Geography and History of Ames

Mensaxes a través do tempo « Atrás    

Name of the historical characters

Lenin writes to Trotsky

 

Miguel González Conde · 16 mayo 2021 13:41


Your recreation of the original portrait

Original portrait

Letter heading
15 de Diciembre de 1922, Kremlin, Rusia
Para Leon Trotski, Moscú, Rusia

Salutation and letter body
Estimado Trotsky:
La situación de nuestra nación es cada vez más inestable. Precisamos actuar de inmediato contra este gobierno autoritario que únicamente mira por sus intereses. Nuestra creencia comunista está siendo continuamente manipulada por estos altos cargos a los que exclusivamente les interesa la sumisión del pueblo bajo falsas creencias de unidad, progreso y mejoría.
Los bolcheviques junto a Stalin están provocando el declive de nuestra nación, y en consecuencia unas condiciones de vida más deplorables para los civiles. Cada día que pasa el hambre se intensifica, las muertes prematuras y súbitas se vuelven más comunes, los robos y saqueos en zonas con menor seguridad...
Indudablemente nuestra sociedad está en recesión, y hay que sumar el bloqueo del resto de Europa hacia nosotros.
Nuestra vida correrá riesgo si actuamos, soy consciente de ello. Pero tenemos que formar parte del gobierno para que la nación prospere. Probaremos primero con los métodos más legítimos, pero no descarto tener que usar la fuerza en algún momento.
Tenemos algunas medidas ya pensadas, te las puedo compartir si lo consideras pertinentes. Me gustaría que nos aliásemos y uniésemos fuerzas para defender nuestra ideología y cumplirla, porque actualmente solamente se manipula al pueblo con ella. Fundaremos un gobierno justo en el que las necesidades del pueblo sean satisfechas, y demostraremos al resto del mundo como el comunismo es el mejor método de gobierno.
Me imagino un mundo en el que el comunismo prospere. Poder ir en ferrocarril o en aeroplano por el mundo observando la felicidad del pueblo, pudiendo confiar en un gobierno justo y equitativo.
A parte que me estoy desviando, te pido que tomemos medidas conjuntas en el gobierno para cambia todo, gobernar justamente.
También debes tener un gran odio acumulado por el exilio en Siberia y otros factores, pero con esa ira podemos mejorar el mundo.

Letter closing
Un cordial saludo y espero que mi propuesta sea de tu agrado. Hagamos esto por el pueblo,
Lenin

Secondary sources
Wikipedia https://es.wikipedia.org/wiki/Lenin. Visitada no período entre o 15 de maio ao 28 do 2021
Wikipedia https://es.wikipedia.org/wiki/Le%C3%B3n_Trotski Visitada no período entre o 17 de maio ao 28 do 2021
Viento Sur https://vientosur.info/lenin-y-trotsky-frente-a-la-burocracia-y-a-stalin/ Visitada no período entre o 16 de maio ao 27 do 2021


Nome dos personaxes históricos

Galileo Galilei escribe a Copérnico

 

Alba Espasandín García · 16 abril 2020 13:44


A túa recreación do retrato orixinal

Retrato orixinal

Encabezado da carta
7 de enero de 1642
Galileo Galilei, Arcetri, Toscana, Italia.
Nicolás Copérnico, Frombork, Polonia.

Parte principal da carta
Estimado Copérnico,
Viendo próximo mi lecho de muerte y como esta se aproxima para llevarme para siempre me gustaría dejar por escrito las injusticias llevadas a cabo por seres ignorantes y maliciosos que dejarán a este mundo sumiso en la ineptitud. A muy temprana edad me encomendaron el apodo de “el pendenciero”, por discutir y apoyar ante todo y todos mis propios ideales. Qué mejor manera de abandonar mi existencia que dejando escrito ante el mundo, mis enemigos y ante Dios mis ideales por última vez.
A muy temprana edad, mi gran estimado padre, queriendo una profesión diferente para su hijo, me encomendó en la carrera de Medicina. Sabe Dios bien que ese no era mi camino, ya que empecé a asistir ocasionalmente a clases de Ostilio Ricci y no pude evitar quedar prendado y totalmente fascinado con lo que mis oídos escucharon allí. La Filosofía se encuentra escrita en un gran libro, pero el Universo, que se encuentra permanente abierto a nuestra mirada, está escrito en el lenguaje de las matemáticas y sus caracteres son pues, triángulos y distinta figuras geométricas en las que se hace imposible discernir una única palabra.
Nunca me sentí obligado a creer que el mismo Dios que nos ha dotado con el sentido, razón e intelecto ,nos haya destinado a renunciar a su uso. En uso del sentido y realizando numerosas investigaciones, me declaro fiel creyente de su teoría que indica que la gran masa de fuego a la cual llamamos Sol, se encuentra en el centro y somos nosotros y otros cuerpos los que giramos a su alrededor. Así bien se lo hice saber en numerosas cartas a gente de mi confianza, como pueden ser mi estimado amigo don Benedetto Castelli o al Monseñor Piero Dini. Lamentablemente estos escritos llegaron a manos equívocas y la iglesia no estaba conforme con mis ideales. Se trataban pues de hombres ignorantes, que se aferraban a la idea del sistema ptolemaico, ya que desconocían como defender con razones científicas el pretendido testimonio de pasajes de las Sagradas Escrituras que ponía en duda su teoría heliocéntrica. Yo sabía bien que estaba a tratar con personas de pocas capacidades y con límites de pensamientos poco amplios, pues no se molestaron un ápice en considerar mis observaciones astronómicas y mis cálculos matemáticos que han probado de forma evidente la validez y superioridad de su sistema, querido compañero.
No mucho tiempo depúes de escribir esas cartas, fui acusado por la iglesia de herejía por poner en duda los parajes escritos en la sagrada Biblia más de una vez. Fui llamado ante la Santa Inquisición. Fui obligado a recitar en alto estas palabras, teniendo que dejar de lado los principios por los que llevaba tantos años luchando: Yo Galileo Galilei abandono la falsa opinión de que el Sol es el centro y está inmóvil. Abjuro, maldigo y detesto dichos errores. Una vez me puse en pie tras tal alegato impuesto, alcancé a musitar las siguientes palabras: E pur si muove.
Fui condenado a pasar los restos de mis días en arresto domiciliario, viendo como mi vista, mi cuerpo y mi alma se deterioran cada vez más. Soy bien consciente de que mi fin se acerca y ello no me duele. Siento gran dolor y pesar de saber que voy a abandonar este mundo, dejándolo sin conocer la verdad. Al igual que vos, marcho sabiendo que vivimos engañados.

Despedida
Mi último deseo antes de que Dios me lleve con él, es que algún día este mundo sea consciente de que no somos el centro de todo. El ser humano, ser egoísta, debería saber que no es el centro de este enigmático paraje al cual denominamos Universo. Una gran masa de fuego ardiente, es el centro y conocer eso es algo que nos unirá a vos y a mi incluso después de la muerte.
Quedan constantes mis últimas palabras,
Galileo Galilei.

Fontes secundarias empregadas
https://www.lavanguardia.com/ciencia/20200108/472783908745/galilehttps://culturacientifica.com/2015/07/27/galileo-i-el-personaje
https://www.biografiasyvidas.com/monografia/galileo/carta_cristina_lorena.htm
https://www.muyinteresante.es/ciencia/articulo/curiosidades-sobre-galileo-galilei-341468498184
https://elpais.com/cultura/2018/09/26/actualidad/1537950242_882347.htmlo-galilei-murio-encerrado-8-enero.html
Acceso el día 16/4/2020.

Explicación de como recreaches o retrato
Para recrear la vestimenta del retrato decidí usar una sudadera negra . Esto representa la vestimenta típica de los hombres en el Renacimiento y era lo más parecido que pude encontrar en casa en estas circunstancias.
En el retrato Galileo tiene un gesto serio, supongo que para intentar transmitir sabiduría y el descontento ante la sociedad en la que vivía y debido a que era un hombre de carácter fuerte. Al resultado final de la foto le añadí un filtro en blanco y negro para que se pareciera lo máximo posible al original.

Explicación de como creaches a carta
Para escribir la carta me leí diferentes biografías de Galileo y decidí escribir los distintos acontecimientos que o bien fueron importantes en su vida o tienen correlación con Copérnico y su teoría. Busqué varias citas suyas, y las introduje en la carta para que las expresiones fueran lo más parecidas a las suyas. También investigué sobre las distintas cartas que el propio Galileo escribió y sobre sus contenidos.
Por último busqué rasgos de su personalidad y encontré que se trataba de un hombre con carácter fuerte, por lo que lo intenté representar en la carta. Él sabía que era quien tenía razón, por lo que lo intenté manifestar desde un punto de vista educado y formal, como supongo que él habría hecho.

Que aprendiches con esta actividade?
A nivel académico aprendí tanto infomación histórica como de astronomía. Aprendí muchos datos que desconocía sobre esta figura histórica. También aprendí bastante sobre la manera de ver el mundo de la gente durante el Renacimiento.
A nivel personal, aprendí que muchas veces está bien tener opiniones propias y contradecir al resto, porque no por ser un número mayor de personas tienen por qué tener razón.


Nome dos personaxes históricos

Isabel de Valois escribe a Sofonisba Anguissola.

 

Zulfa Muiño Vilela · 15 abril 2020 11:05


A túa recreación do retrato orixinal

Retrato orixinal

Encabezado da carta

Isabel de Valois, en Madrid el 3 de octubre de 1568
A Sofonisba Anguissola en Milán, Italia.

Parte principal da carta
Queridísima amiga Sofonisba, mi alma gemela:

Vuestra ausencia en el palacio se está notando y por desgracia ya no podremos volver a compartir eses momentos de tanta felicidad pintando cuadros que sólo entendíamos nosotras. Sé que actualmente estáis con vuestra familia en Italia, pero me gustaría pediros un gran favor: debéis regresar a la corte antes de que finalice esta semana, pues estoy en un momento muy crítico. Como ya sabéis estaba embarazada, pero lamentablemente sufrí el nacimiento prematuro de Juana de cinco meses de gestación, que vivió una hora y media. Los médicos piensan que con la expulsión del feto mejoraría mi salud, pero creo que están equivocados. Tengo la sensación de que solo me quedan unos días, o unas horas, no lo sé... Después del aborto involuntario de mis gemelas, hace ya dos años, del me resultó difícil recuperarme, tanto físicamente como psicológicamente, sé que no voy a ser capaz de seguir. Y, dada la gravedad de mi situación, decidí escribiros esta carta de despedida y encargaros una tarea de vital importancia. Así que, quisiera dejaros todo claro para poder descansar en paz:
Afortunadamente pude disfrutar muchas experiencias con mis dos hijas: Clara Eugenia y Catalina Micaela, a pesar de que todavía son muy jóvenes. Creo que me hicieron la mujer más feliz del mundo
Es mi deseo que os ocupaseis vos misma de la excelente educación de mis hijas, transmitiéndoles, como lo hicisteis conmigo, vuestro afecto y amor por el arte, la naturaleza y la vida en general. Aunque todavía sois muy joven, seréis un ejemplo perfecto a seguir.
Me haría muy feliz que mis dos hijas recibiesen los mismos cuidados. Por lo que estuve observando, la mayor, Clara Eugenia, siente pasión por su padre Felipe II. En cambio Catalina Micaela, no disfruta de su compañía. Así que, os pediría con todo mi corazón que a medida que la pequeña vaya creciendo estéis a su lado y le demostréis que puede contar con vos para cualquier cosa.
Debéis enseñar a Clara Eugenia la importancia y la responsabilidad que conlleva ser una gran infanta y pueda desempeñar su cargo del modo esperado por todos.
Soy consciente de la gran responsabilidad que conlleva todo esto y, a pesar de tu juventud, al poco de entrar en la corte, me demostrasteis vuestra capacidad y valía, ganándoos mi confianza eterna. Fue por esta razón, por la que decidí que fueseis vos quien se encargara de la educación y cuidado de mis hijas. Sabed que nunca he conocido a un alma tan caritativa como la vuestra, tan humilde y siempre dispuesta a ayudar a los demás.

Despedida
Quedo ansiosa a la espera de vuestra respuesta que, conociéndoos, anticipo aliviará mi pena y me brindará la tranquilidad de espíritu que tanto anhelo.


Isabel de Valois.

Fontes secundarias empregadas
https://es.wikipedia.org/wiki/Sofonisba_Anguissola -----> Acceso o día: 15/04/2020
https://es.wikipedia.org/wiki/Isabel_de_Valois_(1546-1568) ----> Accso o día: 15/04/2020
https://es.wikipedia.org/wiki/Isabel_Clara_Eugenia_de_Austria -----> Acceso o día: 15/04/2020
https://es.wikipedia.org/wiki/Catalina_Micaela_de_Austria ------> Acceso o día: 15/04/2020

Explicación de como recreaches o retrato
Tiven que buscar roupa totalmente negra e como non tiña tiven que pedirlle a miña nai, vestidos, colares, xoias...
No retrato podemos observar que baixo a gola ten algo negro, como se fose outra gola de cor negra, pero máis pequena. E para realizar iso collemos un traxe de mago que me fixera a miña nai fai anos cando ía a teatro, cun pescozo similar ó do retrato.
Despois a gola máis grande de cor branca fíxena con fieltro branco. Para conseguir a dobraxe da gola, tiven coser para que quedase mellor. (axudoume a miña nai).
Máis tarde para o vestido collín roupa da miña nai e algunhas xoias que xa non empregaba e que se parecesen aos do retrato (a maioría de cor marrón ou laranxa) para poder pegalas no vestido.
Máis tarde centreime no peiteado, non conseguín que quedase moi ben xa que non tiña sombreiro e non tiña moito material para facelo. Así que aproveitei o meu moño (intentado facelo máis grande de normal) e púxenlle adornos similares ós de Isabel de Valois: unha bola vermella representado un pompón vermello e unha especie de plumas que tiña na casa, para representar a pluma que tiña ó redor do sombreiro e máis xoias.
Para rematar, ven a foto: o fondo e os xestos.
- A miña casa como en xeral ten todas as paredes brancas, para conseguir un fondo escuro tiven que poñen unha manta de cor negra detrás miña. E para que non caera púxenlle dúas pinzas polos estremos superiores.
- Finalmente os xestos, creo que é o que máis complicado me pareceu, pero por sorte só é unha foto de ombros cara arriba: os ollos medio durmidos os beizos serios pero a vez intentando sonrir un pouco (sen mostrar dentes) , e por último mirar cara á cámara de maneira que mostre máis o perfil esquerdo.


Explicación de como creaches a carta
Primeiro de todo busquei información en internet sobre os meus personaxes para ver que relación había entre eles e poder tratar un tema en común. Despois de ler esta información, aproveitei a situación de aborto de Isabel da súa filla Juana para escribirlle unha carta a Sofonisba, unha gran artista. Pois Isabel supoñía que ía morrer nun futuro moi próximo despois da expulsión do feto, a pesar de que os médicos dicían o contrario; é verdade que anteriormente tivera dúas xemelgas, pero que finalmente tamén acabou sendo un aborto. Sofonisba naceu en Italia, así que inventei que se fora de vacacións para que a xente que lera a carta deducira que é de orixe Italiana. Nas fontes de información percibín que Isabel tiña bastante confianza con ela e por ese motivo deixou á cargo do coidado das súas fillas.
Como me din conta de que a maior era máis querida por parte do pai, ía ter menos problemas, así que supuxen un pouco o que lle gustaría a nai para a educación de ambas: igualdade. E por este motivo na carta mesturei realidade, a situación de Clara Eugenia co pai; e ficción, baseándome no que lle gustaría a nai na educación da maior e de Catalina Micaela.
Para pechar a miña carta empreguei o que ti me suxeriches xa que me gustou moito, a pesar de que busquei en Internet pero non encontrei moita cousa
Aínda que esta materia está en galego, para que fose máis realista escribina en castelá xa que Isabel de Valois era Francesa e vivía en Madrid e naquel momento e lugar pois non se falaba galego. Outro aspecto que cambie foi na forma na que me dirixía a Sofonisba (vos) e saquei algún anacronismos para sitúalo un pouco máis na Idade Moderna.
Por último temos que ter en conta que esta, na realidade finalmente morre unhas horas despois do parto e por iso é importante capturar o dramatismo da situación e a desesperación de Isabel de Valois ante o futuro que cre que lle agarda.

Que aprendiches con esta actividade?
Grazas a este traballo é difícil que se me esquezan estas personaxes, xa que non as estudei chapando se non que dunha forma diferente o resto das veces: intentar situarme naquela época, tanto na forma de falar como a vestimenta. Aínda que parece fácil, non é, posto que hai buscar información para saber se o que queres poñer na carta ten sentido, tendo conta a realidade e se queremos inventar, debemos poñer datos que non se noten moito que están inventados para darlle a carta máis realismo e emoción, como é neste caso: a suposición que fixen sobre a educación das fillas. Tamén debemos coidar a linguaxe para que na carta quede mellor reflictido o evento histórico no que me inspiro, empregando formas desa época de maneira quede o menos anacrónico posible.
Gustoume facer a vestimenta porque paseino moi ben, pegando accesorios, pensando a forma para conseguir un fondo escuro... E o que máis difícil me resultou foi posicionarme para a foto, pois non me saía os xestos como a min gustaríame
Traballar desta forma coa roupa, intentando recrear o renacemento fai que resulte máis fácil de lembrar o estudado.
Eu recomendaría volver a facer este traballo para os compañeiros que veñen atrás, pásalo ben traballando coa imaxinación.


Nome dos personaxes históricos

Sofonisba Anguissola escribe a Filipe ll

 

Candela Pardo Pardal · 1 junio 2021 16:24


A túa recreación do retrato orixinal

Retrato orixinal

Encabezado da carta
Ano 1565
De: Sofonisba Anguissola ( España)
Para: excelentísima maxestade Filipe ll ( España)

Parte principal da carta
Saludos excelentísimo rey.
Vos me pidió que le hiciese un retrato y le mando esta carta para que concertemos una cita para dicho acontecimiento. Me temo que vos no estara en palacio puesto que estará en la guerra de Malta. En la cual le deseo toda la suerte. Si vos cree que dentro de dos meses estará de regreso podré acudir a recrear vuestro retrato.

Despedida
Esperaré su respuesta con gran atención.
Muchas gracias por su valioso tiempo excelentísimo rey.
Espero veros pronto.
Sofonisba Anguissola

Fontes secundarias empregadas
Ns


Nome dos personaxes históricos

Nicolás Copérnico escribe a Galileo Galilei.

 

Nayra Prado González · 17 abril 2020 13:24


A túa recreación do retrato orixinal

Retrato orixinal

Encabezado da carta
A día 10 de abril do ano 1538, Nicolás Copérnico desde Fraenburg (Polonia), diríxome a Galileo Galilei en Gran Ducado de Toscana (República de Florencia).

Parte principal da carta
Estimado Galileo:

É preciso que vós saibades que algún día chegará o momento de abandonar este planeta que tanto dá que desexar. Marcharei da mesma forma que cheguei, coas mans valeiras, malia o que atrás deixo non é digno de calquera mente.

O heliocentrismo é algo no que levo traballando gran parte da miña vida , unha teoría inxustamente rexeitada por aqueles que dominan a nosa sociedade. A Terra xira sobre si mesma unha vez ao día, cada ano da unha volta completa ao redor do Sol e no seu movemento rotatorio incínase sobre o seu eixe. Non estou tan namorado das miñas propias opinións como para ignorar o que os demais poidan pensar a cerca delas, pero estou seguro; tan seguro que preciso atopar o brazo dereito destas investigacións.

Diríxome á vosa mercé porque confío no seu seguimento con respecto a todo o avanzado ata agora. Nunha primeira ollada pódeselle facer todo moi grande. É posible que as cousas que estou dicindo agora poidan resultar escuras, pero serán aclaradas no seu debido momento. Por iso, ten que loitar canto sexa posible para que o mundo se decate do engano que está vivindo

Pese ao acontecido cara á miña persoa, as rectificacións feitas contra a miña vontade, espero que a situación tome un diferente rumbo e teña a oportunidade de facer xustiza. Sei que atopará a maneira de facer que o meu esforzo non sexa en vano.
Nunca deixe de investigar, e recorde, Galileo, no medio de todo habita o Sol.

Despedida
Toda a miña gratitude,
Nicolás Copérnico.

Fontes secundarias empregadas
Saúdos e despedidas para cartas formales.
https://cartaformal.org/saludos-para-cartas-formales/
Acceso o día 23/04/2020

Frases ditas por Nicolás Copérnico.
https://psicologiaymente.com/reflexiones/frases-copernico
Acceso o día 23/04/2020.

Biografía de Nicolás Copérnico.
https://www.buscabiografias.com/biografia/verDetalle/1813/Nicolas%20Copernico
https://es.wikipedia.org/wiki/Nicolás_Copérnico
Acceso o día 23/04/2020.

Biografía de Galileo Galilei.
https://es.wikipedia.org/wiki/Galileo_Galilei
Acceso o día 23/04/2020.

Nicolás Copérnico e Galileo Galilei.
https://www.lavozdegalicia.es/noticia/informacion/2013/02/19/nicolas-copernico-galileo-injusta-condena/00031361264484386590505.htm
https://blogs.ua.es/galileogalileo/2011/06/06/la-gran-influencia-de-galileo-nicolas-copernico/
Acceso o día 23/04/2020.

Imaxes de Nicolás Copérnico.
https://www.bing.com/images/search?view=detailV2&ccid=cS%2bBOylz&id=294EDCC9E68F6A1FB97825B647444A0D3C9D70C0&thid=OIP.cS-BOylzO-tGLtLwHuK0YwHaG1&mediaurl=http%3a%2f%2fwww.blogodisea.com%2fwp-content%2fuploads%2f2015%2f11%2fcopernico.jpg&exph=668&expw=723&q=nicol%c3%a1s+cop%c3%a9rnico+imagenes&simid=608012071363020092&selectedIndex=30&ajaxhist=0
Acceso o día 23/04/2020.

Explicación de como recreaches o retrato
Para recrear o retrato orixinal escollido de Nicolás Copérnico, o primeiro que fixen foi coller catro folios e unilos con celo. Acto seguido, copiei da mellor maneira posible os datos mostrados na imaxe e peguei a representación nunha parede blanca.
En relación coa roupa, puxen unha camiseta negra e un chaleco vermello sen pechar de todo, coa finalidade de apreciar tamén a cor da camiseta.
Por último, con respecto á cara e ao cabelo, recollín a miña longa melena de xeito que semellase curta e ancha polos lados. Pintei un bigote cun lapis de cara e tamén as comisuras preto da boca. Ademais, usei un pouco de pintura blanca.
Non teño a favor a cor do cabelo nin as características da cara, onde inclúo o picudo naris e a forma do queixo.

Explicación de como creaches a carta
Pese a que Nicolás Copérnico e Galileo Galilei non chegaron a vivir nos mesmos tempos, para realizar esta carta baseime no vínculo que une a ambos como grandes figuras da astronomía, entre outras.
Copérnico elaborou unha obra sobre a teoría do heliocentrismo que remataba coa ideoloxía relixiosa medieval. Foi polos problemas que esta obra lle podía traer coa igrexa polo que morreu sen vela publicada, sen saber que o seu esforzo foi e é recoñecido. Sen embargo, foi el quen revolucionou a forma de ver a astronomía de Galileo, quen abrazou a súa teoría anos despois. Por esa razón, pola fe que Galileo mantiña en Copérnico, decidín darlle media volta a historia e escribir a Galileo como o "futuro elixido". É evidente que Nicolás non sabía que alguén ía seguir as súas investigacións, pero dálle un toque interesante á carta posto que falamos de mensaxes a través do tempo.
Ámbolos dous enfrentaron, dalgún xeito, a ciencia e a relixión.

Que aprendiches con esta actividade?
Facendo esta actividade aprendín un pouquiño máis sobre Nicolás Copérnico e tamén sobre Galileo Galilei, así como sobre a linguaxe empregada nos escritos de épocas pasadas ou sobre como aproveitar elementos do fogar para recrear retratos históricos, totalmente alleos á nosa actualidade. Isto a nivel acádemico.
A nivel persoal afoguei a miña cabeza de novos pensamentos e reflexións. Eu sempre digo que de maior quero ser coma un destes, coma un destes grandes da astronomía, coa finalidade de responder algunhas, ou polo menos unha, das tantas preguntas que están polo aire sobre o universo no que vivimos. Non sei se é doado ou se é tan difícil como semella, pero o que si sei é que intentandóo gaño máis que non facendóo.
Para elaborar este traballo tiven que empatizar dalgún xeito coa figura de Nicolás Copérnico, poñerme na súa pel. Sabedes o que máis me doeu de todo? Saber que unha persoa morreu sen recibir o xigantesco recoñecemento que debería. El era un gran home, un gran científico, revolucionario e innovador, entre outras, polo que creo e espero que non abandonara o mundo pensando que gran parte do seu traballo foi en vano.
Outra cousa que me parei a pensar foi que cando alguén pregunta ou fala calquera tema sobre a astronomía, ás veces din frases referentes a que todo o que sabemos e saberemos sobre o que nos rodea con respecto a este campo é e será grazas a persoas como Copérnico, Galileo, Kepler, Aristóteles, e moitas outras grandes figuras. Sen embargo, a miña reflexión é que eles tamén foron coma nós. Quen sabe se alguén de pequeno quería dedicarse a outra cousa totalmente distina; se tiñan outras expectativas na vida ou mesmo se non lles gustaba isto para nada.
Con iso quero decir que ninguén nace aprendido, que non todo está tan lonxe do que pensamos. Non hay que ser nin mellor nin peor, hay que ser diferentes. Cada grao de area conta e, aínda que pensemos que o grao é moi feo ou moi pequeno, conta igual, pois a base de erros tamén se aprende e tamén se descubren grandes cousas.
O truco está en querer; querer algo apaixonadamente e non deixalo ir.