Patio con(vida)

Botánica « Atrás    

Nome científico da planta

O nome científico desta planta é Castanea Sativa

 

Claudia Rivas Botana · 7 febrero 2025 11:24


Familia da planta
É unha árbore da familia das Fagáceas, unha familia propia do noroeste de España

Nome común da planta
O nome común da plante é Castiñeiro ou Castaño

Información destacada
A información que me parece máis interesante para poder poñer no cartel informativo penso que é os usos que se lle poden dar a esta árbore xa que hai moita xente que ao mellor esos trucos non os sabe, como eu ata agora, e penso que poden ser útiles para todos. Tamen penso que é interesante a historia que hai detras de esta pranta, xa que os galegos ao ver tantas árbores desta especie no noso entorno, pensamos que son nativas de aquí, pero non é así, polo que non está de máis que a xente se informe sobre a verdadera historia que ten esta especie.

Información botánica da planta
Procedencia
O castaño é unha planta orixinaria das rexións temperadas de Europa e Asia. En concreto, a especie máis común, o Castanea sativa, é nativa do sueste de Europa e do oeste de Asia.
En Galicia, o castaño non é unha planta autóctona, senón que foi introducida. A súa introdución na península ibérica data de tempos antigos, probablemente durante a época romana, cando se comezou a cultivar por mor dos seus froitos, as castañas, que eran unha fonte importante de alimento.
O castaño foi introducido en Galicia principalmente por motivos agrarios e económicos, xa que as castañas eran un alimento básico para a poboación rural e tamén se utilizaban para a alimentación do gando. Ademais, a madeira do castaño é valorada pola súa durabilidade e resistencia, o que contribuíu á súa plantación en diversas zonas.
Descrición xeral
O castaño (Castanea sativa) é unha árbore de gran tamaño que alcanzar entre 20 e 35 metros de altura, aínda que algúns exemplares excepcionais poden ser incluso máis altos. A súa copa é ampla e redondeada, proporcionando unha sombra densa.

As follas son grandes, de forma lanceolada e con bordes serrados, e poden medir entre 10 e 30 centímetros de longo. Son de cor verde brillante na parte superior e máis claras na parte inferior.

En canto á súa corteza, é de cor marrón e presenta unha textura rugosa, que se vai agriñando co paso do tempo.

Durante a época de floración, que ocorre na primavera, o castaño produce inflorescencias en forma de espigas, que son bastante vistosas e atraen a polinizadores. Os froitos son as castañas, que se desenvolven en ourizos espinosos e maduran no outono.
Tronco ou talo
O tronco do castaño é robusto e de gran diámetro, podendo alcanzar ata 2 metros ou máis en exemplares moi vellos. A súa corteza é de cor marrón, con unha textura rugosa que presenta gretas a medida que a árbore envellece. Esta característica fai que o tronco sexa bastante distintivo e fácil de identificar.
Ademais, o tronco é recto e pode ter unha forma algo torcida en algúns casos, especialmente en exemplares antigos. A madeira do castaño é moi valorada pola súa durabilidade e resistencia, o que a converte en material ideal para a construción e a fabricación de mobles.
Folla
Son grandes, de forma lanceolada e presentan un borde serrado, o que significa que teñen pequenos cortes ou dentes ao longo dos seus bordes. A súa lonxitude pode variar entre 10 e 30 centímetros, e a anchura entre 5 e 10 centímetros.
A parte superior das follas é de cor verde brillante, mentres que a parte inferior é de tonalidade máis clara e pode ter unha textura algo lanosa. As follas son alternas, crecen de forma individual en diferentes puntos do mesmo lado do ramo, en vez de en pares opostos.
Flor
son bastante distintivas e aparecen na primavera, xeralmente entre maio e xuño. As flores son de cor branca ou crema e están organizadas en inflorescencias en forma de espiga, que poden medir entre 10 e 20 centímetros de longo. Estas espigas son bastante vistosas e atraen a polinizadores como abellas e outros insectos.
Froito
O froito do castaño é a castaña, que se desenvolve dentro de ourizos espinosos. Estes ourizos son de forma redondeada e están cubertos de espinas, o que os fai bastante distintivos. Cada ourizo pode conter de 1 a 3 castañas, que son as sementes da planta.
As castañas son de cor marrón brillante e teñen unha forma redondeada ou ovalada. A súa superficie é lisa e, ao madurar, a castaña despréndese do ourizo, que se abre para liberar os froitos. A época de maduración das castañas é no outono, xeralmente entre setembro e novembro, dependendo das condicións climáticas.
As castañas son comestibles e son un alimento tradicional en moitas culturas, especialmente en Galicia, sendo moi comun a celebración do magosto. Pódense consumir crúas, asadas, cocidas ou utilizadas en receitas.

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
O castaño pódese utilizar como medicamento a base de plantas para o alivio de síntomas asociados a alteracións leves da circulación venosa tales como malestar e pesadez nas pernas e para o tratamento sintomático das hemorroides , basado exclusivamente no seu uso tradicional.
No uso medicinal a parte máis importante do castaño son as follas, que se recolectan en primavera e sécanse á sombra. No caso de ter tos convulsiva ou catarro de tipo bronquial son útiles as follas en forma de infusión polo seu efecto expectorante. E ademais a decoccion dos seus erizos actúa como un antidiarreico eficaz.
Usos alimentarios
A castaña énun dos alimentos máis antiguos que se coñece posiblemente dende a prehistoria. Antes do descubremento de América era a base da alimentación da poboación europea.
Antigamente, cando se escaseaba de pan, con fariña de castañas creabano para sobrevivir á época de fame. En España, el algunhas rexións como Galicia ou a cornisa cantábrica, forman parte da dieta habitual e intégranse en numerosas receitas e pratos e incluso celébranse festas como o magosto, moi popular en Galicia. No resto do país o seu consumo é ocasional.
Usos funcionais
Non atopei información
Usos lúdicos
Pódense utilizar as castañas para crear xoguetes para nenos ou para xogar a xogos, a partir da imaxinación de cada un pódese crear o que se nos ocorra con este froito
Usos rituais
Non atopei información
Lendas, refráns e mitos
Di a lenda galega que as castañas simbolizaban a alma dos difuntos e que cada froito ventilado na festa do Magosto, un alma se libraba do Purgatorio e uníase á celebración.
Historia da planta
Durante moito tempo, pensouse que foron os romanos quen introduciron o castiñeiro na Península Ibérica, pero os estudos actuais demostran que xa existía aquí hai 300.000 anos. Non hai probas claras de que os romanos tiveran un grande interese nel, aínda que empregaban a súa madeira para a construción e para tinguir tecidos. Os seus froitos non eran moi apreciados porque se consideraban difíciles de dixerir. O castiñeiro espallouse sobre todo na Idade Media, cando se seleccionaron variedades con mellores froitos, e convertiuse nun alimento importante en zonas de montaña onde non se podía cultivar cereal.

Fontes secundarias empregadas
https://cima.aemps.es/cima/dochtml/ft/74480/FichaTecnica_74480.html#:~:text=Medicamento%20tradicional%20a%20base%20de,exclusivamente%20en%20su%20uso%20tradicional.

https://www.elenacorrales.com/blogelenacorrales/el-castano-alimento-y-medicamento/

https://es.wikipedia.org/wiki/Castanea_sativa

https://www.guiarepsol.com/es/viajar/vamos-de-excursion/el-magosto-en-galicia-tradicion-de-castanas-vino-y-fuego/#:~:text=Decía%20la%20tradición%20gallega%20que,se%20unía%20a%20la%20celebración.

https://www.fundacionaquae.org/wiki/castano/

https://es.wikipedia.org/wiki/Castanea

https://es.wikipedia.org/wiki/Fagaceae

A lenda contouma miña avoa.




Nome científico da planta

Cercis siliquastrum

 

Claudia Rodiño Vazquez · 6 febrero 2025 13:36


Familia da planta
Cercis

Nome común da planta
Árbore do amor ou Árbore de Xudas

Información destacada
É unha árbore que se caracteriza polas súas flores rosas en forma de corazón, de aí o seu romántico nome. Tamén conócese como Árbore de Xudas, pois existen un mito que conta que este suicidouse nesta árbore despois de traizoar a Xesucristo.

Información botánica da planta
Procedencia
É nativo da zona norte e leste do Mediterráneo, dende Francia ata Oriente Próximo, e foi introducida na Peninsula Ibérica.
Descrición xeral
Caducifolio, de forma irregular que alcanca de 5 a 10 m de altura. Ten ramass de cortez lisa, e as árbores máis novas adoptan unha cor avermellada.
Tronco ou talo
O tronco é de madera lisa e clara, tornándose tortuosa e negra coa idade. A copa é aberta e irregular.
Folla
As follas son caducifolias simples e redondeadas duns 7 ou 11cm. Son de cor verde claro no haz e de ton lixeiramente glauco (gris-azulado) no envés.
Flor
A flores son hermafroditas, con unha corola papilionácea de cor rosa-lila ou branca; teñen 1-2 cm de lonxitude e se agrupan en racimos de tres a seis flores.
Froito
Ten forma de legume colgante e aplastada de 6 a 10 cm de largo, cor pardo avermellada, e no seu interior poseen de 10 a 14 semillas negruzcas. Maduran no outono e permanecen todo o inverno na árbore.

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
A súa corteza úsase para dores de cabeza e catarros.¡, e os seu froitos como astrinxentes.
Usos alimentarios
As follas teñen un regusto picante, e poden comerse en ensaladas ou buñuelos.
Usos funcionais
A súa madeira non é de moi boa calidade, pois se tuerce con facilidade e se descompón coa interperie.
Usos lúdicos
Non atopei información
Usos rituais
Non atopei información
Lendas, refráns e mitos
Existe un mito que di que Xudas suicidouse nesta árbore.
Historia da planta
A súa cor morada púrpura era da predilección dos emperadores bizantinos, a púrpura era a cor imperior e os seus vestidos e tocados eran desa cor (cor de uso exclusivo da familia imperial bizantina)

Fontes secundarias empregadas
Wikipedia sobre a Árbore do amor: https://es.wikipedia.org/wiki/Cercis_siliquastrum#Historia
https://www.zoobotanicojerez.com/coleccion-botanica/relacion-de-arboles-y-palmeras/arbol-del-amor-cercis-siliquastrum#:~:text=Son%20hermafroditas%2C%20dotadas%20de%20estambres,Florece%20en%20Abril%20o%20Mayo.&text=En%20forma%20legumbre%20colgante%20y,el%20invierno%20en%20el%20%C3%A1rbol.


Nome científico da planta

Citrus sinensis

 

Carme Iglesias Abeledo · 7 febrero 2025 11:17


Familia da planta
Rutáceas

Nome común da planta
Laranxeira

Información destacada
-A súa orixe asiática e a forma na que trouxeron ara Galicia.
-O seu uso na queimada.
-Usos da froita ou follas como aromatizante ou alimento.

Información botánica da planta
Procedencia
É orixinaria do sureste de China e norte de Birmania, aínda que se conoce na área mediterránea desde fai aproximadamente tres mil anos. Dende o seu lugar de orixen, a Laranxeira extendeuse a Xapón e ao longo da India, chegou a Occidente pola Ruta da Seda.
Descrición xeral
É unha árbore de tamaño mediano (de 3 a 5 m de altura), con copa redondeada y ramas regulares.
Tronco ou talo
Un só tronco, dereito e cilíndrico, verdoso primiero e gris despois. As ramas aparecen a un metro do chan máis ou menos, en ocasións con grandes espiñas.
Folla
As follas son perennes, medianas e alongadas, con base redondeada e rematadas en punta ou ovales, miden entre 7 a 10 cm.
Flor
As flores aparecen nas axilas das follas, solitarias ou en racimos.Son brancas, chamadas azahar, e son sumamente fragantes.
Froito
A laranxa é un froito carnoso de cáscara máis ou menos grosa e endurecida e a súa pulpa está formada típicamente por once gajos cheos de zume, o cal conten moita vitamina C e aceites esenciales. Como o seu nome indica, é de cor laranxa. Comenza a producirse xeralmente en novembro e extendénse ata xuño.

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
O seu gran contido de Vitamina C favorece a cicatrización de feridas e reforza o sistema inmunolóxico do organismo.
Usos alimentarios
Para aromatizar os dulces ou en infusións de laranxa doce. É moi común o zume de laranxa, exprimindoas e bebendoo.
Usos funcionais
Utilízase para facer aceite esencial de laranxa por exemplo. En cosmética, sirve para limpar e tonificar a pel e para reducir a apariencia de arrugas e manchas.
Usos lúdicos
Non atopei información.
Usos rituais
A monda da laranxa é utilizada no ritual da Queimada, xunto con outros ingredientes como a auga ardente. O máis característico da queimada é o conxuro que se recita mentres a bebida arde. Este ritual galego, invoca a purificación, a protección e a boa sorte para quen a consume.
Lendas, refráns e mitos
É moi común o mito de que se non tomas rápido o zume da laranxa, recén exprimido, as vitaminas que contén desaparecen.
Historia da planta
"Las cinco semillas de naranja" é unha das historias cortas do personaxe Sherlock Holmes. Foi escrita por Sir Arthur Conan Doyle e publicada dentro da colección "Las aventuras de Sherlock Holmes".

Fontes secundarias empregadas
Wikipedia da Laranxeira https://gl.wikipedia.org/wiki/Laranxeira Acceso o día 7/2/2025

A queimada https://www.larazon.es/galicia/asi-uno-rituales-gallegos-mas-tradicionales-p7m_202412306772715f4f1fb700017ad0ef.html#:~:text=Lo%20m%C3%A1s%20caracter%C3%ADstico%20de%20la,suerte%20para%20quienes%20la%20consumen. Acceso o día 7/2/2025

Historia de la naranja https://www.naranjasche.com/p/historia-de-la-naranja/ Acceso o día 7/2/2025


Nome científico da planta

Ilex aquifolium

 

Javier Varela Conde · 13 febrero 2025 17:50


Familia da planta
Aquifoliáceas

Nome común da planta
Acivro

Información destacada
Utilizada desde o tempo dos gregos como laxante, aínda que a día de hoxe o seu uso e básicamente en xarinería e de uso decorativo, sendo un simbolo do Nadal. Como outros usos destacados está a ebanistería, xa que e unha madeira tan tupida que non flota no agua. Esta especie atópase protexida.É unha planta con gran valor ecolócico xa q o seu froito madura no inverno, por tanto é un gran alimento para os paxaros.

Información botánica da planta
Procedencia
É unha planta autóctona non só de Galicia, xa q é autóctona de toda Europa
Descrición xeral
Tratase dun arbusto o unha mata de 6 a 15 metros de alto. É unha árbore perennifolia de forma usualmente ovalada.
Tronco ou talo
Adoita ser recto, formado por unha madeira sen debuxo, q é moi dura e tupida ata o nivel de no flotar na auga.
Folla
Folla perenne, verde forte e con un borde picudo con forma aserrada.
Flor
Posúen flores rosadas ou brancas q ocasionalmente estan manchadas de púrpura
Froito
Tratase dun froito moi vermello do tamaño dunha uva e q madura no inverno. Tan solo as femias desta planta producen froito

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
É utilizada como un laxante dende tempos antigos e como un potente vomitivo. Estes usos estan desaconsellados en nenos.
Usos alimentarios
En canto ao froito carece de usos alimentarios para humanos debido ás reaccions que provoca, pero é unha fonte de alimento de outros animais como os paxaros. non obstante a folla pode ser utilizada no viño para potencialo.
Usos funcionais
A súa madeira é moi apreciada en ebanistería, dado que é unha madeira moi dura e que resiste moi ben as condicions adversas grazas ao tupida q é.
Usos lúdicos
Non atopei información
Usos rituais
Non atopei información
Lendas, refráns e mitos
Non atopei información
Historia da planta
Non atopei información

Fontes secundarias empregadas
https://es.wikipedia.org/wiki/Ilex_aquifolium(13/02/25)


Nome científico da planta

Prunus laurocerasus

 

Luana Pastoriza Herrera · 7 febrero 2025 11:15


Familia da planta
Rosáceas

Nome común da planta
Loureiro real, Loureiro romano

Información destacada
As sementes polo seu contido en ácido cianhídrico son altamente tóxicas. Este ácido tamén é desprendido polas súas follas, especialmente as máis xóves, suficiente para eliminar aos insectos que estean nos arredores.

Información botánica da planta
Procedencia
O Loureiro real é orixinario de Asia Menor. Foi introducida en Europa na antiüidade e se cultiva como planta ornamental.
Descrición xeral
É unha especie de arbusto grande ou pequeno árbore sempreverde, orixinaria da laurisilva, que alcanza os 8 metros de altura aproximadamente. Ten un crecemento rápido
Tronco ou talo
O tronco é delgado e caracterízase por ter unha corteza oscura e lisa.
Folla
Brillantes, ovales e coriáceas de cor verde escuro, máis pálidas no envés, que miden 10 cm de lonxitude. O loureiro é de folla perenne.
Flor
Son aromáticas de cor branco e se agrupan en racimos axilares verticales. A árbore florece en primavera e ás veces repite floración en outono.
Froito
É unha drupa negra parecida a unha cereixa e se agrupa en racimos como as uvas. Son comestibles, con sabor acebo, pero as súas sementes si son venenosas. O loureiro da froitos en outono, entre setembro e novembro.

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
É antiespasmódico (relaxa a musculatura lisa), antiasmático, antitusíxeno e hipnótico, sedantes sobre o sistema nervioso. Tamén é estimulante respiratorio. Pode ser recetada a aufa destilada de loureiro real.
Usos alimentarios
Os froitos son comestibles, mais as follas e as sementes son velenosas.
Usos funcionais
Utilízanse como setos e pantallas (barreiras naturais).
Usos lúdicos
É unha árbore ornamental, e tamén pode ser usada polo seu atractivo estético en parques ou xardíns.
Usos rituais
Pode ser usado en ceremonias de premiación e eventos de honra, seguindo a súa tradición histórica como símbolo de triunfo.
Lendas, refráns e mitos
En distintas culturas, o loureiro real simmboliza a perseverancia e a eternidade debido ao seu eterno verdor. Na antiga Grecia, estaba ligado a Apolo, deus da luz e a verdade. O seu valor simbólico perdura en tradicións contemporáneas.
Historia da planta
Como xa expliquei antes, na antiga Grecia, estaba ligado a Apolo, e ten valor simbólico en certas tradicións dende a antigüidade ata agora.

Fontes secundarias empregadas
Wikipedia: https://es.wikipedia.org/wiki/Prunus_laurocerasus. Acceso día 07/02/25
Infojardín.com: https://fichas.infojardin.com/arbustos/prunus-laurocerasus-laurel-cerezo-laurel-real.htm. Acceso día 07/02/25
Blogger.com: http://arboles-con-alma.blogspot.com/2017/06/laurel-real-laurel-cerezo-laurel-romano.html. Acceso día 07/02/25
Farmaconsejos.com: https://www.farmaconsejos.com/plantas-medicinales/laurel-cerezo/#:~:text=. Acceso día 07/02/25
fitoterapia.net: https://www.fitoterapia.net/vademecum/plantas/laurel-cerezo.html. Acceso día 07/02/25
PictureThis: https://www.picturethisai.com/es/language-flower/Prunus_laurocerasus.html. Acceso día 07/02/25
Lifeder.com: https://www.lifeder.com/prunus-laurocerasus/?utm_source=chatgpt.com. Acceso día 07/02/25


Nome científico da planta

Rubus ulmifolius

 

Pablo Núñez Martínez · 29 enero 2021 17:51


Familia da planta
Primuláceas

Localización no mapa
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 IES de Ames 42,867132527 -8,659425547

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
Úsase para tratar diarrea, hemorroides, inflamacións bucales ou de gorxa.
Usos alimentarios
Úsanse as follas, os brotes tenros e o froito para a alimentación animal maioritariamente de porcos e cabras. O seu froito tamén se utiliza para a pastelería e as veces viños e licores.
Usos funcionais
Do seu froito obteñense pigmentos. A casca dos talos úsase tamén para facer cestos e cordas. Outro uso pouco coñecido e ser substituto do tabaco.
Usos lúdicos
Non atopei información.
Usos rituais
Non atopei información.
Lendas, refráns e mitos
Non atopei información
Historia da planta
E unha planta moi coñecida dende a antiguedade sendo este tipo orixinal de Europa


Nome científico da planta

Euphorbia helioscopia 

 

Irene Rodiles Lago · 22 febrero 2021 20:26


Familia da planta
Euphorbiáceas.

Nome común da planta
Leiteiriña, ollaosol, leiteira, garrido, titímalo dos vales.

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Localización no mapa
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Patio IES Plurilingüe de Ames A miña planta sitúase fronte ao campo de fútbol 42,867234336 -8,659618602

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
Planta de usos varios como medicinal cun valor de 2 sobre 5 de efectividade polos principios activos asociados ao seu látex frecuentemente con propiedades terapéuticas. Tamén purgantes e incluso ornamentais. En medicina popular emprégase para as verrugas e para eliminar os caios dos pés aplicando látex. Agora empréganse fármacos e outras plantas menos perigosas.
Usos alimentarios
Ao mesmo tempo ten grao de toxicidade puidendo irritante para a pel, mucosas e chegar a producir ampoias, quemazón na boca esófago e estómago intensa salivación vómitos e dor de estómago, convulsións contracción de pupilas edema pulmonar e incluso de maior gravidade.
Debe evitarse o contacto do látex coa pel pois pode producir dermatitis e si o látex vai aos ollos, naríz ou boca xera irritacións ou inflamacións dolorosas.
Si tomamos esta substancia pode chegar a ser mortal, dependendo da cantidade.
Os animais herbívoros respectan estas prantan e non se acercan a elas pero hai casos de animais intoxicados ao comer herba e forraxe que contén esta pranta seca no seu interior.

Usos funcionais
Debido ao látex ten uso na industria e incluso para teñir (as inflorescencias proporcionan cor amarillento na la utilizando como mordiente alumbre). Curiosamente emprégase na industria farmacéutica.
Usos lúdicos
Non atopei información.
Usos rituais
Non atopei información.
Lendas, refráns e mitos
Non atopei información.
Historia da planta
Esta planta, de porte y cobertura diversa, terófitos (só perduran as semillas na época desfavorable). Require de chans lixeiros ou medios, moita luz e pouca humidade para xerminar e aparece con frecuencia de xeito espontáneo en terreos baldíos, chairas, á beira das estradas e fóra da franxa do bosque nas rexións temperadas de Europa. Os chans precisan ser nitrificados, máis ben alcalinos, iluminados, en xeral en zonas removidas por influencia humana como cunetas, escombreras, bordes de camiños, hortas, eirais etc. Entre o nivel do mar e 1500 metros de altitude.
Crece a plena luz ainda que soporta sombra. Pisos colinos. Precisa Calor. Continentalidade Intermedia e Chans moderadamente secos a húmidos. En canto a acidez chans ricos en bases; pH 5.5 - 8; indicadora de alcalinidade. 

As especies arbustivas, arbóreas case exclusiva nos trópico e subtrópicos. Das especies recoñecidas en europeas autóctonas son herbáceas con follas sen estipulas, inflorescencia primaria pleocasial, ciatios con nectarios sen apéndices pealodeos e semillas con carúncula.

Distínguense dos subespecies:
A helioscopia, mayor (ata 40 cm), cun so taio (as veces pouco ramificada na base) e radios da inflorescencia pelosos, e
A helioscopioides, menor (ata 10 cm), con varios taios e radios da inflorescencia glabros.
Florece desde xaneiro-febreiro ata maio-xuño.

Fontes secundarias empregadas
www.plantasyhongos.es/herbarium/htm/Euphorbia_helioscopia.htm, Acceso día 02/02/2021.
www.plantasyhongos.es/herbarium/htm/Euphorbiaceae.htm. Acceso día 02/02/2021.
Romero Buján MI (2008): Catálogo da flora de Galicia. IBADER. Instituto de Biodiversidade Agraria e Desenvolvemento Rural. Universidade de Santago de Compostela, Campus Universitario s/n E-27002 Lugo, Galicia. Pp 58-59.
www.youtube.com/watch?v=xDpP1mNMNIs. Euphorbia Helioscopia @ Fiori e piante della montagna bellunese 02.04.2015. Acceso día 02/02/2021.
www.theplantlist.org/about/#wcs. The Plants list. A working list of all plant species. Acceso día 02/02/2021.
www.floraiberica.es/floraiberica/texto/pdfs/08_108_06%20Euphorbia.pdf. Acceso día 02/02/2021 C.Benedi, J.Molero, J.Simon & J. Vinces Pp.211-285
www.asturnatura.com/especie/euphorbia-helioscopia.html. Accesos días 02/02/2021 e 14/02/2021.
asturnwww.youtube.com/watch?v=xDpP1mNMNIs. Euphorbia Helioscopia @ Fiori e piante della montagna bellunese 02.04.2015. Acceso día 02/02/2021atura.com "Euphorbia helioscopia L.". Asturnatura.com [en línea]. Num. 127, 10/05/07. Consulta: 02/02/2021. www.asturnatura.com/especie/euphorbia-helioscopia.html>.ISSN188 5068.
www.wikiwand.com/es/Euphorbia_helioscopia. 08/02/2021 Sobre historia de planta.
floradegalicia.wordpress.com/2017/10/18/euphorbia-helioscopia-subsp-helioscopia/. 14/02/2021 Flora de Galica (identificando plantas y otras cosas por la naturaleza gallega.
lantassilvestresdeasturias.blogspot.com/2019/05/lecherina-lechetrezna-comun-lecheruela.html. 16/02/2021. Plantas silvestres de Asturias.
acorral.es/malpiweb/florayfauna/lecherula.html 16/02/2021 (material gráfico nombre común).
Coleccións
FCO: Portal de Datos de GBIF, www.gbif.net. 28-07-2009. Herbario FCO, Facultade de Ciencias de Oviedo. Consulta. 02/02/2021.
LEB-CORMO: Portal de Datos de GBIF, www.gbif.net. 28-07-2009. Herbario da Universidade de León. Consulta. 02/02/2021.
www.floraiberica.es/floraiberica/texto/pdfs/08_108_06%20Euphorbia.pdf consulta 16/02/2021.
www.unavarra.es/herbario/htm/Euph_heli.htm. Consulta 18/02/2021


Nome científico da planta

Prunella vulgaris

 

Iria Francisco Traba · 22 febrero 2021 20:04


Familia da planta
Lamiaceae

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Localización no mapa
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Prunella vulgaris 42,867274853 -8,659491752


Nome científico da planta

O nome científico da plana é Populus alba.

 

Pablo Canedo de la Iglesia · 14 febrero 2021 14:38


Familia da planta
O Chopo branco pertence á familia Salicáceas.

Nome común da planta
Os nomes comúns desta planta son Chopa branco, Álamo branco, Álamo prateado ou Álamo afgano, entre outros.

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Localización no mapa
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Chopo branco Instituto de Ames 42,867368282 -8,659186143

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
As chagas de hospitalización e outras feridas menos graves poden curarse utilizando a auga de cocción das súas follas para lavar as mesmas.
Usos alimentarios
Non atopei ningún
Usos funcionais
A madeira úsase en imaxinería, tamén se usou a cortiza para curtir e tinguir.
A madeira homoxénea de densidade lixeira, porosa e de secado fácil e rápido; é resistente á abrasión e elástica.
A var. pyramidalis Bunge (chopo boleana, Populus bolleana Carr.) posúe o tronco uniformemente ramificado case desde a base e o porte é piramidal. É moi utilizada en aliñacións pola súa porte. Soporta chans pobres, arcillosos ou calcáreos. É oriúnda de Turkestán.
Moi utilizado como cortavientos e en camiños preto do mar.
Usos lúdicos
A madeira utilízase en carpintería lixeira, pasta de celulosa, paneis, embalaxes, contrachapado, mistos pola súa lenta combustión, pavimentos, etc. Co que se fabrican xoguetes.
Usos rituais
Aplicacións máxicas: o Álamo branco ( Eadha) correspondía á letra E no antigo alfabeto druídico Ogham:
As xemas e follas do álamo levaban encima para atraer ao diñeiro.
Lendas, refráns e mitos

O álamo longo e enxoito, nin dá sombra nin dá froito.

O olmo como nasce , e o álamo como cae.
Historia da planta
Populus, nome antigo latino do chopo ou álamo. Alba, alude ao denso tomento branco do envés das follas.

Fontes secundarias empregadas
1-) https://es.wikipedia.org/wiki/Populus_alba
2-) https://www.arbolapp.es/especies/ficha/populus-alba/
3-)https://www.arbolesornamentales.es/Populusalba.htm#:~:text=POPULUS%20ALBA%20L.&text=Nombre%20com%C3%BAn%3A%20%C3%81lamo%20blanco.,latino%20del%20chopo%20o%20%C3%A1lamo.

1-) 14/02/2021
2-) 14/02/2021
3-) 15/02/2021


Nome científico da planta

Rhododendron ponticum

 

Santiago Vilas Pampín · 6 febrero 2021 17:15


Familia da planta
Ericáceas

Nome común da planta
Rododendro

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Localización no mapa
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Rododendros Un pequeno patio interior cheo de rododendros 42,867748604 -8,658913742
2 Rododendro Rododendro ponticum que se atopa en frente do partal 42,867857715 -8,658756243

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
Non atopei información.
Usos alimentarios
Non atopei información.
Usos funcionais
Non atopei información.
Usos lúdicos
Non atopei información.
Usos rituais
Nalgunhas partes del mundo, pódese tomar unha dose controlada de mel (a mel consumida en grandes cantidades producida co pole das flores desta planta é velenosa, provocando hipotensión severa y bradicardia en humanos) para inducir alucinacións con fins espirituais ou psicolóxicos.
Lendas, refráns e mitos
Non atopei información.
Historia da planta
A evidencia fósil mostra que tiña un rango maior na parte do sur e oeste de Europa antes do Último Máximo Glaciar, fai uns 20.000 años.
Foi observada polo botánico Joseph Pitton de Tournefort durante os seus viaxes polo Cercano Oriente no 1700–1702, polo que recibiu o seu nome de Linneo para identificar o antigo reino nas costas sur do Mar Negro , Ponto , no que medrou. No outro extremo da súa área de distribución, no sur de España, o amigo o correspondente de Linneo, Clas Alströmer, encontrouno medrando co adelfa. Introdúxose en Gran Bretaña como un arbusto ornamental no 1763, e logo plantouse como cobertura para aves de caza. Agora considerase unha especie invasora.
Os rododendros fixéronse famosos en Europa durante a segunda metade do século XIX, despois de facerse unhas explotacións botánicas que por aquel entón no Extremo Oriente.
A vistosa fermosura das súas floracións pronto cativou aos amantes dos xardíns e das plantas en xeneral, isto é o que levou á inquietude dos exploradores á hora de facerse cunha boa cantidade de exemplares. Grazas a isto, hoxe en día as variedades que hai no mundo son moi interesantes e nos permite ter rododendros de case todas as formas e cores.


Fontes secundarias empregadas
Páxina web: Última vez consultada:
https://es.wikipedia.org/wiki/Rhododendron 21/02/2021
https://es.wikipedia.org/wiki/Rhododendron_ponticum 21/02/2021
https://en.wikipedia.org/wiki/Rhododendron_ponticum 21/02/2021
https://plantasyflores.pro/rododendro/ 21/02/2021
https://www.flores.ninja/rododendro/ 21/02/2021