Patio con(vida)

Botánica « Atrás    

Nome científico da planta

Prunella vulgaris

 

Iria Francisco Traba · 22 febrero 2021 20:04


Familia da planta
Lamiaceae

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Localización no mapa
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Prunella vulgaris 42,867274853 -8,659491752


Nome científico da planta

Acer buergerianum.

 

Lucia Rodríguez Peña · 11 junio 2021 17:48


Familia da planta
Sapindáceas.

Nome común da planta
Pradairo tridente

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Localización no mapa
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Pradairo tridente Especie de Pradairo tridente no IES de Ames 42,868153594 -8,658478403

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
Non atopei información.
Usos alimentarios
Non atopei información.
Usos funcionais
Non atopei información.
Usos lúdicos
Non atopei información.
Usos rituais
Non atopei información.
Lendas, refráns e mitos
Non atopei información.
Historia da planta
Moi coñecido para facer bonsais, en xardinería é posible utilizalo en moitas situacións diferentes:

En xardíns de rocalla queda moi ben, en aliñacións, creando bosquetes ou como sebe (se podas buscando un crecemento arbustivo). É unha árbore moi ornamental cunha coloración no outono fabulosa.

Fontes secundarias empregadas
https://es.wikipedia.org/wiki/Acer_buergerianum , Acceso 20/02/2021
https://plantasyjardin.com/2010/12/acer-buergerianum-acer-tridentado-arce-tridente/#:~:text=Origen%3A%20procedentes%20de%20China%20y,copa%20y%20de%20porte%20extendido. , Acceso 20/02/2021
https://viforsa.es/arboles/acer-buergerianum-arce-tridente-bonsai/ , Acceso 20/02/2021
https://www.bonsaikido.com/bonsai-fichas/arce-acer-buergerianum-bonsai.html , Acceso 20/02/2021


Nome científico da planta

Rubus ulmifolius

 

Pablo Núñez Martínez · 29 enero 2021 17:51


Familia da planta
Primuláceas

Localización no mapa
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 IES de Ames 42,867132527 -8,659425547

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
Úsase para tratar diarrea, hemorroides, inflamacións bucales ou de gorxa.
Usos alimentarios
Úsanse as follas, os brotes tenros e o froito para a alimentación animal maioritariamente de porcos e cabras. O seu froito tamén se utiliza para a pastelería e as veces viños e licores.
Usos funcionais
Do seu froito obteñense pigmentos. A casca dos talos úsase tamén para facer cestos e cordas. Outro uso pouco coñecido e ser substituto do tabaco.
Usos lúdicos
Non atopei información.
Usos rituais
Non atopei información.
Lendas, refráns e mitos
Non atopei información
Historia da planta
E unha planta moi coñecida dende a antiguedade sendo este tipo orixinal de Europa


Nome científico da planta

Trachycarpus fortunei

 

Celia Fuentes Fandiño · 7 febrero 2025 17:00


Familia da planta
Aracáceas

Nome común da planta
Palmeira de abano

Información destacada
A Palmeira de abano, tamén coñecida como Trachycarpus fortunei, é unha planta que aínda que aparentemente pareza tropical polas súas follas en forma de abano e aspecto éxotico, é ideal para os países mediterráneos pola súa alta resistencia ao frío e altas temperaturas. Pódese utilizar a fibra das follas para fabricar cestos ou alfombras, entre moitas actividades artesanais.

Información botánica da planta
Procedencia
Orixinaria da China central e oriental, cunha alta presenza nos países mediterráneos, pola súa boa resistencia ao frío e ás altas temperaturas. É común atopala en xardíns costeiros de Galicia.

Foi introducida en Europa a mediados do século XIX polo botánico Robert Fortune e chegará a Galicia a finais do século XIX ou comezos do XX, a través de sementes e plantas importadas para xardíns botánicos e pazos.

O motivo principal da súa introdución era decorativo, ao ser unha planta visiblemente exótica e, para algúns, bonita para poñer nas casas. Tamén poden ser usadas as fibras das follas para facer cordas ou cestos debido a súa forte resistencia.
Descrición xeral
É unha planta que pode alcanzar dende os oito a quince metros de altura. Ocupa bastante espazo polas súas follas grandes en forma de abano e ten un tronco moi groso.
Tronco ou talo
É un tronco ríxido e erguido, de cor marrón de diferentes tonalidades e rugoso. Pode chegar ata medir uns 15 metros de altura.
Folla
Ten as follas grandes divididas en seccións, de cor verde forte e o conxunto delas forma un abano, característica que fai que sexa distinguida facilmente.
Flor
A súa temporada de floreamento é en primaveira. As súas flores son pequenas e non son doadas de ver, de cor verde e amarela e saen entre as follas.
Froito
O froito da Trachycarpus fortunei é pequeno, redondeado e de cor negra, non é especialmente atractivo nin sabroso para os humanos, pero é consumido por algún animal.

A produción de froitos ocorre despois da floración, normalmente a finales de verán ou outono. Necesita o proceso de polinizació para producir froito, este proceso é facilitado por insectos que se achegan ás flores durante a primavera e principios do verán.

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
Non atopei información.
Usos alimentarios
Non atopei información.
Usos funcionais
As fibras das follas son moi resistentes e usáronse tradicionalmente para fabricar cordas, cestos, alfombras e outros produtos artesanais. A madeira do tronco, pode empregarse en algúns traballos de carpintería para fabricar ferramentas simples ou pequenas estruturas.
Usos lúdicos
Non atopei información.
Usos rituais
Non atopei información.
Lendas, refráns e mitos
Non atopei información.
Historia da planta
Esta planta está relacionada cun personaxe histórico, o botánico Robert Fortune. Foi el quen introduciu esta planta en Europa. Viaxou a China para estudar a flora e a fauna do país, e foi responsable de traer diversas plantas exóticas.

Fontes secundarias empregadas
Wikipedia: https://gl.wikipedia.org/wiki/Palmeira_de_abano e https://es.wikipedia.org/wiki/Robert_Fortune#Algunas_publicaciones
acceso en ambos enlaces o día 07/02/2025.
Naturalista UY: https://www.naturalista.uy/taxa/64323-Trachycarpus-fortunei
acceso o día 07/02/2025.


Nome científico da planta

O nome científico desta árbore é Thuja plicata.

 

Andrea Quintáns Reimúndez · 5 febrero 2025 20:37


Familia da planta
A árbore sobre a que realizo este estudo pertence á familia Cupresáceas (Cupressaceae).

Nome común da planta
Esta árbore coñécese co nome común de Tuia xigante. Ademais, en diferentes rexións pode recibir outros nomes, como cedro vermello occidental, cedro xigante ou arborvitae xigante. En inglés, é moi coñecida como Western Redcedar.

Información destacada
A Tuia xigante é coñecida pola súa impresionante altura, podendo superar os 70 metros no seu hábitat natural. A súa madeira lixeira, aromática e resistente á podremia foi fundamental para as culturas indíxenas do noroeste americano, que a empregaban na construción de canoas e tótems. Hoxe en día, é apreciada en xardinería pola súa beleza e resistencia.Tamén se emprega na carpintaría e mesmo na fabricación de guitarras e postes.

Información botánica da planta
Procedencia
A Thuja plicata, coñecida como Tuia xigante ou Cedro vermello occidental, é orixinaria da costa oeste de América do Norte, estendéndose desde o sueste de Alasca ata o norte de California, e cara ao leste ata o oeste de Montana. Prefire áreas con clima húmido e suave, e adoita encontrarse en vales fluviais e zonas montañosas ata os 1.800 metros de altitude.

En Galicia, esta especie foi introducida como planta ornamental en xardíns e parques debido ao seu porte impoñente e á súa resistencia ao frío. Non hai unha data exacta da súa introdución, pero é probable que fose plantada en Galicia durante o século XIX ou principios do XX, coincidindo co interese por especies exóticas nos xardíns europeos.
Descrición xeral
A Tuia xigante é unha árbore perennifolia que pode acadar alturas de ata 70 metros no seu hábitat natural, aínda que en cultivo adoita ser máis pequena. Presenta unha copa piramidal e estreita, con pólas horizontais que se dispoñen en planos aplanados. A súa casca é delgada, de cor canela, con fendas lonxitudinais que se desprenden en longas tiras.
Tronco ou talo
O tronco da Thuja plicata é recto e cilíndrico, podendo acadar diámetros significativos nas árbores máis vellas. A casca é delgada, de cor marrón grisáceo, e está fisurada en bandas verticais que se desprenden en tiras longas. Nas árbores novas, a casca é máis lisa, volvéndose máis rugosa co tempo.
Folla
As follas son escamiformes, dispostas en catro filas ao longo das pólas, formando ramillas aplanadas. Son de cor verde escura na parte superior e presentan bandas estomáticas esbrancuxadas na parte inferior. Cando se esmagan, desprenden un aroma forte que lembra á piña. As follas individuais miden entre 1 e 4 mm de longo e son perennes, permanecendo na árbore durante todo o ano.
Flor
A Thuja plicata é unha especie monoica, o que significa que presenta flores masculinas e femininas na mesma árbore. As flores masculinas son pequenas, de cor vermella ou púrpura ao principio, e liberan pole amarelo na primavera. As flores femininas son conos elipsoides, verdes ou púrpuras ao comezo, que maduran a unha cor marrón no outono, aproximadamente seis meses despois da polinización.
Froito
O froito é un cono delgado, de 10 a 18 mm de longo e 4 a 5 mm de ancho, composto por 8 a 12 escamas delgadas e superpostas. Os conos son verdes ao principio e maduran a unha cor marrón no outono, abríndose na madurez para liberar as sementes, que son pequenas, de aproximadamente 4 a 5 mm de longo, con dúas ás papiráceas que facilitan a súa dispersión polo vento.

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
Non atopei información específica sobre os usos medicinais da Thuja plicata. Con todo, especies relacionadas como a Thuja occidentalis son coñecidas polas súas propiedades medicinais, incluíndo accións antivirais, antiinflamatorias e expectorantes. Porén, debido á presenza de compostos tóxicos como a tuyona, o seu uso debe ser supervisado por profesionais de saúde. (https://www.tuasaude.com/tuia-thuja-occidentalis/)
Usos alimentarios
Non atopei información sobre usos alimentarios da Thuja plicata.
Usos funcionais
A madeira da Thuja plicata é lixeira, suave, aromática e moi duradeira. Os nativos americanos utilizábana para construír canoas e tótems monumentais. Na actualidade, emprégase na construción, especialmente en exteriores, carpintaría, caixotaría e postes. Tamén se utiliza para fabricar caixas de guitarras debido ás súas propiedades acústicas.
Usos lúdicos
Non atopei información sobre usos lúdicos da Thuja plicata.
Usos rituais
Non atopei información específica sobre usos rituais da Thuja plicata.
Lendas, refráns e mitos
Non atopei información sobre lendas, refráns ou mitos relacionados coa Thuja plicata.
Historia da planta
Non atopei información sobre a relación da Thuja plicata con personaxes ou eventos históricos específicos.

Fontes secundarias empregadas
Para documentarme neste traballo, utilicei as seguintes fontes secundarias:

-https://en.wikipedia.org/wiki/Thuja_plicata.
-https://jb.utad.pt/especie/Thuja_plicata
-https://www.tuasaude.com/tuia-thuja-occidentalis/
-https://jb.utad.pt/especie/Thuja_plicata
-UBC Botanical Garden. "Western Redcedar (Thuja plicata)". https://botanicalgarden.ubc.ca/.
-USDA Plants Database. "Thuja plicata". https://plants.usda.gov/home.


Nome científico da planta

O nome científico da pranta é Liquidambar styraciflua

 

Mónica Fuentes · 13 febrero 2025 10:07


Familia da planta
O liquidámbar pertence á familia das Altingiaceae, aínda que anteriormente se considerase parte das Hamamelidaceae

Nome común da planta
O nome común da pranta a investigar é Liquidámbar, aínda que tamén se coñeza como Ámbar, Tilo de auga ou Goma de ámbar

Información destacada
1) A resina do liquidámbar, coñecida como bálsamo, ten un doce aroma e por isto emprégase na produción de perfumes, incienso e nalgúns ámbitos da mediciña tradicional a causa tamén das súas propiedades antisépticas
2) Nalgunhas culturas indíxenas americanas, esta árbore ten un gran significado espiritual e é empregado en ceremonias e rituais. Simboliza a conexión coa contorna, a sabedoría e coñecemento introspectivo e inmortalidade no referido á rexeneración
3) Esta árbore é moi resistente á contaminación urbana, o que o fai ideal para suplantar outras especies máis sensíbel en cidades e outras áreas semellantes

Información botánica da planta
Procedencia
O liquidámbar é orixinario das rexións temperadas de América do Norte e América Central. A súa área de distribución natural abarca dende o sureste de EEUU ata México e outras partes de Centroamérica, incluíndo Guatemala e Honduras.
Nos seus hábitats nativos, esta árbore acostuma a medrar nos bosques húmidos e ó longo dos ríos, ambas condicións favorables para o seu desenvoltamento; aínda que o liquidámbar sexa en parte recoñecida pola súa resistenza e adaptabilidade a distintos tipos de chan, o cal facilitou a súa introdución a outras partes do mundo coma planta ornamental
Descrición xeral
Esta árbore é de gran tamaño, puidendo alcanzar entre os 20 e 30 metros de altura. Presenta un tronco recto e unha cortiza rugosa.
Tronco ou talo
Altura e grosor: pode alcanzar alturas de 20 a 30 metros, é un tronco recto e robusto cun diámetro que varía dende 60 a 90 cm
Cortiza: é de cor grisáceo cunha textura rugosa e con surcos; a medida que a árbore envellece, esta pode voltar máis áspera
Madeira: esta é dura e densa, facéndoa valiosa para a fabricación de mobres e outros produtos de carpintaría
Resina: esta é moi aromática e ten aplicacións na medicina tradicional e na industria perfumística
Folla
Forma: as follas son palmeadas, tendo entre cinco e sete lóbulos e os bordes aserrados
Cor: en verán son dunha cor verdosa, e en outono voltan máis vibrantes; tendo cores dende o amarelo ata o vermello
É unha árbore caducifolia
Flor
Tipo: as flores son unisexuais, é dicir, hai flores masculinas e femininas na mesma árbore; sendo as masculinas as que producen polen e as femininas as que producen os froitos
Estrutura: as flores masculinas acostuman a ser máis abundantes e estas agrúpanse en racimos pendurantes, mentras que as femininas son máis discretas e aparecen en grupos menos numerosos
Cor: non presentan unha cor moi chamativa, son dunha cor amarela verdosa ou marrón claro
Polinización: ocorre principalmente polas forzas do vento, polo que os insectos non están implicados neste proceso
Floración: o liquidámbar florece a finais de privamera
Froito
Forma: os froitos son cápsulas leitosas e espinosas con forma esférica ou de globo. Asemellan ás piñas, cun diámetro de 2 a 4 cm
Cor: pasan dun ton verde a marrón ou negro cando os froitos maduran, xeneralmente en outono

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
1) Propiedades antiinflamatorias: a resina desta árbore contén compostos que poden axudar a reducir a inflamación, foi empregada en ungüentos e pomadas para tratar este tipo de afeccións na pel
2) Antiséptico e cicatrizante: esta mesma resina pode axudar a prever infeccións en feridas e cortes e para promover a cicatrización de lesións e queimaduras
3) Tratamento de problemas respiratorios: nalgunhas culturas, empregouse a resina en infusións para aliviar síntomas de conxestión nasal, tos e outras afeccións respiratorias
Usos alimentarios
1) Edulcorante: a resina pode ser empregada coma un edulcorante natural cun sabor doce para endulzar bebidas, maioritariamente
Usos funcionais
1) Madeira: en carpintaría, a madeira do liquidámbar é valorada pola súa resistenza e estética. Emprégase na fabricación de mobres, chans, paneis...
2) Control de erosión e proteción do solo: as raíces desta pranta axudan a estabilizar os solos, o cal pode ser beneficioso en áreas propensas á erosión
3) Cultivo sostible: grazas á súa adaptabilidade e resistenza, faise uso desta árbore en proxectos de reforestación para restaurar ecosistemas degradados ou crear áreas verdes urbanas
Usos lúdicos
Non atopei información
Usos rituais
1) Rituais de purificación: a resina do liquidámbar foi utilizada coma incienso en ceremonias relixiosas ou rituais de purificación, pois o seu aroma propicia un ambiente de relaxación
2) Protección espiritual: nalgunhas tradicións crese nas propiedades protectoras da resina, por isto, elabóranse amuletos ou talismáns
3) Celebracións estacionais: algúns grupos pagáns poden incorporar o liquidámbar nos rituais de equinoccio de outono ou Mabon (nome recibido na Wicca) ó simbolizar o ciclo da vida e renovación
Lendas, refráns e mitos
1) Árbore da vida: nalgunhas culturas, a árbore representa a conexión entre o ceo e a terra, e aqueles que meditan baixo a súa sombra poden recibir sabedoría e protección
2) O gardián do bosque: é dito que esta pranta protexe ós animais e outras especies vexetais do entorno, polo que aqueles que respecten o liquidámbar e o seu hábitat serán recompensados con abundancia e benestar
3) Historias de amor: algúns relatos populares poñen coma epicentro dos encontros románticos ó liquidámbar, pois aqueles que declaren o seu amor debaixo deste, terán un vínculo forte e inquebrantable
Historia da planta
Non atopei información

Fontes secundarias empregadas
Arbolitos: https://www.arbolitos.es/arbolitos/liquidambar
Nuevos jardines: https://www.nuevosjardines.com/paisajista-en-galicia/curiosidades-sobre-el-liquidambar/
Barbat: https://barbrat.cat/arbol-liquidambar/
Foro de FaceBook: https://www.facebook.com/soldeltuyuar/posts/el-liquid%C3%A1mbar-es-un-%C3%A1rbol-que-produce-una-resina-arom%C3%A1tica-su-nombre-proviene-d/776272807851804/


Nome científico da planta

O nome científico da plana é Populus alba.

 

Pablo Canedo de la Iglesia · 14 febrero 2021 14:38


Familia da planta
O Chopo branco pertence á familia Salicáceas.

Nome común da planta
Os nomes comúns desta planta son Chopa branco, Álamo branco, Álamo prateado ou Álamo afgano, entre outros.

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Localización no mapa
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Chopo branco Instituto de Ames 42,867368282 -8,659186143

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
As chagas de hospitalización e outras feridas menos graves poden curarse utilizando a auga de cocción das súas follas para lavar as mesmas.
Usos alimentarios
Non atopei ningún
Usos funcionais
A madeira úsase en imaxinería, tamén se usou a cortiza para curtir e tinguir.
A madeira homoxénea de densidade lixeira, porosa e de secado fácil e rápido; é resistente á abrasión e elástica.
A var. pyramidalis Bunge (chopo boleana, Populus bolleana Carr.) posúe o tronco uniformemente ramificado case desde a base e o porte é piramidal. É moi utilizada en aliñacións pola súa porte. Soporta chans pobres, arcillosos ou calcáreos. É oriúnda de Turkestán.
Moi utilizado como cortavientos e en camiños preto do mar.
Usos lúdicos
A madeira utilízase en carpintería lixeira, pasta de celulosa, paneis, embalaxes, contrachapado, mistos pola súa lenta combustión, pavimentos, etc. Co que se fabrican xoguetes.
Usos rituais
Aplicacións máxicas: o Álamo branco ( Eadha) correspondía á letra E no antigo alfabeto druídico Ogham:
As xemas e follas do álamo levaban encima para atraer ao diñeiro.
Lendas, refráns e mitos

O álamo longo e enxoito, nin dá sombra nin dá froito.

O olmo como nasce , e o álamo como cae.
Historia da planta
Populus, nome antigo latino do chopo ou álamo. Alba, alude ao denso tomento branco do envés das follas.

Fontes secundarias empregadas
1-) https://es.wikipedia.org/wiki/Populus_alba
2-) https://www.arbolapp.es/especies/ficha/populus-alba/
3-)https://www.arbolesornamentales.es/Populusalba.htm#:~:text=POPULUS%20ALBA%20L.&text=Nombre%20com%C3%BAn%3A%20%C3%81lamo%20blanco.,latino%20del%20chopo%20o%20%C3%A1lamo.

1-) 14/02/2021
2-) 14/02/2021
3-) 15/02/2021


Nome científico da planta

Quercus robur

 

Guillermo Meizoso Tourís · 16 febrero 2021 12:50


Familia da planta
Fagáceas

Nome común da planta
Carballo americano, Cagiga, Carballo, Roble, Roble albar.

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Fotografías da planta

Localización no mapa
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Lugar do Carballo IESP ames Esta é a zona onda saquei a foto, non seo se se puso a ubicación correctamente. 42,868657653 -8,658488405

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
Co tronco e follaxe pódese aliviar emorroides, tamen pódese controlar emorraxias e frenar as diarreas coa sua consumición.
Usos alimentarios
Pódese comer o seu froito, ainda que non é algo abituai.
Usos funcionais
Podése facer: mobiliario, mobles e ferramentas pola sua dureza, tamen pola sua calidade, encontramos que pódese facer instrumentos coma un piano por que resoa na madeira.
Usos lúdicos
Pódese facer diferentes xogetes, coma un cascanoces, figuriñas ou peonzas, pola calidade do material pola resistencia.
Usos rituais
Non atopei información, non aparece nada sobre rituais.
Lendas, refráns e mitos
Dise que pode ter boa ou mala sombra, dependendo de se as ramas están como entretellidas ou non, se a sombra da ocos de luz iso e mala sombra.
Refráns: dun so golpe non derribase o roble, espíritu nobre coma un roble.
Historia da planta
Utilizase para construción principaimente.

Fontes secundarias empregadas
Busca palabre, árboles monumentales,maderea e wikipedia.


Nome científico da planta

O nome científico desta planta é Castanea Sativa

 

Claudia Rivas Botana · 7 febrero 2025 11:24


Familia da planta
É unha árbore da familia das Fagáceas, unha familia propia do noroeste de España

Nome común da planta
O nome común da plante é Castiñeiro ou Castaño

Información destacada
A información que me parece máis interesante para poder poñer no cartel informativo penso que é os usos que se lle poden dar a esta árbore xa que hai moita xente que ao mellor esos trucos non os sabe, como eu ata agora, e penso que poden ser útiles para todos. Tamen penso que é interesante a historia que hai detras de esta pranta, xa que os galegos ao ver tantas árbores desta especie no noso entorno, pensamos que son nativas de aquí, pero non é así, polo que non está de máis que a xente se informe sobre a verdadera historia que ten esta especie.

Información botánica da planta
Procedencia
O castaño é unha planta orixinaria das rexións temperadas de Europa e Asia. En concreto, a especie máis común, o Castanea sativa, é nativa do sueste de Europa e do oeste de Asia.
En Galicia, o castaño non é unha planta autóctona, senón que foi introducida. A súa introdución na península ibérica data de tempos antigos, probablemente durante a época romana, cando se comezou a cultivar por mor dos seus froitos, as castañas, que eran unha fonte importante de alimento.
O castaño foi introducido en Galicia principalmente por motivos agrarios e económicos, xa que as castañas eran un alimento básico para a poboación rural e tamén se utilizaban para a alimentación do gando. Ademais, a madeira do castaño é valorada pola súa durabilidade e resistencia, o que contribuíu á súa plantación en diversas zonas.
Descrición xeral
O castaño (Castanea sativa) é unha árbore de gran tamaño que alcanzar entre 20 e 35 metros de altura, aínda que algúns exemplares excepcionais poden ser incluso máis altos. A súa copa é ampla e redondeada, proporcionando unha sombra densa.

As follas son grandes, de forma lanceolada e con bordes serrados, e poden medir entre 10 e 30 centímetros de longo. Son de cor verde brillante na parte superior e máis claras na parte inferior.

En canto á súa corteza, é de cor marrón e presenta unha textura rugosa, que se vai agriñando co paso do tempo.

Durante a época de floración, que ocorre na primavera, o castaño produce inflorescencias en forma de espigas, que son bastante vistosas e atraen a polinizadores. Os froitos son as castañas, que se desenvolven en ourizos espinosos e maduran no outono.
Tronco ou talo
O tronco do castaño é robusto e de gran diámetro, podendo alcanzar ata 2 metros ou máis en exemplares moi vellos. A súa corteza é de cor marrón, con unha textura rugosa que presenta gretas a medida que a árbore envellece. Esta característica fai que o tronco sexa bastante distintivo e fácil de identificar.
Ademais, o tronco é recto e pode ter unha forma algo torcida en algúns casos, especialmente en exemplares antigos. A madeira do castaño é moi valorada pola súa durabilidade e resistencia, o que a converte en material ideal para a construción e a fabricación de mobles.
Folla
Son grandes, de forma lanceolada e presentan un borde serrado, o que significa que teñen pequenos cortes ou dentes ao longo dos seus bordes. A súa lonxitude pode variar entre 10 e 30 centímetros, e a anchura entre 5 e 10 centímetros.
A parte superior das follas é de cor verde brillante, mentres que a parte inferior é de tonalidade máis clara e pode ter unha textura algo lanosa. As follas son alternas, crecen de forma individual en diferentes puntos do mesmo lado do ramo, en vez de en pares opostos.
Flor
son bastante distintivas e aparecen na primavera, xeralmente entre maio e xuño. As flores son de cor branca ou crema e están organizadas en inflorescencias en forma de espiga, que poden medir entre 10 e 20 centímetros de longo. Estas espigas son bastante vistosas e atraen a polinizadores como abellas e outros insectos.
Froito
O froito do castaño é a castaña, que se desenvolve dentro de ourizos espinosos. Estes ourizos son de forma redondeada e están cubertos de espinas, o que os fai bastante distintivos. Cada ourizo pode conter de 1 a 3 castañas, que son as sementes da planta.
As castañas son de cor marrón brillante e teñen unha forma redondeada ou ovalada. A súa superficie é lisa e, ao madurar, a castaña despréndese do ourizo, que se abre para liberar os froitos. A época de maduración das castañas é no outono, xeralmente entre setembro e novembro, dependendo das condicións climáticas.
As castañas son comestibles e son un alimento tradicional en moitas culturas, especialmente en Galicia, sendo moi comun a celebración do magosto. Pódense consumir crúas, asadas, cocidas ou utilizadas en receitas.

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
O castaño pódese utilizar como medicamento a base de plantas para o alivio de síntomas asociados a alteracións leves da circulación venosa tales como malestar e pesadez nas pernas e para o tratamento sintomático das hemorroides , basado exclusivamente no seu uso tradicional.
No uso medicinal a parte máis importante do castaño son as follas, que se recolectan en primavera e sécanse á sombra. No caso de ter tos convulsiva ou catarro de tipo bronquial son útiles as follas en forma de infusión polo seu efecto expectorante. E ademais a decoccion dos seus erizos actúa como un antidiarreico eficaz.
Usos alimentarios
A castaña énun dos alimentos máis antiguos que se coñece posiblemente dende a prehistoria. Antes do descubremento de América era a base da alimentación da poboación europea.
Antigamente, cando se escaseaba de pan, con fariña de castañas creabano para sobrevivir á época de fame. En España, el algunhas rexións como Galicia ou a cornisa cantábrica, forman parte da dieta habitual e intégranse en numerosas receitas e pratos e incluso celébranse festas como o magosto, moi popular en Galicia. No resto do país o seu consumo é ocasional.
Usos funcionais
Non atopei información
Usos lúdicos
Pódense utilizar as castañas para crear xoguetes para nenos ou para xogar a xogos, a partir da imaxinación de cada un pódese crear o que se nos ocorra con este froito
Usos rituais
Non atopei información
Lendas, refráns e mitos
Di a lenda galega que as castañas simbolizaban a alma dos difuntos e que cada froito ventilado na festa do Magosto, un alma se libraba do Purgatorio e uníase á celebración.
Historia da planta
Durante moito tempo, pensouse que foron os romanos quen introduciron o castiñeiro na Península Ibérica, pero os estudos actuais demostran que xa existía aquí hai 300.000 anos. Non hai probas claras de que os romanos tiveran un grande interese nel, aínda que empregaban a súa madeira para a construción e para tinguir tecidos. Os seus froitos non eran moi apreciados porque se consideraban difíciles de dixerir. O castiñeiro espallouse sobre todo na Idade Media, cando se seleccionaron variedades con mellores froitos, e convertiuse nun alimento importante en zonas de montaña onde non se podía cultivar cereal.

Fontes secundarias empregadas
https://cima.aemps.es/cima/dochtml/ft/74480/FichaTecnica_74480.html#:~:text=Medicamento%20tradicional%20a%20base%20de,exclusivamente%20en%20su%20uso%20tradicional.

https://www.elenacorrales.com/blogelenacorrales/el-castano-alimento-y-medicamento/

https://es.wikipedia.org/wiki/Castanea_sativa

https://www.guiarepsol.com/es/viajar/vamos-de-excursion/el-magosto-en-galicia-tradicion-de-castanas-vino-y-fuego/#:~:text=Decía%20la%20tradición%20gallega%20que,se%20unía%20a%20la%20celebración.

https://www.fundacionaquae.org/wiki/castano/

https://es.wikipedia.org/wiki/Castanea

https://es.wikipedia.org/wiki/Fagaceae

A lenda contouma miña avoa.




Nome científico da planta

O seu nome científico é Camellia Sinensis

 

Rewda Muiño Vilela · 7 febrero 2025 16:45


Familia da planta
A familia á que pertenece a Camelia é Theaceae.

Nome común da planta
O seu nome común e a Camelia aínda que tamén existen outros nomes como: Rosa de Xapón (moitas das especies son orixinarias de Xapón e China), Rosa oriental (pola similitude coas rosas e o seu orixen asiático) e Flor de Inverno (algunhas variedades florecen en épocas frías).

Información destacada
De acordo con antigas crenzas os xaponeses consideraban a camelia como símbolo da vida truncada, porque a diferencia de outras flores, ao marchitarse non perde os pétalos un a un, si non que se separa íntergramente do tallo.
Ademais a súa utilización no ámbito da medicina ten moitos beneficios, a camelia forma unha barreira protectora sobre a pel e suavizaa, reducindo a irratación

Información botánica da planta
Procedencia
A planta é orixinaria de Xapón e China, e foi introducida a Galicia durante o século XVIII e introduciuse debido a chegada de navegadores portugueses, e Galicia destacou como unha das primeiras rexións europeas en acollelos.
Descrición xeral
A súa forma xeneral é a de un arbusto de porte compacto e denso. Dependendo da variedade e condicións de crecemento, a súa estructura pode ser máis arbustiva ou tomar unha forma máis arbolada.
Tronco ou talo
O tronco da camelia es relativamente delgado e suave en comparación con outras árbores, xa que a camelia é mais ben un arbusto
Folla
As follas da camelia teñen unha froma elíptica e ovalada con bordes dentados ou serrados. En canto o tamaño son grandes, miden entre 6 e 12 cm. Son grosas e duras (firmes e coriáceas).
É perenne.
Flor
La flor de la camelia es grande, vibrante y muy apreciada. Sus colores son brillantes, los tonos más comunes: son el blanco, el rosa el rojo y el amarillo. Con unos pétalos suaves, carnosos y cerosos
Froito
O froito da camelia é unha cápsula leñosa que contén sementes no seu interior, e prodúcese despois da floración.

Información histórica sobre as plantas
Usos medicinais
Contribúe a combatir as enfermedades cardiovasculares debido ao seu contido de antioxidantes, axuda a baixar os trglicéridos, así como disminuir o colesterol malo.
É diurético e saciante, perfecto para tomar entre horas, ademais de que contribúe a disminución da grasa corporal. Por todos estos facotres axuda a adelgazar.

Tamén é utilizado en ambitos dermátoloxicos en cremas hidratantes, aceites faciais e acondicianoderes capilares.
Usos alimentarios
O principal uso da camelia foi para fabricación do té, pode ser té branco, amarelo, negro, vermello e verde.
Usos funcionais
Non atopei información.
Usos lúdicos
Non ten usos lúdicos.
Usos rituais
Na época vitoriana, a camelia era unha flor asociada có luto e a memoria, polo que se utilizaba en ceremonias fúnebres.
Na actualidade utilizáse en eventos como o día de San Valentín e aniversarios. Adoitase poñer como decoración nas bodas e en eventos románticos.
Lendas, refráns e mitos
A camelia é unha planta que se rixe principalmente polo simbolismo, ten moitos significados simbólicos como: a beleza, o amor eterno, devoción, admiración e pureza.
Según o mito da camelia aqueles que levan ou levan unha camelia vermella poden mostrar a súa ousadía afrontando as adversidades con integridade e graza.
Historia da planta
Non atopei información.

Fontes secundarias empregadas
Utilizei como medio de información as seguintes webs (webgrafía):
https://www.pazoderubianes.com/origenes-historia-camelia/
https://www.ecco-verde.es/info/ingredientes/camelia
https://gl.wikipedia.org/wiki/Camellia
https://www.cafetearte.es/blog/post/camellia-sinensis-propiedades-usos-y-cultivo.html
https://www.acemelia.com/que-es-camelia-usos/
https://www.picturethisai.com/es/language-flower/Camellia_japonica.html