KaleidoScapes

Patio con(vida)

Botánica « Atrás    

Nome científico da planta

Liquidambar styraciflua

 

Daniel Prieto Mouriz · 23 febrero 2021 17:22


Familia da planta
Altinxiáceas

Nome común da planta
Liquidambar






Localización no mapa
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Liquidambar 42,867730455 -8,659284978

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
Se uso desde hace muchos años como bálsamo. Un uso más actual que se le da es en aroma terapia.
Usos alimentarios
Os antiguos chinos mezclábano co Sake, que quere decir "bebida alcohólica".
Usos funcionais
 Co Liquidambar conseguiuse a primeira síntesis en 1925 do primeiro polímero poliestireno, pola industria petroquímica Alemana.
Usos lúdicos
Non atopei información.
Usos rituais
Non atopei información.
Lendas, refráns e mitos
Non atopei información. Polo menos en España, non encontrei nada.
Historia da planta
O liquidámbar é uno dos especímenes de flora más antiguo. A maioría de eles xa están extintos, a árbore máis vella ten 55 millons de anos. A presencia dunha especie americana de liquidámbar foi rexistrada en 1519 por uns soldados españois.
Os indíxenas de América do Sur, Norte y Central utilizaban as propiedades medicinales do liquidámbar. Os doctores sureños usaron ao liquidámbar durante a Guerra Civil en Estados Unidos e a árbol foi listada por primeira vez nunha farmacopea (libros recopilatorios de recetas de productos con propiedades medicinais reais ou supostas) estadounidense en 1926.

Fontes secundarias empregadas
Visitado o 22/02/2021:
· https://es.wikipedia.org/wiki/Liquidambar
· https://muyfitness.com/usos-medicinales-del-liquidambar_13180505/
· https://archivo.infojardin.com/tema/ficha-de-liquidambar-liquidambar-styraciflua.374827/
· https://nuestraflora.com/c-arboles/caracteristica-de-liquidambar/

Nome científico da planta

Acer buergerianum

 

Adrián Capeáns Sanluis · 14 febrero 2025 13:59


Familia da planta
Es una especie de árbol perteneciente a la familia de las sapindáceas

Nome común da planta
Pradairo tridente

Información destacada
A pesar de ser unha especie non nativa en moitas rexións, o Acer buergerianum adáptase ben a climas temperados e húmidos, como os de Galicia, sendo común en xardíns e parques urbanos. Tamén me parece interesante que esta árbore é moi popular entre os afeccionados ao bonsái debido á súa boa resposta a técnicas de poda e á súa beleza, facendo dela unha opción ideal para esta práctica.

Información botánica da planta
Procedencia
É unha árbore caducifolia nativa de Xapón, China e Taiwán. Non ten unha fecha de introdución exacta en Galicia, pero probablemente introduciuse no siglo XX. Introduciuse en Galicia por razóns ornamentais e paisaxísticas
Descrición xeral
O Acer buergerianum é unha árbore caducifolia de tamaño medio (5-15 m) con copa redondeada e densa. As pólas son delgadas e estendidas, formando unha follaxe compacta e frondosa. No outono, as súas follas cambian de verde a vermello, laranxa e amarelo
Tronco ou talo
O seu tronco é recto, con cortiza exfoliante de tons marrón alaranxado
Folla
A folla do Acer buergerianum é trilobulada, semellante a un tridente, cun bordo lixeiramente ondulado. Ten un tamaño pequeno a medio (3-8 cm de longo), é de textura firme pero non ríxida e presenta un envés máis pálido. É unha folla caduca, que cambia de verde a tons vermellos, laranxas e amarelos no outono antes de caer.
Flor
A flor do Acer buergerianum é pequena e pouco chamativa. Medra en grupos colgantes chamados acios e ten unha cor amarelo-verdosa, polo que adoita pasar desapercibida entre as follas.
Froito
O froito do Acer buergerianum é unha sámara dobre, con dúas ás que axudan á súa dispersión polo vento. Mide 3-4 cm e madura entre setembro e outubro, pasando de verde a marrón claro antes de caer.

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
Non atopei información
Usos alimentarios
Non atopei información
Usos funcionais
Non atopei información
Usos lúdicos
Non atopei información
Usos rituais
Non atopei información
Lendas, refráns e mitos
Non atopei información
Historia da planta
Non atopei información

Fontes secundarias empregadas
http://www.efloras.org/
Wikipedia
https://www.missouribotanicalgarden.org/

Nome científico da planta

Rubus ulmifolius

 

Pablo Núñez Martínez · 29 enero 2021 17:51


Familia da planta
Primuláceas

Localización no mapa
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 IES de Ames 42,867132527 -8,659425547

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
Úsase para tratar diarrea, hemorroides, inflamacións bucales ou de gorxa.
Usos alimentarios
Úsanse as follas, os brotes tenros e o froito para a alimentación animal maioritariamente de porcos e cabras. O seu froito tamén se utiliza para a pastelería e as veces viños e licores.
Usos funcionais
Do seu froito obteñense pigmentos. A casca dos talos úsase tamén para facer cestos e cordas. Outro uso pouco coñecido e ser substituto do tabaco.
Usos lúdicos
Non atopei información.
Usos rituais
Non atopei información.
Lendas, refráns e mitos
Non atopei información
Historia da planta
E unha planta moi coñecida dende a antiguedade sendo este tipo orixinal de Europa

Nome científico da planta

Ficus carica

 

Xavi Quintela Duro · 7 febrero 2025 17:18


Familia da planta
Moráceas

Nome común da planta
Figueira

Información destacada
A figueira é unha árbore caducifolia introducida en Galicia fai máis de 2000 anos polos romanos. É propia de Asia, pero a súa facilidade para adaptarse a todo tipo de solos fai que sigamos vendo motas ao noso arredor. As suas grandes copas e verdes follas fan dela unha planta moi recoñecible. O seu froito é o figo, moi típico no verán galego.
Unha curiosidade deste é que en realidade non é un froito senón unha inflorescencia (unha estrutura floral múltiple). O que vemos como un froito é en realidade unha especie de "bolsa" na que se aloxan as pequenas flores, as cales, por desgraza, non son visibles a simple vista. Este tipo de froito é coñecido como sicono. Ademais, dentro de cada figo, pode haber unha pequena especie de abella chamada Ape figorum, que é responsable de polinizar a figueira. Estas abellas entran no sicono por unha pequena apertura, chamada ostíolo, e, ao facer isto, polinizan as flores dentro do froito. Como resultado, os figos non sempre son "completamente naturais" en sentido estricto, xa que a súa formación depende dunha interacción especial entre a planta e a abella.

Información botánica da planta
Procedencia
Procede de Caria, unha rexion asiatica que hoxe en día é Turquía. A figueira foi introducida en Galicia probablemente durante a época romana, hai máis de 2.000 anos. Os romanos levaron consigo moitas plantas útiles ás rexións que conquistaron, e a figueira era unha delas debido á súa importancia económica e alimentaria no Mediterráneo.

Porque se introduciu?
Valor alimenticio: Os figos eran un alimento básico para os romanos.
Facilidade de cultivo: A figueira é unha planta resistente, que pode medrar en solos pobres e tolera períodos de seca, o que a fai axeitada para climas diversos.
Usos domésticos: Ademais dos figos, as súas follas e madeira tamén tiñan aplicacións na vida cotiá.
Descrición xeral
É unha árbore mediana, de 3 a 10 metros. Ten unha copa ampla e redondeada, a miúdo irregular, debido ás pólas que se estenden de forma aberta e algo retorta. Isto dálle un aspecto estético e recoñecible. As súas pólas son grosas, tortas e teñen unha textura lisa. Moitas veces presentan latex branco se se rompen.
Tronco ou talo
O tronco é curto, groso e retorto, con casca de cor gris clara.
Folla
As follas son grandes, lobuladas e de cor verde intenso. Teñen un aspecto rugoso pola parte superior e son máis suaves na inferior.
Flor
A flor da figueira é moi peculiar e diferente da maioría das flores, porque non é visible externamente como noutras plantas. O figo non é un froito propiamente dito, senón un sicono, que é unha estrutura que contén no seu interior moitas flores diminutas.
Froito
O figo é un receptáculo carnoso, oco por dentro, onde están as flores fecundadas que se converten en sementes. Ten unha forma ovalada ou de pera, cun tamaño que adoita variar entre 3 e 10 cm de longo, dependendo da variedade. O interior é carnoso, de cor vermella, rosada ou branca, cunha textura branda e granulada debido ás sementes. Os figos son doces e suculentos, grazas á alta concentración de azucres cando están maduros. Este froito é típico do outono e o verán

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
Da planta en si non atopei usos medicinais, pero o figo, como a maoiria das froitas ten moita fibra, o que axuda a dixestion. Tamén ten bastante potasio, que axuda coa presion arterial.
Usos alimentarios
O froito da figueira, o figo, é un alimento típico en Galicia no verán. Tómase como ven e ten un sabor moi doce e delicioso.
Usos funcionais
Pode ser utilizada como planta ornamental pola sua ampla copa e verdes follas. Pode verse en varias zonas urbanas como decoracion. Tamén, as follas de figueira, como outras follas de plantas, son excelentes para compostar, dado que se descompoñen facilmente e proporcionan nutrientes ao solo
Usos lúdicos
Non atopei información
Usos rituais
Non atopei informacion de usos rituais en Galicia, pero na antigüidade si que era usada en rituais budistas ou na relixión hindú.
Lendas, refráns e mitos
Conta a lenda que a figueira florece por única vez na véspera de San Xoán,
precisamente ás doce da noite, pero só dura uns instantes. Segundo a crenza, aquel que arranca isto ou faise rico ou é feliz o resto dos seus días. Ao conseguir isto, o demo tomará algo da túa vida a cambio. Din que alguén viu a flor, a arrincou e durmiu con ela. Ao día seguinte xa non podía ver. Pensan que o demo levoulle os ollos, pero estaba contento porque gañou unha gran fortuna.
Historia da planta
Na antiga Roma era considerada unha árbore sagrada pois, segundo a tradición, Rómulo e Remo, fundadores de Roma, foron aleitados pola loba Luperca baixo unha figueira.

Fontes secundarias empregadas
La flor de la higuera. https://1930.utec.edu.uy/wp-content/uploads/2021/11/La-flor-de-la-hiuguera.pdf a 7/2/2025
La higuera en la mitologia. https://ecoilogic.wordpress.com/2021/10/19/la-higuera-en-la-mitologia/ a 6/2/2025
Ficus carica. Vidaesverde. https://ecoilogic.wordpress.com/2021/10/19/la-higuera-en-la-mitologia/ a 7/2/2025
Ficus carica. wikipedia. https://es.wikipedia.org/wiki/Ficus_carica a 7/2/2025
Por último, como ultima fonte, o meu tio, que traballou moitos anos con plantas, tamen figueiras, ten un gran xardín e contoume moitas cousas da figueira.

Nome científico da planta

Viola riviniana

 

Marta Castro Vázquez · 23 febrero 2021 16:17


Familia da planta
Violáceas

Nome común da planta
Violeta brava, Viola brava



Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
Utilizase contra a tose,sudorífica e como expectorante
Usos alimentarios
Son purgantes e vomitivas cando se comen
Usos funcionais
Utilizase para tintes de cor violeta palido
Usos lúdicos
Non atopei información
Usos rituais
Non atopei información
Lendas, refráns e mitos
Non atopei información
Historia da planta
Utilizase para esencias de perfume

Fontes secundarias empregadas
https://www.asturnatura.com/especie/viola-riviniana.html Acceso o día 23/2/2021
Páxina creada no 2004

 

Alejandra Castaño Ares · 12 abril 2025 16:45


Nome científico da planta

Acer rubrum.

 

Eduardo Castelo Corral · 7 febrero 2025 16:47


Familia da planta
Sapindáceas.

Nome común da planta
Pradairo vermello (ou pradairo roibo)

Información destacada
O pradairo vermello é orixinal de Norteamérica, pero é exportada por todo o mundo con fins ornamentais debido á característica cor vermella das follas, sobretodo en otoño. Esta cor é producida pola presenza de antocianinas, un pigmento vexetal que as protexe da radiación solar intensa e reflecta a luz vermella. Os factores ambientales e estacionais axudan tamén a este fenómeno, no outono por exemplo a cantidade de clorofila redúcese mentres medra a de antocianinas ou carotenoides.
É unha árbore que atrae moito aos esquíos.

Información botánica da planta
Procedencia
 O pradairo vermello é autóctono de Norteamérica, polo que tamén se lle coñece coma arce de Canadá, sendo unha das árbores caducas máis extendidas do continente.
En Galicia foi introducida artificialmente cun fin ornamental.
Descrición xeral
É unha árbore dunha altura entre 20-30 metros xeralmente, cun diámetro entre 0,5 e 2 metros. A copa suele ser ovalada ou redondeada.
Tronco ou talo
O tronco sole ser gris claro e liso. Vaise escurezendo en relación co paso dos anos.
Folla
As follas, sendo o máis característico desta árbore, son afiladas e dentadas (como o resto de arces) e dunha carcaterística cor vermella.
Flor
As flores solen empezar a salir cando a árbore teña sobre oito anos, pero poden saír antes. As flores son igualmente vermellas e contan con 5 pétalos e 5 lóbulos. Atópanse, xeralmente, nas puntas das ramas.
Florece entre marzo e abril.
Froito
O froito do pradairo vermello é coma unha membrana simétrica de cor vermella ou marrón. A súa forma é coma se nun principio fose alargada e polo medio se lle pellizcasen ambos extremos hacia dentro, provocando coma dúas "orellas", as cales funcionan coma ás para chegar maís lonxe co vento.
Este froito remata de madurar no verán.

Información botánica da planta
Procedencia
Non quería crear este ítem
Descrición xeral
.
Tronco ou talo
.
Folla
.
Flor
.
Froito
.

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
Propiedades medicinales que axudan á elaboración de productos cosmético para o cuidado da piel.
Usos alimentarios
Ca súa savia prodúcese xarabe de pradario, o cal ten usos na cociña coma edulcorante.
Usos funcionais
Ten o uso funcional de decoración. A maiores, súa madeira é moi valorada pola súa resistencia, durabilidad e os fermosos patróns de vetas.
Usos lúdicos
Non atopei información.
Usos rituais
A única información que atopei sobre os usos de rituais dos arces están ligadas ca maxia negra, Aquí a enlace:
https://magickalspot.com/es/arce/
Lendas, refráns e mitos
Os pradairos están ligados a numerosas lendas norteamericanas polo seu valor cultural. En específico do pradairo vermello non atopei ningunha.

Lendas en relación aos arces en xeral temos a lenda iroqueses, a da orixe dos azúcares ou a lenda de Nokomis. Todas elas moi ligadas ao uso da suá savia como edulcorante.
Historia da planta
 O pradairo vermello non está ligado a ningún personaxe nin eento histórico, que eu atopase, pero, como curiosidade e para exemplificar o valor dos pradairos en Norteamérica, na bandeira nacional de Canadá sale a folla do pradairo de azúcar, sendo esta símbolo nacional.

Fontes secundarias empregadas
https://www.floresyplantasiris.es/acer-o-arce-cual-es-el-nombre-correcto/#:~:text=El%20nombre%20cient%C3%ADfico%20aceptado%20para%20este%20g%C3%A9nero%20de,el%20t%C3%A9rmino%20arce%20es%20m%C3%A1s%20utilizado%20que%20Acer..

https://www.plantas-y-flores.es/plantasAM.html#rubrum

https://thefoodtech.com/ingredientes-y-aditivos-alimentarios/el-papel-del-jarabe-de-arce-en-la-produccion-de-alimentos-saludables-y-sostenibles/

https://es.wikipedia.org/wiki/Acer_rubrum

https://arboretumdegalicia.com/documentos/acer-rubrum-pdf/?ind=60d1b83278a9b&filename=Acer%20rubrum.pdf&wpdmdl=234&refresh=67a62fba4af1c1738944442

https://plants.ces.ncsu.edu/plants/acer-rubrum/?utm_source=chatgpt.com

https://plantasyflores.pro/arce-rojo/#:~:text=El%20arce%20rojo%20comenzar%C3%A1%20a%20florecer%20cuando%20tenga,l%C3%B3bulos%2C%20generalmente%20en%20las%20puntas%20de%20las%20ramas.

https://treehouse.co/es/blog/arce-rojo-caracteristicas-variedades-necesidades-cuidados-precios.html#:~:text=El%20arce%20rojo%20florece%20entre%20marzo%20y%20abril%2C,brotar%20enseguida.%20Hay%20varias%20variedades%20de%20arce%20rojo.

https://www.jardineriaon.com/arce-rojo.html

https://garvillo.com/es/arce-de-azucar-vs-arce-rojo/

https://mythslegendes.com/es/confederacion-mitologia-iroquesa/el-azucar-derable/

Todas elas visitadas o 7/2/2025

Nome científico da planta

Castanea sativa

 

Liam Jabif Flores · 22 febrero 2021 21:28


Familia da planta
Fagáceas

Nome común da planta
Castaño







Localización no mapa
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Castiñeiro 42,868003579 -8,658288498

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
El castaño es una planta que destaca porque contiene muchos taninos. Los taninos son componentes que, utilizados inadecuadamente resultan tóxicos, sin embargo un uso medicinal de los mismos les confiere propiedades astringentes, bacteriostáticas, expectorantes, calmantes y antitusivas.
Usos alimentarios
Son ricas en calcio, hierro y magnesio o lo que es lo mismo, son altamente remineralizantes. Destacan además por su contenido en vitaminas del grupo B. Estos nutrientes las hacen adecuadas en la anemia y la debilidad ósea, lo mismo que en casos de nerviosismo y ansiedad.
Usos funcionais
A partir de este árbol se puede utilizar su madera para crear muebles, herramientas,etc.
Usos lúdicos
No encontré ninguna información
Usos rituais
No encontré ninguna información
Lendas, refráns e mitos
El árbol más antiguo de los Kew Gardens, cerca de Londres (Inglaterra), es un castaño. Sin embargo, la leyenda más extendida cuenta que bajo este árbol se celebró en 1501 una misa, en la que el rey Fernando el Católico (1479-1516) y su ejército pidieron la bendición antes de la batalla por la conquista de Marbella.
Hay algunos refranes como estos: Agosto seco, castaña en cesto. Agua de agosto, ni buen nabo ni buen magosto. Al nogal y al castaño no le valen el engaño.
Hay leyendas alrededor de este árbol. Se decía que el primer herrero consiguió robarle el secreto de la sierra al diablo, diciéndole que en el pueblo ya habían inventado la sierra, a lo que el diablo respondió: “eso ye que vísteis la fueya’l castañu”. El herrero le responde: “Nun la viemos pero ya la veremos”. Así, fijándose en la hoja dentada de este árbol inventa la sierra.
Historia da planta
El castaño es originario de las regiones mediterráneas de Europa. En el mundo se producen unas 500.000t y España produce unas 18.000t. Durante mucho tiempo se ha creído que el castaño había sido traído de Oriente a Europa en la época romana; pero posteriormente esa tesis se desmintió por las excavaciones de zonas prehistóricas, resultando que desde el fin del Terciario existían castaños ancestrales en Europa y se clasificó como planta indígena de las regiones mediterráneas. Poco a poco se ha introducido en los demás países europeos, y actualmente se encuentra en Portugal, España, Francia, Italia, Suiza, Grecia, Turquía, Austria, Hungría, Rumanía, antiguas Yugoslavia y Checoslovaquia, Sur de Bélgica e Inglaterra y algún ejemplar en Holanda. Su área natural se extiende por la parte meridional de Europa, desde el sur de Inglaterra y la Península Ibérica hasta las proximidades del Mar Caspio, islas atlánticas de Canarias y Madeira y norte de Marruecos y Argelia. Artificialmente se ha introducido hasta el norte de Alemania y el sur de Suecia, aunque en esas latitudes su cultivo no es del todo fructífero. La producción mundial es de 500.000 toneladas, siendo la producción europea de 120.000t. En España, las comunidades donde el cultivo del castaño tiene mayor importancia son Asturias, Galicia, Cataluña y Castilla-León; con una producción total de unas 18.000t. De hecho, el nombre Spanish Chestnut o Castaña Española, se debe seguramente al que el norte de Europa importa castañas de España, donde este fruto tiene un valor tradicional, particularmente el primero de noviembre, Día de Todos los Santos.

Fontes secundarias empregadas
http://etimologias.dechile.net/?castan.a Acceso el 22/2/2021
https://www.frutas-hortalizas.com/Frutas/Origen-produccion-Castana.html Acceso el 23/2/2021
http://losarbolesinvisibles.com/historias-de-castanos/ Acceso el 23/2/2021
https://datosatutiplen.wordpress.com/2017/09/25/refranes-sobre-el-castano-y-las-castanas/ Acceso el 23/2/2021

Nome científico da planta

O seu nome científico é "Trachycarpus fortunei ".

 

Quique Zarra Sabarís · 30 enero 2021 19:55


Familia da planta
A árbore pertence á familia das Aracáceas.

Nome común da planta
A planta é coñecida polo nome de Palmeira de abano , aínda que tamén pode recibir o nome de Palmeira muíño de vento.








Localización no mapa
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Entrada ao norte do instituto A miña palmeira sitúase na zona de árbores e arbustos ornamentais da entrada principal do instituto. A mellor posición para vela é dende o aparcadoiro. 42,868127407 -8,658590752

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
Nun foro atopei que nalgúns países o froito desta planta úsase para coagular o sangue ou como anticonceptivo natural.
Usos alimentarios
O froito non é velenoso, pero non se consume como producto alimenticio.
Usos funcionais
Poden utilizarse as súas fibras para fabricar cestos, sombreiros ou cordas; tamén se pode obteñer cera desta planta.
Usos lúdicos
Non atopei información.
Usos rituais
Non atopei información.
Lendas, refráns e mitos
Non atopei información.
Historia da planta
Ademais do seu aproveitamento como materia prima e planta ornamental, creo que a xente cando pensa en palmeiras tende a imaxinar praias do Caribe ou lugares calurosos preto do mar. Cando as palmeiras, como por exemplo a "Trachycarpus fortunei" están presentes en moitos outros ámbitos da natureza e en moitos outros lugares.

Fontes secundarias empregadas
La Wikipedia (https://es.wikipedia.org/wiki/Trachycarpus_fortunei)
Asturnatura.com (https://www.asturnatura.com/ )
Architectural plants (https://www.architecturalplants.com/ )
Plants& Flowers (http://www.plantsrescue.com/ )

Nome científico da planta

Cornus sanguínea

 

Ana Ramos Vidal · 31 enero 2021 13:57


Familia da planta
Ramnáceas

Nome común da planta
Sanguiño





Localización no mapa
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Sanguiño Es el arbol más alto que hay y es de color rojizo 42,868233060 -8,658668984

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
Las hojas y los frutos son astringentes.
La corteza es tónico-astringente, analgésica y febrífuga.
La corteza y las hojas son detersorias, cicatrizantes y antiinflamatorias
Usos alimentarios
Algunos pájaros las usan para alimentarse pero nosotros no debemos comerlas porque son tóxicas.
Usos funcionais
La madera del Cornus sanguínea era utilizada para mangos de herramientas y otras cosas. Con las ramas más gruesas eran utilizadas para la jardinería mientras que las más finas se usaban para hacer cestos. También utilizaban su madera para hacer flechas.
Usos lúdicos
Non atopei información
Usos rituais
Non atopei información
Lendas, refráns e mitos
Tiresias pilló a Atenea bañándose desnuda en la fuente. Como es de esperar, se enfadó y acto seguido lo cegó. Después, Atenea recapacitó y comprendió que su reacción había sido exagerada. Así que le regaló a Tiresias un bastón fabricado con madera de Cornus sanguínea para que pudiera caminar de la misma manera que si pudiera ver, le concedió también mucha sabiduría y una vida más larga que la del resto de los mortales
Historia da planta
Non atopei nada máis que o que pon nos apartados de arriba

Fontes secundarias empregadas
https://es.m.wikipedia.org/wiki/Cornus_sanguinea
« Atrás