989-4015. 
«El primer plano conocido de Santiago: un nuevo documento clave para el urbanismo gallego». Boletín académico (Escola Técnica Superior de Arquitectura da Coruña) (A Coruña: Universidade da Coruña: Escoela Técnica Superior de Arquitectura) (5). ISSN 0213-3474. 
Portela Silva. Historia de la ciudad de Santiago de Compostela (1ª edición). Santiago de Compostela: Servicio de Publicacións da Universidade de Santiago de Compostela, Concello de Santiago de Compostela e Consorcio de Santiago. ISBN 84-9750-137-3.  
Ortega Romero. «Reformas urbanísticas en la Compostela neoclásica: el proyecto de Cermeño para la plaza de Santa Susana». Experiencia y presencia neoclásicas: Congreso Nacional de historia de la arquitectura y del arte (La Coruña, 9-12 de abril de 1991) (1ª edición). A Coruña: Universidade da Coruña: Servizo de publicacións. ISBN 84-88301-78-2.  
VV.AA. Badajoz: CEDER "La Serena" y Parlamento de Extremadura, ed. Actas del II Congreso Internacional Camino mozárabe de Santiago (Mérida, 4


Nome do elemento histórico

Pabellón de Recreo Artístico Universal

 

Jesús Gabriel Lado Rubio, Lucía González Ariza · 18 noviembre 2019 19:03


Localización do elemento
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Pavillon de recreo artístico It is a modernist building based on Art Nouveau style, which is inspired in nature and uses curve lines, in this case you can see this curves lines in each of the arches that completes de top of each window. It only has one floor, however it has a frontal terrace and two laterals. It is also symmetric, due to all its walls components that are placed to be that way, such as the windows which are split into three at each side of the frontal entrance. This big windows also show that it was a rich building at the time it was built, as glass was very expensive and so many windows also meant a lot of money. The facade is decorated with different motifs, including Saint James’ scallop shell that again, are symmetrically positioned inside two circles that are at the top of the two columns (one on each side of the main door). This door is also under an arch where seven angels can be seen. Finally the façade is also decorated with some kind of circle with a stick behind it, two snakes around it and two wings at the back, this is symmetrically positioned as well. 42,876431617 -8,548981853

Período cronolóxico principal ao que pertence
Época contemporánea

Nós no elemento histórico

Nós no elemento histórico

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Explicación do elemento histórico
El Pabellón de Recreo Artístico Universal was built in 1909 and designed by the famous architect Antonio Palacios Ramilo, who also designed Madrid´s city hall.
It had the purpose of giving place to part of the regional exhibition that at the same time had the purpose of showing the progress that had been done.
It was organized by the Liga de Amigos do País de Santiago and led by Pedro Pais Lapido, who has a sculpture that represents him next to the building.

The exhibition was divided into two main sections, in first place the archaeological section and secondly the contemporary section, which was formed by eleven pavilions that showed different artifacts, such as canned food, sewing machines, motorcycles, etc. The Pabellón de Recreo Artístico, was part of the contemporary section.

Architecturally speaking, it is a modernist building based on Art Nouveau style, which is inspired in nature and uses curve lines in the outside (architect) as much as in the inside (design), in this case you can see this curves lines in each of the arches that completes de top of each window. It only has one floor, however it has a frontal terrace and two laterals. It is also symmetric, due to all its walls components that are placed to be that way, such as the windows which are split into three at each side of the frontal entrance. This big windows also show that it was a rich building at the time it was built, as glass was very expensive and so many windows also meant a lot of money. The facade is decorated with different motifs, including Saint James’ scallop shell that again, are symmetrically positioned inside two circles that are at the top of the two columns (one on each side of the main door). This door is also under an arch where seven angels can be seen. Finally the façade is also decorated with some kind of circle with a stick behind it, two snakes around it and two wings at the back, this is symmetrically positioned as well.

For some time, it was a Local Laboratory but since mid-1970s it is used as a nursery school and it´s called Guarderia Santa Susana.

Explicación en vídeo

Fontes bibliográficas usadas
Edificio singular pabellón da exposición rexional en Santiago de Compostela a Coruna; Turgalicia; https://www.turismo.gal/recurso/-/detalle/26276/pabellon-da-exposicion-rexional?langId=es_ES&tp=9&ctre=39

La Galicia; Santiago regresa julio de 1909; La Voz de Galicia; https://www.lavozdegalicia.es/noticia/santiago/santiago/2009/07/26/santiago-regreso-julio-1909/0003_7870484.htm

Vicente López, S.; Prado Seijas, J.; Serrano Silva, J.L. (2010) Compostela, una historia entretenida. Ed: Sotelo Blanco. Consarcio de Santiago

Sons relacionados co elemento histórico


Nome do elemento histórico

Cárcere da Falcona

 

Teo Martínez de Lorenzo, Zeltia Loureiro Esperante · 12 noviembre 2019 18:37


Localización do elemento
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 A Falcona 42,880544213 -8,546404209

Período cronolóxico principal ao que pertence
Época contemporánea

Nós no elemento histórico

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Explicación do elemento histórico
Este cárcere histórico foi construído no Neoclasicismo e sitúase na Praza do Obradoiro. Forma parte do Pazo de Raxoi e a entrada atópase na fachada occidental, onde hai un certo desnivel cara abaixo con respecto á fachada principal, que dá ao Obradoiro. Esta cárcere coñécese como "A Falcona" e na guerra civil e décadas posteriores serviu como centro de reclusión para os represaliados políticos. Cóntanse tristes historias deste edificio e moitos veciños levaban comida para os presos. Grandes figuras do galeguismo estiveron na Falcona como presos, podemos destacar a Camilo Díaz Baliño e a Ánxel Casal.
Camilo Díaz, pai de Isaac Díaz Pardo, foi un pintor e debuxante que retratou aos presos da Falcona, entre eles a Ánxel Casal. Este último foi alcalde de Santiago durante a República, un dos participantes na redacción do estatuto de autonomía galego e editor da editorial Nós. Ambos intelectuais foron paseados (un método que utilizaban os fascistas para asasinar pegando un tiro á víctima ca excusa de ir dar un paseo). O corpo de Camilo Díaz foi atopado en Palas de Reis e o de Ánxel Casal en Cacheiras. Un dato interesante é que Manuel Rivas se inspirou neste escenario carcelario para escribir a súa obra titulada "O lapis do carpinteiro". Esta novela trata do amor entre dous mozos que proveñen de familias cunha diferente ideoloxía. Nesta obra vemos que os dous presos políticos dos que falamos aparecen coma personaxes da novela.

Explicación en vídeo

Fontes bibliográficas usadas
Cárcel Histórica en Santiago de Compostela, 19/11/2019
https://www.vigoe.es/viajes/galicia/item/29632-ca-rcel-histo-rica-en-santiago-de-compostela

Ánxel Casal, WIkipedia, 19/11/2019
https://gl.wikipedia.org/wiki/%C3%81nxel_Casal

O Concello lembra as persoas represaliadas tras o golpe de Estado de 1936 cun emotivo acto no antigo cárcere da Falcona, 19/11/2019
http://santiagodecompostela.gal/hoxe/nova.php?id_nova=16326&lg=cas

Untitled Document, 19/11/2019
http://www.dipualba.es/Cultural/ficha/ficha.asp?idficha=199

http://www.ateneodesantiago.com/?p=14922

https://www.lavozdegalicia.es/noticia/santiago/santiago/2017/07/22/homenajefalcona/0003_201707S22C7997.htm


https://praza.gal/movementos-sociais/o-diderot-do-galeguismo


Nome do elemento histórico

O faladoiro

 

Brais Abet Barros, Daniel Lorenzo Estévez · 12 enero 2020 16:00


Localización do elemento
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Banco dos namorados O banco do faladoiro é un banco de pedra con forma de fechadura ou ferradura construído no 1914 42,877349478 -8,548064843

Período cronolóxico principal ao que pertence
Época contemporánea

Nós no elemento histórico

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Explicación do elemento histórico
O banco do faladoiro, banco dos enamorados ou tamén
banco acústico foi construído por Mariano Fernández no ano 1916,está localizado na alameda, era un banco con unha forma semicircular feito de granito. Se te pos nunha esquina do banco e outra persoa na outra e miras cara a columna escoitase o que di a outra persoa debido a sua característica principal acústica. Este banco era moi utilizado na época de Franco debido a que os enamorados non podían falar xuntos e ían ao banco de dos enamorados para contar as súas confesións.

Explicación en vídeo

Fontes bibliográficas usadas
https://losecretosdesantigo.wordpress.com/tag/banco-de-los-enamorados/
https://www.lavozdegalicia.es/noticia/sociedad/2019/10/12/banco-amarse-susurros/0003_201910E12P52992.htm
https://theplacesihavebeen.com/atlas-obscura/1053/the-bench-of-whispers-has-heard-100-years-of-secrets
Libro utilizado na clase