Patio con(vida)

Botánica « Atrás    

Nome científico da planta

Fraxinus excelsior

 

Gonzalo Aguín Limón · 7 febrero 2025 11:28


Familia da planta
Familia das Oleáceas

Nome común da planta
Freixo

Información destacada
Árbore caducifolia orixinaria de Europa e o oeste de Asia.
O nome xenérico Fraxinus é un termo latino que deriva do indoeuropeos e significa bidueira e lanza, pois a madeira desta árbore era utilizada para construír estas armas. O epíteto excelsior indica que é a especie de freixo que acada maior altura.
A súa madeira era moi empregada para a construción de carros e utensilios de labranza.

Información botánica da planta
Procedencia
O freixo é orixinario do hemisferio norte e atópase de forma natural en Europa, América do Norte e Asia. O freixo é autóctono de gran parte do continente, desde España ata Rusia, e crece en zonas húmidas e bosques temperados. En Asia, aparecen en China, Xapón e Corea. En América do Norte, son comúns en bosques de Canadá e Estados Unidos
Descrición xeral
O freixo é unha árbore caducifolia de crecemento rápido que pode alcanzar os 40 metros de altura. Presenta un tronco recto, copa ampla e follas compostas, con folíolos serrados de cor verde. As súas flores son pequenas e sen pétalos, e os froitos son sámaras aladas dispersadas polo vento.
Tronco ou talo
O tronco do freixo é recto, de cor grisácea e de corteza lisa nos exemplares novos, que se fai máis gretada co paso do tempo.
Folla
A folla do freixo é composta, con entre 5 e 13 folíolos lanceolados e de borde serrado. Ten un tamaño medio, e a súa superficie é de textura lisa e de consistencia firme. É caduca, caendo no outono.
Flor
As flores do freixo son pequenas e non teñen pétalos, formándose en racimos pendentes. Aparecen a finais do inverno ou principios da primavera, antes de que broten as follas.
Froito
O froito do freixo é unha sámaras alada, de forma elíptica e pequena, que permite que se dispersen polo vento. Estas sámaras aparecen a finais da primavera ou principios do verán, logo da floración.

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
As follas e a casca do freixo utilízanse en infusiones ou decoccións para tratar problemas de retención de líquidos e inflamacións, xa que se lle atribúen propiedades diuréticas e antiinflamatorias.
Usos alimentarios
Non atopei información
Usos funcionais
A súa madeira caracterizada pola elasticidade usase para fábricar mobles (mesas,cadeiras,armarios...), instrumentos musicais (guitarras, baixos e tambores), material deportivo (bates de béisbol, raquetas de tenis e tacos de hóckey) e ferramentas (mangos para machadas, martelos e outras ferramentas manuais).
Usos lúdicos
Úsase para fabricar arcos e frechas, tirachinas, e xoguetes de madeira(figuras trompos ou istrumentos musicais infantís)
Usos rituais
Non atopei información
Lendas, refráns e mitos
Árbore sagrada en mitoloxía nórdica: O freixo estaba asociado ao mundo dos deuses. O Yggdrasil, a árbore do mundo na mitoloxía escandinava, adoita representarse como un freixo.
Historia da planta
· Segundo a mitoloxía nórdica, os primeiros humanos, Ask e Embla, foron creados polos deuses a partir dun freixo (Ask) e un olmo (Embla).
· Durante a Guerra dos Cen Anos os arqueiros ingleses usaban arcos de freixo.

Fontes secundarias empregadas
O Camiño dos faros: https://www.caminodosfaros.com/medioambiente/flora/fraxinus-excelsior-freixo/ 07/02/2025
Wikipedia: https://es.wikipedia.org/wiki/Fraxinus 07/02/2025
Arbolapp: https://www.arbolapp.es/especies/ficha/fraxinus-angustifolia/ 07/02/2025
Mesarte: https://www.mesarte.es/como-es-la-madera-de-fresno/ 07/02/2025
Zoo Barcelona: https://zoobarcelona.cat/es/plantas/fresno-comun 07/02/2025
Meu tío Alberto González 03/02/2025 e 04/02/2025


Nome científico da planta

Xénero: Centaurea
Especie: Centaurea scabiosa

 

Icía Piñeiro Mansilla · 28 mayo 2021 16:02


Familia da planta
Compositas ou asteráceas

Nome común da planta
Herbanzolo

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Localización no mapa
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Sur do IESP de Ames Neste lugar encóntrase a padreira do instituto, na que podemos atopar moitas variadades, neste caso, tamén atopamos a Centaurea nigra 42,867323744 -8,659464854

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
Posee o valor medicinal como hipoglucemiante (disminuye a cantidade de azucre na sange e na orina, polo que resulta útil aos diabéticos) e febrífuga, para iso utiíizanse as semillas e as raíces secas fervidas en auga. Tamén se usa como elemento decorativo en centros de flor seca.
Usos alimentarios
Non atopei información
Usos funcionais
Non atopei información
Usos lúdicos
Non atopei información
Usos rituais
Non atopei información
Lendas, refráns e mitos
Non atopei información
Historia da planta
O xénero Centaurea é grande e encontrase ben representado, especialmente ó rededor do Mediterráneo.
A Centaurea nigra chegou a Finlandia no siglo XIX, en depósitos de balasto en veleros, e propagouse terra adentro, tamén ten relación cas caravanas durante a guerra. Moitos de estos herbajes antiguos desapareceron.
As características principáis para identificar as especies do xénero Centaurea son a forma cor das puntas secas das brácteas involucrais do capítulo. A extensión escura do involucro da centaurea nigra ten lóbulos ciliados como os dentes dun peine.

Fontes secundarias empregadas
Para facer este traballo empreguei diferentes sitios "webs" como por exemplo; https://floradegalicia.wordpress.com/2019/06/11/centaurea-nigra/, https://es.wikipedia.org/wiki/Centaurea_nigra, https://plantassilvestresdeasturias.blogspot.com/2014/01/centaurea-nigra.html#:~:text=Como%20varias%20especies%20de%20su,ra%C3%ADces%20secas%20hervidas%20en%20agua. https://www.luontoportti.com/suomi/es/kukkakasvit/aciano-negro


Nome científico da planta

Sonchus oleraceus

 

Yeray Castro Pereira · 23 febrero 2021 17:42


Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Localización no mapa
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Ubicación Sonchus oleraceus 42,867245886 -8,659479260

Fontes secundarias empregadas
https://es.wikipedia.org/wiki/Sonchus_oleraceus https://www.jardineriaon.com/sonchus-oleraceus.html
http://acorral.es/malpiweb/florayfauna/cerraja.html


Nome científico da planta

Liriodendron tulipifera.

 

Lara Torea Suárez · 27 enero 2025 14:29


Familia da planta
Familia Magnoliáceas.

Nome común da planta
Tulipeiro de Virxinia, Árbore das tulipas ou dos tulipáns, Tulípero.

Información destacada
O tulipeiro de Virxinia é unha árbore que pertence á familia das magnoliáceas e que procede do leste de América do Norte. Ten o título de "árbore do estado" (segundo a listaxe do goberno dos Estados Unidos) de Indiana, Kentucky e Tennessee. En Galiza aparece como árbore ornamental, común en arboredos e xardinaxe palaciana e urbana. As súas flores, da forma da flor do tulipán, posúen unha gran cantidade de néctar, sendo unha das maiores plantas melíferas do leste dos Estados Unidos, e producindo unha variedade de mel avermellada cun forte sabor.

Información botánica da planta
Procedencia
Aparece en Nova Inglaterra, abunda nas costas sureñas do lago Erie e o oeste de Illinois; sur de Alabama e Georgia, e, raramente, no oeste do río Misisipi. O seu mellor desenvolvemento dáse nos vales dos ríos fluíndo cara ao río Ohio.
(Non atopei información con respecto á introdución da especie en Galiza, e tampouco en España).
Descrición xeral
É unha das árbores autóctonas máis grandes dos Estados Unidos, capaz de acadar os 50 m de altura e os 2,5 m de diámetro de tronco. A súa altura ordinaria atópase entre os 18 aos 26 m. Prefire solos profundos, ricos e algo húmidos. É bastante común que medre individualmente. As raíces son carnosas. O crecemento é moi rápido. A forma típica da folla semella a silueta da flor do tulipán, daí o nome da especie.
Tronco ou talo
O tronco é alto, de media entre os 18 e os 26 m. A cortiza é marrón, surcada, con ramas suaves, avermelladas ao principio, logo grises escuras e finalmente marróns. É aromática e amarga. A cor da madeira oscila entre o amarelo suave e o marrón, con floema branco.
Folla
As follas semellan, na súa forma, a silueta da flor do tulipán. Son caducas, alternas, simples, de 12 a 15 cm de lonxitude e moi anchas, tetralobuladas, truncadas ou afiadas na base, con veas prominentes. Son de cor verde suave, pero verde brillante en pleno crecemento; lisas e brillantes por riba, verdes pálidas por debaixo. No outono vólvense de cor amarela clara e suave.
Flor
Florece en abril / maio. As flores adoitan aparecer individualmente, son verdes amarillentas, oscilan entre os 2,5 e os 5 cm de lonxitude e teñen forma de copa.
Froito
Estreito, de cor marrón, brando e de forma cónica. Prodúcese en outono.

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
Non atopei información concreta. Algunhas páxinas afirman que ten usos terapéuticos e que se utilizaba medicinalmente na Antigüidade, pero non especifican como.
Usos alimentarios
As súas flores teñen unha gran cantidade de néctar, sendo unha das maiores plantas melíferas do leste dos Estados Unidos, e producindo unha variedade de mel avermellada cun forte sabor.
Usos funcionais
A súa madeira branda é universalmente coñecida como "poplar". É moi utilizada como madeira barata, fácil de traballar e estable, pero non é nin moi resistente nin particularmente desexada polo estético. É a madeira de elección para a construción de órganos pola súa facilidade para acadar un corte e acabado precisos. Tamén se usa para os laterais dos armarios. Pódese comparar en textura, resistencia e moldeabilidade ao piñeiro branco.
Usos lúdicos
Non atopei información.
Usos rituais
Non atopei información.
Lendas, refráns e mitos
Non atopei información.
Historia da planta
Era considerada unha árbore sagrada en diversas culturas nativas de Norteamérica, debido á súa súa lonxevidade e súa vistosa flor. Os primeiros colonos europeos tamén a apreciaron polo seu imponente porte e polas flores, que contemplaban como símbolos de esperanza e novos inicios.

Fontes secundarias empregadas
Wikipedia, “Liriodendron Tulipifera”. https://es.m.wikipedia.org/wiki/Liriodendron_tulipifera. Acceso o día 10/02/2025.


Nome científico da planta

O nome científico e Acer Rubrum

 

Hugo Palacios Agrafojo · 22 febrero 2021 19:16


Familia da planta
Pertence a familia da Sapindáceas

Nome común da planta
Pradeiro vermello

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Localización no mapa
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 pradeiro vermello 42,868019084 -8,659095103

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
Non atopei
Usos alimentarios
Non atopei
Usos funcionais
Utilizábase para facer puntas para as lanzas
Usos lúdicos
Non atopei
Usos rituais
Non atopei
Lendas, refráns e mitos
Non atopei ningún refrán ou lenda sobre esta árbore . Pregunteille tamén aos meus pais es avós , e tampouco sabían
Historia da planta
Antes utilizabanse para facer puntas das lanzas . Pode chegar a vivir aos 200 anos

Fontes secundarias empregadas
Utilicei algunhas páxinas para asegurarme de que o que estaba a documentar era verdadeiro


Nome científico da planta

O seu nome científico é Camellia Sinensis

 

Rewda Muiño Vilela · 7 febrero 2025 16:45


Familia da planta
A familia á que pertenece a Camelia é Theaceae.

Nome común da planta
O seu nome común e a Camelia aínda que tamén existen outros nomes como: Rosa de Xapón (moitas das especies son orixinarias de Xapón e China), Rosa oriental (pola similitude coas rosas e o seu orixen asiático) e Flor de Inverno (algunhas variedades florecen en épocas frías).

Información destacada
De acordo con antigas crenzas os xaponeses consideraban a camelia como símbolo da vida truncada, porque a diferencia de outras flores, ao marchitarse non perde os pétalos un a un, si non que se separa íntergramente do tallo.
Ademais a súa utilización no ámbito da medicina ten moitos beneficios, a camelia forma unha barreira protectora sobre a pel e suavizaa, reducindo a irratación

Información botánica da planta
Procedencia
A planta é orixinaria de Xapón e China, e foi introducida a Galicia durante o século XVIII e introduciuse debido a chegada de navegadores portugueses, e Galicia destacou como unha das primeiras rexións europeas en acollelos.
Descrición xeral
A súa forma xeneral é a de un arbusto de porte compacto e denso. Dependendo da variedade e condicións de crecemento, a súa estructura pode ser máis arbustiva ou tomar unha forma máis arbolada.
Tronco ou talo
O tronco da camelia es relativamente delgado e suave en comparación con outras árbores, xa que a camelia é mais ben un arbusto
Folla
As follas da camelia teñen unha froma elíptica e ovalada con bordes dentados ou serrados. En canto o tamaño son grandes, miden entre 6 e 12 cm. Son grosas e duras (firmes e coriáceas).
É perenne.
Flor
La flor de la camelia es grande, vibrante y muy apreciada. Sus colores son brillantes, los tonos más comunes: son el blanco, el rosa el rojo y el amarillo. Con unos pétalos suaves, carnosos y cerosos
Froito
O froito da camelia é unha cápsula leñosa que contén sementes no seu interior, e prodúcese despois da floración.

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
Contribúe a combatir as enfermedades cardiovasculares debido ao seu contido de antioxidantes, axuda a baixar os trglicéridos, así como disminuir o colesterol malo.
É diurético e saciante, perfecto para tomar entre horas, ademais de que contribúe a disminución da grasa corporal. Por todos estos facotres axuda a adelgazar.

Tamén é utilizado en ambitos dermátoloxicos en cremas hidratantes, aceites faciais e acondicianoderes capilares.
Usos alimentarios
O principal uso da camelia foi para fabricación do té, pode ser té branco, amarelo, negro, vermello e verde.
Usos funcionais
Non atopei información.
Usos lúdicos
Non ten usos lúdicos.
Usos rituais
Na época vitoriana, a camelia era unha flor asociada có luto e a memoria, polo que se utilizaba en ceremonias fúnebres.
Na actualidade utilizáse en eventos como o día de San Valentín e aniversarios. Adoitase poñer como decoración nas bodas e en eventos románticos.
Lendas, refráns e mitos
A camelia é unha planta que se rixe principalmente polo simbolismo, ten moitos significados simbólicos como: a beleza, o amor eterno, devoción, admiración e pureza.
Según o mito da camelia aqueles que levan ou levan unha camelia vermella poden mostrar a súa ousadía afrontando as adversidades con integridade e graza.
Historia da planta
Non atopei información.

Fontes secundarias empregadas
Utilizei como medio de información as seguintes webs (webgrafía):
https://www.pazoderubianes.com/origenes-historia-camelia/
https://www.ecco-verde.es/info/ingredientes/camelia
https://gl.wikipedia.org/wiki/Camellia
https://www.cafetearte.es/blog/post/camellia-sinensis-propiedades-usos-y-cultivo.html
https://www.acemelia.com/que-es-camelia-usos/
https://www.picturethisai.com/es/language-flower/Camellia_japonica.html


Nome científico da planta

Cedrus atlantica

 

Laura Rodas Granados · 21 febrero 2021 18:05


Familia da planta
Pinaceae

Nome común da planta
Pino
Cedro del atlas
Cedro plateado
Pino de Marruecos

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Localización no mapa
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Cedro do atlas Norte 42,868158260 -8,658478073

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
O aceite esencial do cedro do Atlas é perfecto para combater a caspa e a alopecia. Rexenerador da epiderme, contribúe á curación. Eficaz contra o edema e para activar a circulación, incluso para a celulite. Axuda contra a retención de líquidos.
Tamén está indicado tradicionalmente para tratar as alerxias, a febre do feno, os picores da pel, a tose e a bronquitis.
Usos alimentarios
Non atopei información.
Usos funcionais
Non atopei información.
Usos lúdicos
Non atopei información.
Usos rituais
Non atopei información.
Lendas, refráns e mitos
Non atopei información.
Historia da planta
Para as culturas ancestrais o cedro do atlas era símbolo de inmortalidade e de dignidade. Os exipcios o utilizaban para embalsamar os seus mortos. Galeno o amaba e dicía que protexía ao corpo contra toda forma de putrefacción. Tiña razón, xa que é un eficaz bactericida e antifúngico.

Fontes secundarias empregadas
https://es.wikipedia.org/wiki/Cedrus_atlantica o día 21/02/2021
https://www.arbolappcanarias.es/especies/ficha/cedrus-atlantica/ o día 21/02/2021
https://es.wikipedia.org/wiki/Cedrus o día 21/02/2021
https://www.asturnatura.com/especie/cedrus-atlantica.html o día 21/02/2021
https://www.google.com/search?client=firefox-b-d&sxsrf=ALeKk01dJQG92IUmqxho6jVrtiMFXsYF_g%3A1613949050814&ei=eugyYK2dMeiGjLsP9O6KgAQ&q=cedro+do+atlas+usos+alimenticios&oq=cedro+do+atlas+usos+alimenticios&gs_lcp=Cgdnd3Mtd2l6EAMyBQgAEM0COgcIABBHELADOggIIRAWEB0QHjoHCCEQChCgAVC8KFiEY2CdcGgBcAF4AIABkgKIAeAQkgEGMC4xMi4ymAEAoAEBqgEHZ3dzLXdpesgBCMABAQ&sclient=gws-wiz&ved=0ahUKEwitwu_ejPzuAhVoA2MBHXS3AkAQ4dUDCAw&uact=5 o día 21/02/2021


Nome científico da planta

Bellis perennis

 

Laura Rodríguez Lema · 21 febrero 2021 17:06


Familia da planta
Asteraceae

Nome común da planta
Margarida ou margarita.

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Localización no mapa
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Bellis perennis do IESP de Ames Concentración da maioría de margaridas, situadas no suroeste do patio (na pradeira natural do instituto) 42,867249499 -8,659539415

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
A Bellis perennis é coñecida polos seus usos medicinais, xa que ten propiedades antitusivas, expectorantes, diuréticas, sudoríficas, cicatrizantes, antiespasmódicas, dixestivas, e para controlar a presión arterial.
Aínda así, os usos máis coñecidos son os das propiedades dixestivas da margarida. Xa que todos os temos empregado algunha vez para matar pequenos parasitos do noso intestino cando nos atopamos mal. Ademáis, ás veces chégase a usar como laxante.
Usos alimentarios
As follas das margaridas adoitan ser empregadas en ensaladas, mesturadas con canónigos ou dentes de león. Tamén podémolas atopar como condimento para sopas ou algún recheo dalgunha comida (como lasaña, tortilla...).
As follas sen cociñar, é dicir, frescas; teñen un sabor doce cun punto amargo. Cando as cociñas perden algo este sabor intenso e convírtense nun condimento moito mñais suave.
Os pétalos das flores tamén son comestibles e adóitanse empregar para facer infusións.
Usos funcionais
Non existen (ou non atopei) usos funcionais da Bellis perennis relacionados con instrumentos musicais, tintes, ferramentas, mobles, etc.
Usos lúdicos
O uso lúdico máis cercano que atopei a un "xogo", é a función da Bellis perennis nos xardíns. Se tes como afección a xardinería, de seguro que plantaches algunha vez unha margarida. Son moi comúns en patios e lugares de lecer pola súa función decorativa, xa que as súas follas nunca caen. Ademáis, son moi sinxelas de cultivar gracias á súa resistencia! Non desprenden fácilmente da terra e o seu talo evita que se rompa por cuestións meteorolóxicas.
Usos rituais
Esta especie (Bellis perennis) non está moi vinculada a rituais do tipo meigallos ou esconxuros, pero aínda así logrei atopar un pequeno ritual relacionado coa recuperación de enerxía.
Isto serve para cando o intenso traballo deixanos completamente abatidos e sen enerxía para continuar con el. Consiste en recoller un ramiño de margaridas salvaxes ao rematar a túa xornada laboral, levalas para casa e poñelas nun recipiente con augua. Logo, darémonos un baño con estas margaridas e imaxinaremos que esa auga leva con ela todas as emocións negativas e todo o cansancio que temos encima. Dise que tamén podemos escribir ensalmos ou manifestar os nosos intereses para maior eficacia.
Lendas, refráns e mitos
Atopei unha lenda e un xogo ligado á Bellis perennis.
A lenda remóntase á Idade Media. As doncelas acostumaban levar unha coroa feita con margaridas no seu cabelo nas ocasións onde o seu amado loitaba polo seu amor nas famosas xustas. A doncela agasallaba ao cabaleiro cunha das súas margaridas e colocáballa na armadura, preto do corazón. Isto era como sinal de amor e boa sorte.
O xogo é unha costume internacional e moi coñecida. Trátase do famoso "Quéreme ou non me quere?", no cal se esfollan as flores dunha margarida mentres se alternan as cuestións anteriores, e a pregunta que coincida co último pétalo será a que che dé a resposta definitiva.
Historia da planta
A historia das margaridas leva siglos unida á das persoas . Trátase dunha flor con fortes vínculos relixiosos, no cristianismo adoita aparecer tanto ligada á virxe María como ao neno Xesús, xa que está relacionada coa pureza. A tradición cristiana conta que as margaridas simbolizan as lágrimas da virxe María.
Na civilización grega e romana estas flores xurdiron como froito da metamorfose da ninfa Bélide para non ser capturada polo deus das huertas: Vertumno, que estaba locamente namorado dela.
Empregouse como símbolo da paz en numerosas ocasións. Por exemplo, o movemento hippie de finais dos 70, no cal salíase ás rúas a protestar empregando símbolos como, neste caso, a Bellis perennis.
Por último, segundo unha tradición alemana, as margaridas recollidas entre as doce do mediodía e a unha do mediodía posuirán propiedades máxicas.

Fontes secundarias empregadas
https://es.wikipedia.org/wiki/Bellis_perennis
http://etimologias.dechile.net/?margarita
https://www.guiadejardineria.com/10-curiosidades-sobre-las-margaritas/
https://floryfaunamonforte.com/origen-margaritas/
https://www.interflora.es/blog/curiosidades-sobre-la-flor-de-la-margarita/
Todas estas páxinas foron visitadas na semana do 15 de febreiro ao 21 de febreiro de 2021.


Nome científico da planta

Picris echioides

 

Pablo Vizcaya sanluis · 1 febrero 2021 20:17


Familia da planta
Picris

Nome común da planta
raspapernas,rompesaias ourizada,

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Localización no mapa
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Patio IES de Ames Ainda que non se poda entrar no centro ,esta situado detras das porterías do campo de futbol. 42,936647409 -8,678842766

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
herbíanse as follas porquue tiña propiedades antidiarréicas
Usos alimentarios
Como outras plantas consumíanse as súas follas tenras usándoas como verdura cuando había necesidad.
Usos funcionais
Non atopei información.
Usos lúdicos
Non atopei información.
Usos rituais
Non atopei información.
Lendas, refráns e mitos
Non atopei información.
Historia da planta
É orixinaria da rexión mediterránea, o seu significado do nome en griego é amargo

Fontes secundarias empregadas
https://www.asturnatura.com/especie/picris-echioides.html
https://www.unavarra.es/herbario/htm/Picr_echi.htm
https://es.wikipedia.org/wiki/Picris
e outras mais que non recordo o nome.


Nome científico da planta

O nome científico da plana é Populus alba.

 

Pablo Canedo de la Iglesia · 14 febrero 2021 14:38


Familia da planta
O Chopo branco pertence á familia Salicáceas.

Nome común da planta
Os nomes comúns desta planta son Chopa branco, Álamo branco, Álamo prateado ou Álamo afgano, entre outros.

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Localización no mapa
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Chopo branco Instituto de Ames 42,867368282 -8,659186143

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
As chagas de hospitalización e outras feridas menos graves poden curarse utilizando a auga de cocción das súas follas para lavar as mesmas.
Usos alimentarios
Non atopei ningún
Usos funcionais
A madeira úsase en imaxinería, tamén se usou a cortiza para curtir e tinguir.
A madeira homoxénea de densidade lixeira, porosa e de secado fácil e rápido; é resistente á abrasión e elástica.
A var. pyramidalis Bunge (chopo boleana, Populus bolleana Carr.) posúe o tronco uniformemente ramificado case desde a base e o porte é piramidal. É moi utilizada en aliñacións pola súa porte. Soporta chans pobres, arcillosos ou calcáreos. É oriúnda de Turkestán.
Moi utilizado como cortavientos e en camiños preto do mar.
Usos lúdicos
A madeira utilízase en carpintería lixeira, pasta de celulosa, paneis, embalaxes, contrachapado, mistos pola súa lenta combustión, pavimentos, etc. Co que se fabrican xoguetes.
Usos rituais
Aplicacións máxicas: o Álamo branco ( Eadha) correspondía á letra E no antigo alfabeto druídico Ogham:
As xemas e follas do álamo levaban encima para atraer ao diñeiro.
Lendas, refráns e mitos

O álamo longo e enxoito, nin dá sombra nin dá froito.

O olmo como nasce , e o álamo como cae.
Historia da planta
Populus, nome antigo latino do chopo ou álamo. Alba, alude ao denso tomento branco do envés das follas.

Fontes secundarias empregadas
1-) https://es.wikipedia.org/wiki/Populus_alba
2-) https://www.arbolapp.es/especies/ficha/populus-alba/
3-)https://www.arbolesornamentales.es/Populusalba.htm#:~:text=POPULUS%20ALBA%20L.&text=Nombre%20com%C3%BAn%3A%20%C3%81lamo%20blanco.,latino%20del%20chopo%20o%20%C3%A1lamo.

1-) 14/02/2021
2-) 14/02/2021
3-) 15/02/2021