KaleidoScapes

Geography and History of Ames

Nin fadas nin princesas « Atrás    

Título

María José Cristobo es ama de casa.

 

Irene Calvo González · 5 febrero 2020 19:15


Foto coa persoa entrevistada

Idade
50

Historia
María José nació en Pontecesures hace 50 años, ella vivió en una casa junto con sus padres y sus cinco hermanas. Desde pequeña vio como sus padres se dedicaban a trabajar en la fábrica “Nestle”. Alguna de sus hermanas se dedicaban a trabajar en esta fábrica, las demás trabajaban como amas de casa y ella durante un tiempo trabajó en tiendas de productor congelados.
Cuando se casó, su marido trabajaba en un hospital como celador y decidieron tener un hijo. Entonces ella se dedicó a cuidar de su hijo y del hogar.
Desde entonces María José se dedica a ser ama de casa, entre sus tareas están: hacer la compra todos los días, cocinar, mantener la casa limpia, llevar la economía familiar y entre otras cosas educar a su hijo cuando era pequeño.

Título

Maria Luisa Barreiro Paz, traballadora nunha fabrica de pastas Gallo

 

Alba Picón Ferreiro · 11 noviembre 2022 16:31


Foto coa persoa entrevistada

Idade
71

Historia
A miña avoa empezou a traballar con 15 anos na fabrica de Pastas Gallo de Ferrol coas suas irmás, María Concepción e Ermitas. Na fabrica había dous turnos de traballo, un das 6 da maña ata as 2 da tarde, que era cando habitualmente iba a miña avoa, e outro de 2 da tarde a 10 da noite. Normalmente, os homes podían sair un pouco máis temprano. Nesa época, os homes sempre tiñan preferencias, polo que na fabrica cobraban moito máis que as mulleres por facer o mesmo traballo e incluso a menos horas. A fabrica estaba dividida en moitas salas onde se realizaban diferentes tarefas, unha onde estaba toda a maquinaria, onde solo podían traballar os homes, e outra moi grande onde solo traballaban as mulleres, que pesaban e empaquetaban a pasta, e logo a levavan a grandes caixas de carton, para que os homes viñeran a buscalas para levalas a un almacen moi grande onde gardaban todo para despois repartilos. Os altos cargos, como os xefes e encargados estaban todos ocupados por homes, que supervisaban o que facían os demaís. A miña avoa ten moi bos recordos traballando alí, xa que o pasaba moi ben porque todas as traballadoras eran da misma idade mais ou menos e levávanse todas ben, aínda que o traballo era duro, e moito máis sendo muller. Aos 21 anos, tivo que deixar o traballo cando tivo a miña nai. As suas irmás seguiron traballando hasta os 34, que foi cando cerrou a fabrica

Título

Pepita Sande (traballo no campo)

 

Anxo Lara Abeijón · 9 noviembre 2022 17:10


Foto coa persoa entrevistada

Idade
70

Historia
A miña avóa xa se dedicaba desde moi pequena ao traballo no campo. Ela traballaba con vacas, galiñas, porcos, coellos. Ela ordeñaba as vacas e cultivaba cebolas, allos, balocas, millo, centeo, avéas... Iba ao monte a conseguir leña, piñas, algo que ten que ver con camas para vacas, e estercól que usaban para o abono. Usaba múltiples ferramentas coma o sacho, o fouciño, a orquilla; para apañar a herba. Lle gustaba traballar no campo, na actualidade ten unha horta na que cultiva tomates, mazás, laranxas, limóns, cenorias, e moito máis. Aínda ten galiñas, que lleva dan ovos. E unha experta en trabajo do campo para mín.

Título

María Amparo Martínez Besada Profesora

 

Lucía López Martínez · 6 febrero 2020 18:52


Foto coa persoa entrevistada

Idade
76

Historia
Na casa eran 3 irmáns : Dúas nenas e un neno. De pequenos recibían o mesmo trato agás nos xoguetes : xoguetes para nenas (bone as, cocinas libros...) e para nenos (espadas, balóns...) Ao crecer axudaba más tarefas da casa e o seu irmán non o facía. Tuvo as mesas oportunidades de formación escolar e universitaria que o seu irmá o que queré dicir que os seus pais non lle indicaban que cousa ían facer na sociedade e no mundo laboral, sí lle dicían que tiña que traballar o mesmo que lle dicían ao seu irmán.
Dedicouse a aquello que dende pequena olé gustaba :ser profesora.
Durante os seus anos da universidade, ao vivir en Santiago coa familia tiña menos liberdade que o seu irmá, ela tiña que estar na casa 22:00 e 23:00 da noite tamén a fin de semana. Era un tema o que lle levaba a protestar e a rebelarse na súa casa. Só cando rematou a carreira e empezó a traballar fóra tuvo liberdade.
O dedicarse al en sino medo tuvo as mesmas condicións e oportunidades que os seus compañeiros, ainda que nos anos 60-70 para cargos directivos nombrábanse preferentemente aos homes; Algunha vez preferiron un home porque estaba casado e tiña fillos fronte a muller que non tiña fillos.
Durante os anos de traballo como profesora tivo que compaxinalos co traballo da casa. Na actualidade xa xubilada, disfruta dunha pensión polo seu traballo realizado durante 46 anos. Pensa que a súa vida laboral non estivo, en xeral, condicionada por lo feito de ser muller xa que o ensino estaba en máns de mulleres, pero sí a vida personal en algúns momentos estivo condicionada por ser muller.
Pensa que a situación da muller mellorou moito aínda que queda tamén moito por facer.
Di que si tivera nacido na miña xeracion quizáis a súa vida tería sido diferente no sentido de que xa dende nena podería ter unha maior igualdade entre nenos e nenas o que lle daría unha visión distinta da vida, máis aberta, máis participativa que na súa xeracion chegou máis tarde.
Tendo en conta a súa experiencia atrévese aconsellarmos que estudemos, que participemos nas actividades diversas, que teñamos oportunidade, que abramos ven os olllos ao mirar ao noso arredor para non perder nada do que a vida pode darnos. E sobre todo aconsellaríanos que esixamos o dereito que todo ser humán ten para desenvolver a sua vida.

Título

Natividad Martínez Casáis, labores de casa

 

Gael Piñeiro Freire · 11 noviembre 2022 16:02


Foto coa persoa entrevistada

Idade
76

Historia
A miña aboa naceu en Quilmas, Carnota onde viviu varios anos. De maior instalouse a Gures, onde viviu co meu avó Manolo e tiveron o meu pai Luis. O meu avó case nunca estaba na casa, traballaba en América e ía con eles 1 mes ao ano de vacacións ou menos. Pero un día cando o meu pai tiña 8 anos deixou de vir, todo isto mentres ela traballaba. Fai uns poucos anos a miña nai axudouna para que lle deran unha pensión de viuda, porque o meu avó xa morrera en América, eu non o cheguei a coñecer.

A miña avoa traballou moitos anos na limpieza en moitos sitios por Galicia, e tamén nunha ballenera limpando baleas en Caneliñas para o seu consumo, cousa que xa non se pode facer porque é ilegal.

Agora está xubilada e ten 2 netos, a min e máis a miña irmá. Lévome moi ben con ela e quéroa moito. É unha das persoas máis importantes na miña vida.
« Atrás