Geography and History of Ames

Heritage in the barn « Atrás    

Name of the object

Histoire de France(Book) My great grandfather (1920-1984) used this book´s history in school in 1934. It is a memory of our family.

 

Daniel Campos Pauzat · 11 diciembre 2020 20:01


Image of yourself and the object

Date, historical event and historical period
This book was used in the primary school in 1930 in the period between the first and second world wars. It was a difficult period in France because a lot of children lost their fathers during the war and their mothers must work to support the family. In this period, children went to school until 14 years old and after that, they must work to help their families. It also was a time of resentment between deutch and french people because the confrontment was recently.

Explanation of the object
This is a worn out book because it is almost 90 years old. The topic is the history of France since origins (Gallic society) until actuality, but it was my great grandfather´s actuality, so it goes no further 1928.
It has few illustrations and they are in black and white, the typography is very small and the cover is made of paperboard. In my opinion its historical and heritage value is in realizing the changes in the students´books in almost 100 years and how boring it was to learn from this type of books.

Secondary sources
(no especificado)


Name of the object

A bicicleta do meu pai

 

Noa Díaz Vizoso · 26 noviembre 2021 20:45


Image of yourself and the object

Date, historical event and historical period
Esta biciclata regaláronlla os meus avós a meu pai en decembro de 1982, ano pertencente á etapa da primeira democracia despois da ditadura franquista.
Non atopei ningún evento deste ano, relacionado con esta bicicleta.



Explanation of the object
A bicicleta do meu pai é unha Orbea (marca española de bicicletas) Orduña, que lle agasallaron os seus pais cando tiña 8 anos.
A bicicleta, fóronna mercar a unha tenda chamada "Ali" na Solana, un núcleo de poboación en Narón, Santa Cecilia. Esta tenda, na actualidade convertiuse nunha empresa galega, coa xoguetería máis grande de toda Europa.
O vendedor da tenda aseguroulles que a montara el collendo as diferentes pezas da bicicleta, para que a puidesen probar, e vendeulla por 20000 pesetas.
Os meus avós, decidiron agasallarlle a meu pai unha bicicleta de adulto, aínda habéndoas máis pequenas, xa que naquela época, o máis importante era que os obxectos duraran. É por iso, polo que o seu fillo tiña que subirse pegando un chimpo.
Esta bicicleta dáballe liberdade para moverse pola zona, pero xa cando era máis maior, substituíuna por un ciclomotor, pasando así a bicicleta ao seu sobriño Marcos, co que pasou o mesmo.
Xa máis tarde, levouna o meu tío Pascual polo seu traballo na Armada, coa que se desprazaba polas cidades nas que atracaba, coma na base naval de Rota (Cádiz) en 1992, onde a bordeaba para ir dunha porta a outra da nave.
Hai dous anos, o meu pai pintouna, polo que xa non podemos ver as marcas de sal e óxido que lle deixaron estas viaxes.
En toda esta historia da bicicleta, o meu pai nunca lle tivo que cambiar os freos nin as rodas, polo que podemos ver que antes, os obxectos facíanse para que durasen, ao contrario que algúns productos da actualidade, que duran moi pouco tempo.
Esta bicicleta tamén ten marchas, en concreto, dúas catalinas, e cinco piñóns, que se poden ir cambiando cunha pequena panca que ten debaixo do guiador.
As bicicletas en xeral, apareceron por primeira vez na historia da humanidade en 1817, inventadas polo alemán Karl von Drais, aínda que neste momento non tiñan pedais, eran de madeira, e chamábannas velocípedos ou Draisines.
Non foi ata 1839, que o escocés Kirkpatrick MacMillan lle engadiu a este invento os pedais, sendo este tipo de bicicletas fabricado por primeira vez en 1869 por Thomas McCall.
En 1880, comezaron a facerse bicicletas coa roda dianteira máis grande, pero se desbotaron en 1990, coa aparición das "bicicletas de seguridade", que tiñan as dúas rodas do mesmo tamaño, modelo que segue vixente na actualidade.
Xa a partir do século XX, empezouse a utilizar máis o coche, deixando así a bicicleta nun segundo plano. Aínda así, nos anos 60 e 70, aumentou moito a compra de bicicletas. A finais deste século, espertou na sociedade o interese por manterse en forma, vendo así este vehículo como unha forma de levalo a cabo.
Agora, pasarei a falar sobre a historia da marca da bicicleta do meu pai, Orbea:
Esta é unha empresa que foi fundada en 1840 en Eibar (Guipúzcoa), polos irmáns Juan Manuel, Mateo, Casimiro e Petra Orbea Murua, chamándose así "Orbea Hermanos", co obxectivo de adicarse á fabricación de revólveres de pistón, cartucho e pistolas.
En 1895 falecen os fundadores da empresa, pasando así a chamarse "Orbea y Cía", e converténdose nun dos maiores fabricantes de arma curta en España.
A Primeira Guerra Mundial fixo que esta empresa aumentara moitísimo as súas ventas no estranxeiro.
A finais dos anos 30, a empresa pasou a chamarse "Orbea y Cía. S.A.", e deixou de fabricar armas para pasar ás bicicletas.
En 1969, o último familiar da Familia Orbea, Esteban Orbea, cedeu a empresa aos seus traballadores, pasando así a chamarse "Cooperativa Orbea", abandoando así Eibar para ir a Mallabia.
Nos anos 70 e 80, Orbea fabricou moitísimas bicicletas de carreira, creando así o primeiro equipo desta marca. Co equipo no que participou esta, Orbea Gin MG, gañou Perico Delgado a “Vuelta a España” en 1985. En 1992, creouse o equipo de montaña, con Jokin Mugika como un dos integrantes.
A partir dese momento, a marca seguiu vendendo numerosas bicicletas, e facendo que moitos deportistas gañen diferentes competicións con estas.

Secondary sources
https://alijuguetes.es/ 28-11-2021
https://es.wikipedia.org/wiki/Orbea 28-11-2021
https://www.muyinteresante.es/curiosidades-motor/articulo/cuando-y-como-se-invento-la-bicicleta-981575749146 29-11-2021
https://www.tradebike.es/bikecracia/20151224/un-viaje-por-historia-orbea-175-aniversario.aspx 1-12-2021
https://stories.orbea.com/es/1930-1968/ 1-12-2021


Name of the object

Earrings and a necklace (with milk teeth)

 

Marta Rodríguez Barbazán · 12 diciembre 2020 16:47


Image of yourself and the object

Date, historical event and historical period
The objects which I have chosen were bought by my grandmother around the 1980s. I don't know the exact day and the exact year, but my grandmother bought these jewels some years later than my mother had lost her milk teeth. If she was born in 1972, my grandmother thinks that she bought these earrings and this necklace around the 1980s.

Explanation of the object
When my mother was a child, like any other child, she lost her milk teeth. My grandma kept them in a little wooden box. Years later, she went to a jewelry shop and she bought a pair of earrings and a necklace. Then, she made a special order to the jeweler. She wanted to add as a pendant my mother's teeth to the earrings and to the necklace. A long time ago, she had seen a woman in the street who was wearing the teeth of her children like jewelry and my grandmother liked it very much. She thought that the idea was very original and these jewels would be like a kind of heirloom in our family. This special order wasn't the first time. She had done the same with his older son and then, she did the same with his youngest son. Nowadays, my mum keeps these jewels and she plans to do the same with my milk teeth.
This tradition in our family can seem strange but looking up information on the Internet, I could find an article where a historical member of the British Royal Family used teeth in his jewels. This person was Queen Victoria's husband, Alberto. His husband liked designing jewels and he used to use add teeth in his jewels. On the Internet, I could find a photo of a brooch with milk teeth that belonged to prince Alberto. Moreover, I could read an article which explained how he used animal teeth in his jewels too.

Secondary sources
https://www.revistavanityfair.es/realeza/articulos/reina-victoria-joyas-que-diseno-para-ella-su-marido-el-principe-alberto/37168 (10/12/20)


Name of the object

Ferrado

 

Martín González Mirás · 7 noviembre 2022 21:10


Image of yourself and the object

Date, historical event and historical period
Su origen etimológico procede del latín modius ferratus, es decir, medida ferrada. Las medidas para el grano eran cajones de madera que resultaban fáciles de modificar, con el consiguiente fraude. Para evitarlo, se impuso la obligación de herrarlos, poner herrajes y guarniciones de hierro en los cantos y vértices para impedir, o al menos dificultar, su modificación.
Desde la Baja Edad Media hasta el S. XIX, con la introducción del Sistema Métrico Decimal, en Europa se usaban dos formas de medición agraria
Las relacionadas con el tiempo, es decir, el tiempo de trabajo que era necesario para obtener una cosecha (en Galicia, la cavadura). Dos parcelas iguales podían requerir distintos tiempos para dar la misma cosecha.
Las relacionadas con la cantidad de semillas para obtener una cosecha (el caso que nos ocupa: el ferrado). Dos parcelas de distinta extensión podían dar la misma cosecha.
Aunque ya en el S. XIII, el rey Alfonso X El Sabio intentó homogeneizar estas medidas y, más tarde Alfonso XI de Castilla en 1348, Juan II de Castilla en 1435, los Reyes Católicos en 1488 y Felipe II en 1563 y 1568, no fue hasta 1849 cuando Isabel II firmó la Ley de Pesas y Medidas, por la que España se adhería al Sistema Métrico Decimal.
Fue así que las distintas y variadas unidades utilizadas en cada una de las regiones, dejaron de usarse para implantar un único criterio que, además, ya estaba vigente en otros países europeos, haciendo así más sencillo el comercio, no solo entre regiones españolas, sino también con otros países.​ Pese a ello, algunas de esas unidades han conseguido subsistir hasta nuestros días, entre ellas el ferrado.
Como es el caso de ste que fue tulizado durante el periodo de la posguerra civil española.

Explanation of the object
Este "ferrado de trigo" es un prisma rectangular truncado que equivale a unos 15 litros de volumen de trigo (medida que varía de unos lugares a otros).
En concreto no se datar la creación de este determinado ferrado aunque
Este fue utilizado por mi bisabuela en la época de la posguerra civil española para revender en diferentes plazas el trigo y legumbres que compraba utilizando el ferrado como medio de ingresos.

Secondary sources
https://es.wikipedia.org/wiki/Ferrado
https://fonte.es/A-PORTADA/2016-04-18~El_ferrado_y_otras_medidas.html


Name of the object

Ferramentas dos canteiros.

 

Iago Álvarez Gómez · 9 noviembre 2022 17:02


Image of yourself and the object

Date, historical event and historical period
Estas ferramentas foron empregadas por meu bisavó entre os anos 1940 e 1980. Tamén meu avó manexou estas ferramentas de forma ocasional entre os anos 1970 e 2010.

Explanation of the object
O valor histórico e patrimonial destes obxectos está unido ao das numerosas construccións e obxectos en pedra que hoxe en día podemos admirar e desfrutar, moitas delas protexidas pola súa importancia histórica. Estas obras en pedra son posible grazas ás persoas que as fixeron posible xunto coas ferramentas que empregaban, de aí a súa importancia histórica e patrimonial.
Meu avó explicoume o nome e función de cada unha das ferramentas que podemos ver na imaxe. A maceta, peza maciza pesada e con forma de pera que se emprega para petar ou golpear. O punteiro é o cincel son ferramentas de desbaste e empregábanse para darlle forma á pedra ao ser golpeadas pola maceta. Diferencianse en que o punteiro remata en punta e o cincel é plano con un fío cortante. A buxarda é un tipo de martelo coas cabezas estriadas e emprégase para darlle o acabado á pedra, para que non quedara lisa. O martelo de asento, con un extremo plano e outro rematado en punta empregase para asentar a pedra sobre un muro ou asento se a golpeamos coa parte plana, ou para arrancara grandes anacos de pedra para darlle forma se a golpeamos coa punta. Finalmente o anaco de pizarra que podemos ver emprégase para marcar.

Secondary sources
Todas as fontes empregadas foron as explicacións e ensinanzas de meu avó.