Historia
Mariadolores naceu en Oviedo, Asturia nunha familia de catro irmáns, tre varóns e ela. Os seus pais, Manuel Nosti Suarez e Herminia Llano Díaz aínda que querían aos seus fillos por igual, non os trataban da mesma forma. Dese xeito, Mariadolores comezou a axudar á súa nai coas tarefas domésticas aos 10 anos. Comezando dende unha moi temprana idade o oficio que a día de hoxe chamamos ser ama de casa, a pesar de que entón non era considerado un traballo. Era así que mentres ela limpaba a vaixela, ou pasaba o ferro, os seus irmáns estaban no sofá ou xogando ao fútbol fora. Naquel entón, Mariadolores, coma moitas outras mulleres, tiña que buscar o balance entre os estudos e a casa, cousa que os seus familiares homes non se tiñan que nin plantexar.
Cando ela era unha nena, as escolas adoitaban ser privadas e de monxas, divididas por xénero. Mariadolores, foi a unha escola onde só había mulleres, tanto estudantes coma mestras. Aos 14-15 anos comezou a estudar unha carreira media (o que sería un FP na actualidade) de secretariado (o que sería similar a administración de empresas). Lembra que moi poucas das mulleres da súa clase, decidiran escoller unha carreira superior/universitaria, e que a maioría optara coma ela por unha carreira media, xeralmente enfermería ou secretariado. Este periodo de estudo rematou aos 17 anos.
Ese mesmo ano, quedou en cinta, polo tanto, ela e Jesús Nosti decidirón casarse. Por un lado, para dar estabilidade ao bebé e por outro porque ese era o ideal da época. Dende pequenas, acostumaban ás mulleres coma Mariadolores a pensar que o seu futuro era o de casarse e ter fillos, de xeito que lles parecese o maior obxectivo nas súas vidas.
A pesar de ter estudos, Mariadolores tivo que quedarse en casa a coidar do seu fillo, traballo que pronto triplicouse nunha nena e outro neno. Con tanto por facer na casa, non quedou máis remedio que o de dedicar todo o seu tempo a encargarse das labores domésticas, pois aínda que podia traballar fora, o poco que gañase iría para pagar a alguén que traballase na casa con ela, ou sexa, un sin sentido.
Tamén é típico que o conto se repite. Do xeito que a súa nai mandaba a Mariadolores axudar cando era pequena, Mariadolores o facia coa súa filla María, pero nesta xeración houbo un alto, que impediu a esta costume machista de deixar ás mulleres todo o traballo na casa, continuar na familia. A súa filla cando mandabanlle inxustamente facer algo só a ela, reclamaba que os seus irmáns o fixeran tamén. Desta forma Mariadolores douse de conta de que aquela tradición non tiña sentido, e puxolle punto na súa casa.
Cando todos os seus fillos se foron de casa, ela tivo tempo para contribuír coa economía familiar e a obter certa independenza económica, a través da limpeza e o coidado de persoas maiores. Durante 15 anos traballou extraoficialmente neste ámbito, pero admite que a día de hoxe, arrepíntese de non haber traballado cando era máis xove, xa que ao ser maior, conseguir traballo volvese máis e máis difícil.
Actualmente non ten pensión de xubilación, porque nunca chegou a cotizar, pero pensa que todo isto puido ser diferente se houbera nacido na nosa época, opine que habería estudado unha carreira de letras, coma historia que houbera esperado a ter un traballo e ingresos estables para ter unha familia. Afirma que todos deberían darlle máis importancia ao papel de ama de casa, que na maioía dos casos e subestimado, incluso polos máis cercanos e que merece tanto respeto coma o resto dos traballos. Se se puidera volver ao pasado quizá co que agora sabe, houbera alzado a voz para protestar cando alguén quitaballe importancia a limpar o chan o preparar a cea.