Patio con(vida)

Botánica « Atrás    

Nome científico da planta

Trachycarpus fortunei

 

Celia Fuentes Fandiño · 7 febrero 2025 17:00


Familia da planta
Aracáceas

Nome común da planta
Palmeira de abano

Información destacada
A Palmeira de abano, tamén coñecida como Trachycarpus fortunei, é unha planta que aínda que aparentemente pareza tropical polas súas follas en forma de abano e aspecto éxotico, é ideal para os países mediterráneos pola súa alta resistencia ao frío e altas temperaturas. Pódese utilizar a fibra das follas para fabricar cestos ou alfombras, entre moitas actividades artesanais.

Información botánica da planta
Procedencia
Orixinaria da China central e oriental, cunha alta presenza nos países mediterráneos, pola súa boa resistencia ao frío e ás altas temperaturas. É común atopala en xardíns costeiros de Galicia.

Foi introducida en Europa a mediados do século XIX polo botánico Robert Fortune e chegará a Galicia a finais do século XIX ou comezos do XX, a través de sementes e plantas importadas para xardíns botánicos e pazos.

O motivo principal da súa introdución era decorativo, ao ser unha planta visiblemente exótica e, para algúns, bonita para poñer nas casas. Tamén poden ser usadas as fibras das follas para facer cordas ou cestos debido a súa forte resistencia.
Descrición xeral
É unha planta que pode alcanzar dende os oito a quince metros de altura. Ocupa bastante espazo polas súas follas grandes en forma de abano e ten un tronco moi groso.
Tronco ou talo
É un tronco ríxido e erguido, de cor marrón de diferentes tonalidades e rugoso. Pode chegar ata medir uns 15 metros de altura.
Folla
Ten as follas grandes divididas en seccións, de cor verde forte e o conxunto delas forma un abano, característica que fai que sexa distinguida facilmente.
Flor
A súa temporada de floreamento é en primaveira. As súas flores son pequenas e non son doadas de ver, de cor verde e amarela e saen entre as follas.
Froito
O froito da Trachycarpus fortunei é pequeno, redondeado e de cor negra, non é especialmente atractivo nin sabroso para os humanos, pero é consumido por algún animal.

A produción de froitos ocorre despois da floración, normalmente a finales de verán ou outono. Necesita o proceso de polinizació para producir froito, este proceso é facilitado por insectos que se achegan ás flores durante a primavera e principios do verán.

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
Non atopei información.
Usos alimentarios
Non atopei información.
Usos funcionais
As fibras das follas son moi resistentes e usáronse tradicionalmente para fabricar cordas, cestos, alfombras e outros produtos artesanais. A madeira do tronco, pode empregarse en algúns traballos de carpintería para fabricar ferramentas simples ou pequenas estruturas.
Usos lúdicos
Non atopei información.
Usos rituais
Non atopei información.
Lendas, refráns e mitos
Non atopei información.
Historia da planta
Esta planta está relacionada cun personaxe histórico, o botánico Robert Fortune. Foi el quen introduciu esta planta en Europa. Viaxou a China para estudar a flora e a fauna do país, e foi responsable de traer diversas plantas exóticas.

Fontes secundarias empregadas
Wikipedia: https://gl.wikipedia.org/wiki/Palmeira_de_abano e https://es.wikipedia.org/wiki/Robert_Fortune#Algunas_publicaciones
acceso en ambos enlaces o día 07/02/2025.
Naturalista UY: https://www.naturalista.uy/taxa/64323-Trachycarpus-fortunei
acceso o día 07/02/2025.


Nome científico da planta

Cercis siliquastrum

 

Claudia Rodiño Vazquez · 6 febrero 2025 13:36


Familia da planta
Cercis

Nome común da planta
Árbore do amor ou Árbore de Xudas

Información destacada
É unha árbore que se caracteriza polas súas flores rosas en forma de corazón, de aí o seu romántico nome. Tamén conócese como Árbore de Xudas, pois existen un mito que conta que este suicidouse nesta árbore despois de traizoar a Xesucristo.

Información botánica da planta
Procedencia
É nativo da zona norte e leste do Mediterráneo, dende Francia ata Oriente Próximo, e foi introducida na Peninsula Ibérica.
Descrición xeral
Caducifolio, de forma irregular que alcanca de 5 a 10 m de altura. Ten ramass de cortez lisa, e as árbores máis novas adoptan unha cor avermellada.
Tronco ou talo
O tronco é de madera lisa e clara, tornándose tortuosa e negra coa idade. A copa é aberta e irregular.
Folla
As follas son caducifolias simples e redondeadas duns 7 ou 11cm. Son de cor verde claro no haz e de ton lixeiramente glauco (gris-azulado) no envés.
Flor
A flores son hermafroditas, con unha corola papilionácea de cor rosa-lila ou branca; teñen 1-2 cm de lonxitude e se agrupan en racimos de tres a seis flores.
Froito
Ten forma de legume colgante e aplastada de 6 a 10 cm de largo, cor pardo avermellada, e no seu interior poseen de 10 a 14 semillas negruzcas. Maduran no outono e permanecen todo o inverno na árbore.

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
A súa corteza úsase para dores de cabeza e catarros.¡, e os seu froitos como astrinxentes.
Usos alimentarios
As follas teñen un regusto picante, e poden comerse en ensaladas ou buñuelos.
Usos funcionais
A súa madeira non é de moi boa calidade, pois se tuerce con facilidade e se descompón coa interperie.
Usos lúdicos
Non atopei información
Usos rituais
Non atopei información
Lendas, refráns e mitos
Existe un mito que di que Xudas suicidouse nesta árbore.
Historia da planta
A súa cor morada púrpura era da predilección dos emperadores bizantinos, a púrpura era a cor imperior e os seus vestidos e tocados eran desa cor (cor de uso exclusivo da familia imperial bizantina)

Fontes secundarias empregadas
Wikipedia sobre a Árbore do amor: https://es.wikipedia.org/wiki/Cercis_siliquastrum#Historia
https://www.zoobotanicojerez.com/coleccion-botanica/relacion-de-arboles-y-palmeras/arbol-del-amor-cercis-siliquastrum#:~:text=Son%20hermafroditas%2C%20dotadas%20de%20estambres,Florece%20en%20Abril%20o%20Mayo.&text=En%20forma%20legumbre%20colgante%20y,el%20invierno%20en%20el%20%C3%A1rbol.


Fotografías da planta
 

Izan Turnes Cacia · 2 febrero 2021 18:50


Fotografías da planta

Localización no mapa
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Trébol Planta perteneciente a la familia de las Leguminosas, conocida por la superstición de que si encuentras uno de 4 hojas te dará suerte. 42,867189278 -8,659492630

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
El trébol rojo es una planta medicinal utilizada para solventar la tos, los problemas de piel y la menopausia.
Usos alimentarios
Mi planta no tiene ningún uso alimenticio, no pude encontrar información.
Usos funcionais
Mi planta no tiene ningún uso funcional, no pude encontrar información.
Usos lúdicos
Mi planta no tiene ningún uso lúdico, no pude encontrar información.
Usos rituais
Mi planta no tiene ningún uso para rituales, no pude encontrar información.
Lendas, refráns e mitos
Si te encuentras un trébol de cuatro hojas tendrás mucha suerte pero no lo puedes buscar ya que si lo buscas y lo encuentras tendrás muy mala suerte. El trébol en muchas culturas tiene significado de paz, amor, inteligencia, paciencia, etc.
Historia da planta
La bandera de Irlanda es tricolor, está compuesta por tres franjas verticales: el color verde simboliza a los nacionalistas católicos, el naranja a los protestantes y el blanco la paz, que debería reinar entre unos y otros.
La verdad es que el color verde está muy ligado a la vida de Irlanda. Cada 17 de marzo –día de San Patricio- cientos de irlandeses se reúnen para beber pintas de cerveza Guiness, mientras lucen ropas de un verde Kelly llamativo.

Fontes secundarias empregadas
-Asturna.
https://www.asturnatura.com/especie/trifolium-pratense.html , Acceso o día 02/02/2021
-Wikipedia.
https://es.wikipedia.org/wiki/Trifolium , Acceso o día 02/02/2021
-10 datos súper curiosos sobre los tréboles. https://www.telemundo.com/lifestyle/educacion/10-datos-super-curiosos-sobre-los-treboles-tmna1130915?image=8269250 , Acceso o día 08/02/2021
-Hogarmanía
https://www.hogarmania.com/salud/salud-familiar/remedios-naturales/trebol-rojo-planta-medicinal-para-20159.html#:~:text=Remedios%20naturales-,Tr%C3%A9bol%20rojo%2C%20planta%20medicinal%20para%20la%20tos%2C%20los%20problemas%20de,de%20piel%20y%20la%20menopausia. , Acceso o día 22/02/2021
-abc
https://www.abc.es/ciencia/abci-dificil-encontrar-trebol-cuatro-hojas-201804242147_noticia.html?ref=https:%2F%2Fwww.google.com%2F , Acceso o día 22/02/2021


Nome científico da planta

O nome científico do carballo americano é Quercus rubra.

 

Roi Dorrego Núñez · 7 febrero 2025 15:43


Familia da planta
O carballo americano pertence á familia Fagáceas.

Nome común da planta
O nome común é Carballo americano.

Información destacada
O carballo americano, tamén coñecido como Quercus rubra, é unha árbore moi lonxeva que ten a súa orixe en América do Norte. Porén, hoxe en día, tamén podemos atopala en Galicia. Aínda que non sexa orixinaria da nosa terra, é unha árbore ornamental polo que non é invasora (a diferenza, por exemplo, do eucalipto) nin provoca efectos negativos sobre as especies autóctonas. Trátase dunha árbore caducifolia con follas vermellas que adoitan florecer entre marzo e abril. O seu froito son as landras, que serven, entre outros, para alimentar a algúns animais como aos porcos. Finalmente, débese resaltar que o carballo americano ten múltiples usos, como servir de base para a construción de mobles pola súa forte madeira ou para crear xoguetes infantís.

Información botánica da planta
Procedencia
O carballo americano é unha árbore caducifolia orixinaria de América do Norte. Foi introducida hai máis de sesenta anos como unha árbore ornamental e económica polo seu rápido crecemento.
Descrición xeral
Trátase dunha árbore caducifolia que pode acadar os 28 metros, e excepcionalmente os 43 m de altura. A copa é inicialmente coniforme, volvéndose redonda cos anos. As súas pólas son rectas. É menos lonxevo que os carballos autóctonos, pero pode chegar aos 500 anos. Esta árbore prefire os solos ácidos, húmidos e arxilosos.
Tronco ou talo
O tronco é robusto e recto, cunha codia que cambia de aspecto a medida que a árbore envelleza. Pode acadar ata un metro de diámetro.
Folla
As follas son caedizas, de cor verde escura por riba e un pouco máis clara por debaixo. As follas son variables en canto ao seu tamaño. Adoitan ter lóbulos redondeados. Ademais, son alternas cunha base redonda, cun bordo sinuoso e con dentes con arestas (a diferenza dos carballos galegos), aguzados e irregulares. O carballo americano ten follas caducas.
Flor
As flores brotan ao mesmo tempo que as follas durante marzo e abril; é dicir, na primavera. As flores masculinas están separadas das femininas. As follas masculinas teñen ata dez centímetros de lonxitude e as femininas agrúpanse por dúas ou tres unidades.
Froito
O froito é unha landra ovada e achatadas, de até 2,5 centímetros de longo, soas ou de dúas en dúas. cúpula (cascabullo) plana que rodea pouco menos da terceira parte da landra de cor parda avermellada. No primeiro ano, o froito soamente ten o tamaño dun chícharo e madura no outono do segundo ano (aos 18 meses da polinización). Como os demais carballos, non frutifica até idades algo avanzadas (uns 30 anos). A landra é moi acre.

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
As landras, froito do carballo americano, en ocasións e nalgunhas culturas, son empregadas para realizar infusións con propiedades astrinxentes.
Usos alimentarios
O froito deste carballo son as landras. Estas empréganse como alimento para os animais como porcos e aves. Ademais, estas landras teñen un sabor amargo e para poder comelas hai que lavar e remollar en auga varias veces, eliminando así os seus taninos. Despois de lavalas, as landras úsanse para facer fariña de landra e café de landra.
Usos funcionais
Son múltiples os usos funcionais do carballo americano. Principalmente, destaca o seu uso da madeira na construción e carpintería coa fabricación de mobles, solos e portas. Tamén se emprega para facer chapas e para a reforestación, así como como cortaventos. A súa madeira tamén axuda a crear instrumentos caseiros.
Usos lúdicos
O tronco dos carballos americanos son fortes e resistentes polo que é empregado para facer columpios e estruturas para trepar, que adoitan poñerse nos parques infantís. Ademais, esta árbore tamén se utiliza para construír nel cabanas infantís. O seu froito (landras) poden usarse como obxectos de recolección para facer xogos de carreiras de lanzamentos ou manualidades. As súas follas vermellas tamén son empregadas para facer adornos.
Usos rituais
Entre os usos rituais destacan os baños rituais para a purificación con extractos da codia do carballo. Tamén, coa súa savia, prepáranse cremas para liberarse das malas enerxías.
Lendas, refráns e mitos
Atopei dous refráns sobre os carballos, aínda que non se especifica que sexa do carballo americano. Estes son:
- Carballo en terra todos á leña
- En maio aínda a vella queima o tallo, aínda que sexa de carballo
Historia da planta
Non atopei información.

Fontes secundarias empregadas
Biblioteca Virtual Miguel de Cervantes. https://www.cervantesvirtual.com/obra-visor/los-400-refranes-recogidos-en-la-aldea-de-fonfria-lugo/html/, Acceso o día 7/2/25.

Carballo americano: https://gl.wikipedia.org/wiki/Carballo_americano, Acceso o día 7/2/25.

Fontes audiovisuais: 12 cosas que no sabías sobre Quercus rubra: https://www.youtube.com/watch?v=ksmaKN34CSE. Acceso o día 7/2/25.

Fontes orais: conversa cunha bióloga sobre esta especie arbórea o 7/2/25.

Ministerio de agricultura, pesca e alimentación: https://www.mapa.gob.es/es/desarrollo-rural/temas/caminos-naturales/caminos-naturales/detalle_punto_interes.aspx?tcm=tcm:30-550069&id_camino=020203&topologia=Vegetaci%C3%B3n&origen=Destacados, Acceso o día 7/2/25.

Quercus rubra: Carballo americano: https://gl.wikipedia.org/wiki/Carballo_americano, Acceso o día 7/2/25, Acceso o día 7/2/25.


Nome científico da planta

Rhododendron ponticum

 

Santiago Vilas Pampín · 6 febrero 2021 17:15


Familia da planta
Ericáceas

Nome común da planta
Rododendro

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Localización no mapa
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Rododendros Un pequeno patio interior cheo de rododendros 42,867748604 -8,658913742
2 Rododendro Rododendro ponticum que se atopa en frente do partal 42,867857715 -8,658756243

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
Non atopei información.
Usos alimentarios
Non atopei información.
Usos funcionais
Non atopei información.
Usos lúdicos
Non atopei información.
Usos rituais
Nalgunhas partes del mundo, pódese tomar unha dose controlada de mel (a mel consumida en grandes cantidades producida co pole das flores desta planta é velenosa, provocando hipotensión severa y bradicardia en humanos) para inducir alucinacións con fins espirituais ou psicolóxicos.
Lendas, refráns e mitos
Non atopei información.
Historia da planta
A evidencia fósil mostra que tiña un rango maior na parte do sur e oeste de Europa antes do Último Máximo Glaciar, fai uns 20.000 años.
Foi observada polo botánico Joseph Pitton de Tournefort durante os seus viaxes polo Cercano Oriente no 1700–1702, polo que recibiu o seu nome de Linneo para identificar o antigo reino nas costas sur do Mar Negro , Ponto , no que medrou. No outro extremo da súa área de distribución, no sur de España, o amigo o correspondente de Linneo, Clas Alströmer, encontrouno medrando co adelfa. Introdúxose en Gran Bretaña como un arbusto ornamental no 1763, e logo plantouse como cobertura para aves de caza. Agora considerase unha especie invasora.
Os rododendros fixéronse famosos en Europa durante a segunda metade do século XIX, despois de facerse unhas explotacións botánicas que por aquel entón no Extremo Oriente.
A vistosa fermosura das súas floracións pronto cativou aos amantes dos xardíns e das plantas en xeneral, isto é o que levou á inquietude dos exploradores á hora de facerse cunha boa cantidade de exemplares. Grazas a isto, hoxe en día as variedades que hai no mundo son moi interesantes e nos permite ter rododendros de case todas as formas e cores.


Fontes secundarias empregadas
Páxina web: Última vez consultada:
https://es.wikipedia.org/wiki/Rhododendron 21/02/2021
https://es.wikipedia.org/wiki/Rhododendron_ponticum 21/02/2021
https://en.wikipedia.org/wiki/Rhododendron_ponticum 21/02/2021
https://plantasyflores.pro/rododendro/ 21/02/2021
https://www.flores.ninja/rododendro/ 21/02/2021


Nome científico da planta

El nombre científico de la planta carballo es Quercus robur. El género de la planta carballo es Quercus y su especie es Quercus robur.

 

Anabel Plá Teo · 27 enero 2025 14:30


Familia da planta
La familia a la que pertenece el carballo es Fagaceae.

Nome común da planta
El nombre común de la planta sobre la que estoy investigando es roble común, roble albar, roble carballo, carballo, roble carvallo, carvallo, cajiga o roble fresnal.

Información destacada
El Carballo, conocido como roble en español, es un árbol de gran tamaño que puede alcanzar hasta 40 metros de altura. Su corteza es de color gris oscuro y se agrieta con el tiempo. Las hojas son lobuladas y de un verde intenso, cambiando a tonos amarillos y marrones en otoño. Este árbol es muy valorado por su madera dura y duradera, utilizada en la fabricación de muebles y barricas para vino. Además, el Carballo es un hábitat importante para diversas especies de fauna, incluyendo aves y mamíferos. Su presencia en los bosques contribuye a la biodiversidad y a la salud del ecosistema.

Información botánica da planta
Procedencia
Originaria del norte de la cuenca mediterránea. El carballo no es una planta introducida en Galicia, es una especie autóctona de la región. Se ha utilizado históricamente en la reforestación y en la producción de madera. Su presencia en Galicia es parte de la flora natural de zona.
Descrición xeral
Es un árbol robusto, de porte majestuoso, que puede superar los 40 m de altura. Está clasificado en la Sección Quercus, que son los robles blancos de Europa, Asia y América del Norte. Tienen los estilos cortos; las bellotas maduran en seis meses y tienen un sabor dulce y ligeramente amargo. Las hojas carecen de una mayoría de cerdas en sus lóbulos, que suelen ser redondeados.
Tronco ou talo
Tronco derecho, corto y muy grueso en los ejemplares aislados, con ramas gruesas y algo tortuosas; corteza grisácea o blanquecina, muy resquebrajada y de tonalidad parduzca en los ejemplares viejos.
Folla
Hojas grandes, simples, en disposición alterna, con estípulas alargadas que caen pronto; son lampiñas por las dos caras, de color verde intenso por el haz y más pálidas, con los nervios bien marcados, por la cara inferior; su forma es aovada, con peciolo muy corto (2 a 7 mm), con el borde, más o menos profundamente, lobulado y con los lóbulos desiguales y redondeados; suelen medir unos 6 a 12 cm de largo por unos 3 a 6 cm de ancho.
Flor
Flores masculinas en amentos colgantes, verde-amarillentas, que nacen solitarias o en grupos de ramillas del año anterior. Bellotas colgantes sobre un largo pedúnculo, aovado-oblongas, con caperuza o cascabillo de escamas casi planas, empizarradas. En el hemisferio norte produce las nuevas hojas por abril o mayo, las bellotas maduran en septiembre y caen en octubre.
Froito
Florece en abril y mayo y da fruto en otoño, son las famosas landras o bellotas, que lleva una cúpula que cubre menos da mitad. Algo especial dos carballos son os bugallos, también llamados carrabouxos (en Ourense), cocas, bullacas, mazacucas y otros nombres.

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
Los beneficios de esta planta son los siguientes: combate flatulencias, alivia dolores de cabeza, calma cólicos menstruales y genera efectos de tranquilidad y bienestar. También ayuda a prevenir algunos problemas digestivos y, junto con unas gotas de limón, contribuyen a reducir la flema y la tos.
Usos alimentarios
La harina de las bellotas de este roble se han usado para hacer panes y galletas.
Usos funcionais
La madera del roble es dura, pesada y resistente, y se utiliza en ebanistería y carpintería y como combustible
Usos lúdicos
No encontré información.
Usos rituais
No encontré información.
Lendas, refráns e mitos
O carballo milagreiro de Vilar de Francos, en Carballo, de máis de 7 metros de perímetro e preto de 2 de diámetro. Del cóntase que naceu debaixo dun altar mentres, segundo a lenda, Santo Antón se atopaba oficiando unha misa. A tradición conta que ten poderes sandadores e casamenteiros, e fala da tradición de dar tres voltas ó seu redor e lanzar unha pedra de costas a través da súa fendedura que se conta foi orixinada por un raio.
Historia da planta
En la historia de Galicia, España, se le relaciona con la figura del rey Arturo y su leyenda, ya que algunos relatos lo mencionan.

Fontes secundarias empregadas
Utilice las fuentes digitales de Google y Wikipedia


Nome científico da planta

Laurus nobilis.

 

Lucas Pena Carracedo · 7 febrero 2025 11:34


Familia da planta
Laureáceas.

Nome común da planta
Loureiro.

Información destacada
O loureiro crece de maneira moi lenta, de aí: Quen planta un loureiro, xamáis o verá crecer. Ten moita presencia no ámbito culinario, mais o seu consumo en grandes cantidades pode ser tóxico. Existe unha adiviñación a través das follas do loureiro coñecida como Dafnomancia.

Información botánica da planta
Procedencia
É orixinaria na rexión do mar Mediterráneo e da metade norte da costa atlántica da península ibérica. Foi introducida en Galicia, adaptándose moi ben ao entorno, combatindo coas especies introducidas invasoras.
Descrición xeral
O loureiro é unha árbore de folla perenne de 5-10m de altura. Ten unha copa densa, oscura, con follas azuladas, alternas.
Tronco ou talo
Ten un tronco recto coa corteza gris.
Folla
Ten folla perenne. De 3-9cm de lonxitude con forma de ápice agudo e base atenuada.
Flor
As flores aparecen en marzo-abril e están dispostas en umbelas sésiles de 4-6 flores amarelas de 4 pétalos.
Froito
O froito é unha baya , ovoide, de 10-15mm. Ten unha semente única e madura a principios de outono.

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
Aliviar os cólicos e as dolencias gastrointestinales. Tamén aliviar a dor muscular e prever a gripe mais os resfriados. Tamén estimula o apetito.
Usos alimentarios
O loureiro potencia o sabor de guisos, carnes, pescados, mariscos, salsas, sopas... Tamén aromatiza aceites.
Usos funcionais
É un repelente natural de insectos e ten potencial antiséptico para as feridas. Mellora a capacidade cognitiva e promove o relax mais un cabelo sano e forte.
Usos lúdicos
Non atopei información.
Usos rituais
As follas do loureiro eran utilizadas como decoración en Yule (ritual nórdico). Utilízase en infusiones de clarividencia e sabiduría. Colócanse debaixo da almofada para inducir a sonos proféticos e quéimanse para provocar visións. Tamén é unha herba de protección e de purificación.
Lendas, refráns e mitos
O mito de Apolo, que perseguía a Dafne, a cal convírtese nun loureiro, para estar a salvo de Apolo.
"Quen planta un loureiro, xamáis o verá crecer."
Tamén como símbolo de victoria na Antiga Grecia.
Historia da planta
Co deus Apolo, deus da luz, da música e da profecía.
A coroa de loureiros é un símbolo de triunfo e recoñecemento dende tempos ancestrais.

Fontes secundarias empregadas
https://www.jardiniberico.es/el-laurel-laurus-nobilis/ 7/02
https://es.wikipedia.org/wiki/Laurus_nobilis 7/02
https://www.fundaciongaliciaverde.org/laurel.html 7/02


Nome científico da planta

O nome científico desta planta é Castanea Sativa

 

Claudia Rivas Botana · 7 febrero 2025 11:24


Familia da planta
É unha árbore da familia das Fagáceas, unha familia propia do noroeste de España

Nome común da planta
O nome común da plante é Castiñeiro ou Castaño

Información destacada
A información que me parece máis interesante para poder poñer no cartel informativo penso que é os usos que se lle poden dar a esta árbore xa que hai moita xente que ao mellor esos trucos non os sabe, como eu ata agora, e penso que poden ser útiles para todos. Tamen penso que é interesante a historia que hai detras de esta pranta, xa que os galegos ao ver tantas árbores desta especie no noso entorno, pensamos que son nativas de aquí, pero non é así, polo que non está de máis que a xente se informe sobre a verdadera historia que ten esta especie.

Información botánica da planta
Procedencia
O castaño é unha planta orixinaria das rexións temperadas de Europa e Asia. En concreto, a especie máis común, o Castanea sativa, é nativa do sueste de Europa e do oeste de Asia.
En Galicia, o castaño non é unha planta autóctona, senón que foi introducida. A súa introdución na península ibérica data de tempos antigos, probablemente durante a época romana, cando se comezou a cultivar por mor dos seus froitos, as castañas, que eran unha fonte importante de alimento.
O castaño foi introducido en Galicia principalmente por motivos agrarios e económicos, xa que as castañas eran un alimento básico para a poboación rural e tamén se utilizaban para a alimentación do gando. Ademais, a madeira do castaño é valorada pola súa durabilidade e resistencia, o que contribuíu á súa plantación en diversas zonas.
Descrición xeral
O castaño (Castanea sativa) é unha árbore de gran tamaño que alcanzar entre 20 e 35 metros de altura, aínda que algúns exemplares excepcionais poden ser incluso máis altos. A súa copa é ampla e redondeada, proporcionando unha sombra densa.

As follas son grandes, de forma lanceolada e con bordes serrados, e poden medir entre 10 e 30 centímetros de longo. Son de cor verde brillante na parte superior e máis claras na parte inferior.

En canto á súa corteza, é de cor marrón e presenta unha textura rugosa, que se vai agriñando co paso do tempo.

Durante a época de floración, que ocorre na primavera, o castaño produce inflorescencias en forma de espigas, que son bastante vistosas e atraen a polinizadores. Os froitos son as castañas, que se desenvolven en ourizos espinosos e maduran no outono.
Tronco ou talo
O tronco do castaño é robusto e de gran diámetro, podendo alcanzar ata 2 metros ou máis en exemplares moi vellos. A súa corteza é de cor marrón, con unha textura rugosa que presenta gretas a medida que a árbore envellece. Esta característica fai que o tronco sexa bastante distintivo e fácil de identificar.
Ademais, o tronco é recto e pode ter unha forma algo torcida en algúns casos, especialmente en exemplares antigos. A madeira do castaño é moi valorada pola súa durabilidade e resistencia, o que a converte en material ideal para a construción e a fabricación de mobles.
Folla
Son grandes, de forma lanceolada e presentan un borde serrado, o que significa que teñen pequenos cortes ou dentes ao longo dos seus bordes. A súa lonxitude pode variar entre 10 e 30 centímetros, e a anchura entre 5 e 10 centímetros.
A parte superior das follas é de cor verde brillante, mentres que a parte inferior é de tonalidade máis clara e pode ter unha textura algo lanosa. As follas son alternas, crecen de forma individual en diferentes puntos do mesmo lado do ramo, en vez de en pares opostos.
Flor
son bastante distintivas e aparecen na primavera, xeralmente entre maio e xuño. As flores son de cor branca ou crema e están organizadas en inflorescencias en forma de espiga, que poden medir entre 10 e 20 centímetros de longo. Estas espigas son bastante vistosas e atraen a polinizadores como abellas e outros insectos.
Froito
O froito do castaño é a castaña, que se desenvolve dentro de ourizos espinosos. Estes ourizos son de forma redondeada e están cubertos de espinas, o que os fai bastante distintivos. Cada ourizo pode conter de 1 a 3 castañas, que son as sementes da planta.
As castañas son de cor marrón brillante e teñen unha forma redondeada ou ovalada. A súa superficie é lisa e, ao madurar, a castaña despréndese do ourizo, que se abre para liberar os froitos. A época de maduración das castañas é no outono, xeralmente entre setembro e novembro, dependendo das condicións climáticas.
As castañas son comestibles e son un alimento tradicional en moitas culturas, especialmente en Galicia, sendo moi comun a celebración do magosto. Pódense consumir crúas, asadas, cocidas ou utilizadas en receitas.

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
O castaño pódese utilizar como medicamento a base de plantas para o alivio de síntomas asociados a alteracións leves da circulación venosa tales como malestar e pesadez nas pernas e para o tratamento sintomático das hemorroides , basado exclusivamente no seu uso tradicional.
No uso medicinal a parte máis importante do castaño son as follas, que se recolectan en primavera e sécanse á sombra. No caso de ter tos convulsiva ou catarro de tipo bronquial son útiles as follas en forma de infusión polo seu efecto expectorante. E ademais a decoccion dos seus erizos actúa como un antidiarreico eficaz.
Usos alimentarios
A castaña énun dos alimentos máis antiguos que se coñece posiblemente dende a prehistoria. Antes do descubremento de América era a base da alimentación da poboación europea.
Antigamente, cando se escaseaba de pan, con fariña de castañas creabano para sobrevivir á época de fame. En España, el algunhas rexións como Galicia ou a cornisa cantábrica, forman parte da dieta habitual e intégranse en numerosas receitas e pratos e incluso celébranse festas como o magosto, moi popular en Galicia. No resto do país o seu consumo é ocasional.
Usos funcionais
Non atopei información
Usos lúdicos
Pódense utilizar as castañas para crear xoguetes para nenos ou para xogar a xogos, a partir da imaxinación de cada un pódese crear o que se nos ocorra con este froito
Usos rituais
Non atopei información
Lendas, refráns e mitos
Di a lenda galega que as castañas simbolizaban a alma dos difuntos e que cada froito ventilado na festa do Magosto, un alma se libraba do Purgatorio e uníase á celebración.
Historia da planta
Durante moito tempo, pensouse que foron os romanos quen introduciron o castiñeiro na Península Ibérica, pero os estudos actuais demostran que xa existía aquí hai 300.000 anos. Non hai probas claras de que os romanos tiveran un grande interese nel, aínda que empregaban a súa madeira para a construción e para tinguir tecidos. Os seus froitos non eran moi apreciados porque se consideraban difíciles de dixerir. O castiñeiro espallouse sobre todo na Idade Media, cando se seleccionaron variedades con mellores froitos, e convertiuse nun alimento importante en zonas de montaña onde non se podía cultivar cereal.

Fontes secundarias empregadas
https://cima.aemps.es/cima/dochtml/ft/74480/FichaTecnica_74480.html#:~:text=Medicamento%20tradicional%20a%20base%20de,exclusivamente%20en%20su%20uso%20tradicional.

https://www.elenacorrales.com/blogelenacorrales/el-castano-alimento-y-medicamento/

https://es.wikipedia.org/wiki/Castanea_sativa

https://www.guiarepsol.com/es/viajar/vamos-de-excursion/el-magosto-en-galicia-tradicion-de-castanas-vino-y-fuego/#:~:text=Decía%20la%20tradición%20gallega%20que,se%20unía%20a%20la%20celebración.

https://www.fundacionaquae.org/wiki/castano/

https://es.wikipedia.org/wiki/Castanea

https://es.wikipedia.org/wiki/Fagaceae

A lenda contouma miña avoa.




Nome científico da planta

Prunella vulgaris

 

Iria Francisco Traba · 22 febrero 2021 20:04


Familia da planta
Lamiaceae

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Localización no mapa
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Prunella vulgaris 42,867274853 -8,659491752


Nome científico da planta

Xénero: Centaurea
Especie: Centaurea scabiosa

 

Icía Piñeiro Mansilla · 28 mayo 2021 16:02


Familia da planta
Compositas ou asteráceas

Nome común da planta
Herbanzolo

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Localización no mapa
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Sur do IESP de Ames Neste lugar encóntrase a padreira do instituto, na que podemos atopar moitas variadades, neste caso, tamén atopamos a Centaurea nigra 42,867323744 -8,659464854

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
Posee o valor medicinal como hipoglucemiante (disminuye a cantidade de azucre na sange e na orina, polo que resulta útil aos diabéticos) e febrífuga, para iso utiíizanse as semillas e as raíces secas fervidas en auga. Tamén se usa como elemento decorativo en centros de flor seca.
Usos alimentarios
Non atopei información
Usos funcionais
Non atopei información
Usos lúdicos
Non atopei información
Usos rituais
Non atopei información
Lendas, refráns e mitos
Non atopei información
Historia da planta
O xénero Centaurea é grande e encontrase ben representado, especialmente ó rededor do Mediterráneo.
A Centaurea nigra chegou a Finlandia no siglo XIX, en depósitos de balasto en veleros, e propagouse terra adentro, tamén ten relación cas caravanas durante a guerra. Moitos de estos herbajes antiguos desapareceron.
As características principáis para identificar as especies do xénero Centaurea son a forma cor das puntas secas das brácteas involucrais do capítulo. A extensión escura do involucro da centaurea nigra ten lóbulos ciliados como os dentes dun peine.

Fontes secundarias empregadas
Para facer este traballo empreguei diferentes sitios "webs" como por exemplo; https://floradegalicia.wordpress.com/2019/06/11/centaurea-nigra/, https://es.wikipedia.org/wiki/Centaurea_nigra, https://plantassilvestresdeasturias.blogspot.com/2014/01/centaurea-nigra.html#:~:text=Como%20varias%20especies%20de%20su,ra%C3%ADces%20secas%20hervidas%20en%20agua. https://www.luontoportti.com/suomi/es/kukkakasvit/aciano-negro