Contemporary heritage in Santiago de Compostela

Título

As Marías.

Celia Fuentes Fandiño, Lucía Miramontes Vigo, María Freire Buján, Mariña Formoso Pérez · 12 febrero 2023 17:31

Localización do elemento

Parada #	Nombre	Descripción	Latitud	Longitud
1	Parque Alameda	Escultura de dúas mulleres que viviron durante a dictadura franquista.	42,878321268	-8,547530793

Nós no elemento histórico

Imaxes do elemento

Explicación en vídeo

Contexto histórico
A escultura construiuse en 1993, aínda que representa a dúas coñecidas mulleres no contexto da época franquista. Viviron do 1898 ao 1980 (Maruxa) e do 1914 ao 1983 (Coralia). Naquela época Galicia estaba baixo o réxime franquista, onde había fortes represións sobre a cultura e sobre aquelas persoas que non compartisen a ideoloxía da ditadura. As Marías foron un triste exemplo destas represalias.

Patrimonio material
É obra do escultor César Lombera que se basou nunha fotografía das irmás nun dos seus paseos.
Está labrada en bronce e esculpida con detallismo e precisión, como se pode ver nos rasgos faciais e nas mans. A altura da figura ronda o metro sesenta, polo que está representada a escala real.
Foi pintada con cores moi vivas e chamativas, e cada vez que estas se deterioran, o autor volve a pintar a roupa pero de cores diferentes.

Patrimonio inmaterial
A historia das irmás Fandiño remóntase ao ano 1925. Maruxa e Coralia Fandiño eran dúas mulleres costureiras e cunha ideoloxía contraria á da dictadura, e por iso a xente, cando ían a pasear ás dúas en punto vestidas con cores vivas e moi maquilladas, adoitaba rirse delas e chamarlles ''putas'', ''locas'' e ''rojas''. Foron duramente represaliadas e incluso torturadas fisicamente, xa que se di que as levaron espidas ao monte Pedroso.
A xente non se quería ver relacionada con elas, polo que deixaron de recibir encargos e tiveron que vivir do que lles daban os veciños. Aínda así seguiron cos seus paseos, onde se lles vía moi escuálidas pero sempre coa súa vestimenta distintiva.

Título

Pazo de Raxoi

Diego Vazquez Pais, Javier Varela Conde · 25 febrero 2023 10:37

Imaxes do elemento

Contexto histórico
The Pazo de Raxoy is a magnificent building, the result of the will of Archbishop Bartolome Raxoy y Losada, who will invest more than three million reais in the work, plus the funds to equip it. The city council of Santiago and the seminary for confessors were created to accommodate two very different profiles.

The Raxoy pazo arises from a long process that was debated between the recipients, the uses, the location and the character of the building. On the one hand, the city council that wanted to build a new town hall to group its offices scattered throughout the city; jail renovate an old rundown facility. On the other hand, Archbishop Raxoy's commitment to help as much as possible, reserved an area of Obradoiro for his project and commissioned the projects.

In February 1764 Lucas Ferro presented his proposal for the new town hall to the corporation, with a budget of 1,120,000 reales, making the most of the materials from the jail and the wall. In December the archbishop responded with a proposal that mixed two institutions under the same roof, in April 1766 Rajoy informed the council that the Seminary would go to the Obradoiro but the city council refused, arguing that this land was reserved for its headquarters, giving as an example the plans of Lucas Ferro and the claim reaching the council of Castilla.

After some time they reach an agreement, the archbishop will build a new building in which a part would be reserved for the town hall; ecclesiastical and civil prisons. In August 1766 the lines began to be laid and the stakes were fixed so that the foundations could be opened. But on September 11 of that same year, the hospital administrator reported that the building seriously offended his institution due to the occupation of the surrounding land, due to the height that would reduce ventilation and light to the hospital stays, and in February 1767 the stoppage of the hospitals was ordered. plays.

The archbishop agrees to move the building back and lower the height. To reach a solution, the Marquis de Croix, Captain General of Galicia and highest representative of the kingdom, required the services of engineer Charles Lemaur and arrived in Galicia in March 1767.

Lemaur does not see any problem with the new location proposed by the archbishop, although he proposes to relocate the building a bit to expand the square in front of it, in May 1767 the council lifted the stoppage, adjusting to the plan made by Charles Lemaur in 1873, the building was already habitable and the council sends notice to the town hall to take possession of the new facilities

Patrimonio material
The main façade is the most outstanding element, almost 90 meters long, it is porticoed with two superimposed floors and an attic almost hidden with the balustrade.

The main floors are framed by pillars finished in Ionic capitals that completely cover them and that, announcing the architectural language of Neoclassicism, the third hangar stands out and presents small windows, approaching a classic Spanish-Baroque solution. The entire building is crowned by a balustrade. finished with pinnacles (ornaments) that are also in the rear area and terrace. The central tympanum contains a relief alluding to the Battle of Clavijo; the sides present the coat of arms of Archbishop Rajoy. The apostle appears with his flat horse carrying his sword and his banner; at his side the king calling out his army surrounded by soldiers and horses in a dramatic fighting pose. The main façade is decorated with moldings on the windows and air doors, naturalistic and colorful railings on the balconies, and corbels inspired by plants and fantasy.

The rear part presents a marked dichotomy, on the one hand the seminary and the town hall, repeat the schemes present on the main façade. On the other hand, the area that overlooks the patio and the walls that contain the prison are characterized by their opacity in terms of the attached structures. There is the north side with the façade of the royal hospital, today the hostel of the Catholic kings, and the Trinidad gate, on the other side Avenida de Rajoy and the old university. In the front, the Plaza del Obradoiro and the facade of the Cathedral of Santiago

Patrimonio inmaterial
One of the stories about the Pazo de Raxoy was the moment in which the lighting was electrified, it is thought that it arrived in 1902 as in the rest of the city, however, there were already some experiments that we could frame in the festive setting, such as when it was illuminated. the façade to welcome the Dukes of Montpensier in 1852. Also from the balconies of the Pazo de Rajoy the Republic of 1931 was proclaimed.

Título

A Alameda cos elementos realizados en Sargadelos.

Adrián Capeáns Sanluis, Mario Capeáns Rial, Martín González Mirás · 25 febrero 2023 11:30

Localización do elemento

Parada #	Nombre	Descripción	Latitud	Longitud
1	Palco de Musica	Palco de musica feito de ferro na fundición de Sargadelos antes de se combertera nunha fabrica de ceramica.	42,877108070	-8,547926545

Nós no elemento histórico

Imaxes do elemento

Explicación en vídeo

Contexto histórico
A Alameda de Santiago de Compostela foi construida entre 1835 e 1850 coa intención de crear un espazo onde os compostelanos puidesen pasear e facer algo de vida social con amigos e coñecidos.
Este espazo foi crecendo pouco a pouco coas suas reformas ata chegar aos 85.000 metros cadrados que ten na actualidade

Patrimonio material
Este lugar podese dividir en tres partes:
O palco de música, as suas caracteristicas son.
• Ten unha forma octogonal .
• É de estilo modernista.
• Consta dunha base de granito rematada por unha estrutura de ferro forxado, na que hai diversidade de elementos musicais. • o estado de conservación é moi bo
• A construción remóntase a 1896 (Construída por Daniel García Vaamonde, tras realizar algunhas modificacións nun proxecto anterior de Ramón Vieites Castromán.
• No ano 2006 foi rehabilitado e restaurado
• Atópase en: No Parque da Alameda
• A música, en forma de dous concertos da Banda Municipal, do Rexemento de Infantería de Zamora ou doutras dúas agrupacións completadas dende o século XIX, tanto as andainas como as celebracións que teñen lugar na Alameda; Foi especialmente apreciado como acompañamento da andaina e por iso até ben entrou no século XX ou se publicou na prensa o programa diario das actuacións.
Esta etapa é -como outras moitas escenificadas nos concellos galegos do século XIX e principios do XX- demostra a afección do público pola música, sobre todo nos días de festa, e tamén é un indicador da multitude de agrupacións musicais que existen dende finais do século XX. o século XIX e que Non son berce dalgunhas aínda existindo hoxe. É o caso da Banda do Hospicio de Santiago (1849) que é o epítome da mancomunidade municipal e é unha das máis antigas de Galicia.
O segundo elemento desta localización són:
Banco acústico: ten a finalidade de que dúas persoas podan sentarse en cada un dos seus extremos e, a pesar de estar a catorce metros, escoitar perfectamente as súas palabras.
A creación de este banco se remonta a 1914 en pleno período de expansión da Alameda de Santiago.Mariano Fernández Rangel deseñou a obra, que custou 900 pesetas e que rematou en dous anos, en 1916.
lugar de encontro dos namorados que non querían ser vistos xuntos en público ou aos que non se lles permitía estar xuntos.
• No Paseo da Ferradura da Alameda de Santiago atópase unha das estatuas máis emblemáticas de Valle-Inclán: a do escritor sentado nun banco co brazo dereito cruzado sobre o peito.
A estatua foi un encargo da Universidade de Santiago de Compostela (USC) e do Concello e realizada en bronce polo escultor César Lombera.
• No Salón Central da Alameda hai tres pasarelas separadas por bancos de pedra con respaldo de ferro.
• Xusto detrás do palco de música, hai un banco semicircular de pedra co seu asento orientado ao salón central.
O ultimo elemento son:
As verxas que están feitas de ferro fundido, estas foron fundidas en Sargadelos antes de que o conxunto fose convertido nunha fábrica de cerámica.

Patrimonio inmaterial
A orixe do parque da Alameda remóntase ao primeiro terzo do século XIX, cando se construíu un xardín máis pequeno que o actual, pechado por un portalón. As obras comezaron en 1835. A Alameda estaba dividida en varias avenidas, sendo a principal o Salón Central.
No Salón Central da Alameda hai tres pasarelas separadas por bancos de pedra con respaldo de ferro, fundidos en Sargadelos antes de que o conxunto fose unha fábrica de cerámica. Estes tres paseos estaban divididos segundo as clases sociais que percorrían por eles e ninguén se atrevía a cambiar de territorio a non ser que ascendesen á escala social.
Por outra parte respeto a o obxeto central do traballo o placo da musica foi un auténtico atractivo para a xente que visitaba a Alameda e a Banda Municipal de Música actuaba alí todos os domingos. O posterior desuso foi menoscabando a súa seguridade polo que unha Corporación, para evitar perigos, decidiu desmantelar a cuberta e as súas columnas para que se mutilase un dos seus elementos de resonancia máis importantes.
Para rematar xusto detrás do palco de música, hai un banco semicircular de pedra co seu asento orientado á sala central. Este banco ten a particularidade de que o seu respaldo tamén é de pedra e transmite o son das palabras cunha claridade impresionante dun extremo ao outro. Esta particularidade era o motivo de xogos e rebumbios entre o alumnado, xa que calquera conversación entre amantes que se mantiña en calquera punto do banco era escoitada polo resto da xente sentada nel, moitos segredos eran compartidos por persoas de fóra. Se algunha vez sentas neste banco, recorda que a privacidade non está garantida o máis mínimo.

Título

Estatua De Rosalía De Castro

Javier Alejandro Gonçalves Moros, Laura Mojón Villares, Rosalía Monasterio Cuesta, Sara Gómez López · 26 febrero 2023 01:41

Localización do elemento

Parada #	Nombre	Descripción	Latitud	Longitud
1	Estatua de Rosalía de Castro	A estatua conta coa escultura da figura de Rosalía como elemento principal,vese como esta sentada e apoia a súa cabeza na man, xusto debaixo vemos dúas placas, unha delas ten o nome de Manuel Murguía e Rosalía e a outra fai referencia a quen vai dirixido o monumento e o lugar onde está.Aos laterais temos o nome das obras importantes de Rosalía como Follas Novas e Cantares Gallegos.Na parte traseira temos outra escultura pero esta é de Rosalía e Murguía, xusto debaixo ten unha placa cun poema debaixo. O monumento tamén ten varias placas facendo alusión a lugares dos dous ou grupos nos que se lles recoñecía. En canto ao xardín é bastante colorido polas flores que o adornan e tamén conta con pedras que lle dan moita armonía a estatua.	42,877538000	-8,550470000

Nós no elemento histórico

Imaxes do elemento

Explicación en vídeo

Contexto histórico
Esta estatua está ubicada no paseo da Herradura no parque da Alameda,foi inaugurada en 1917 nas festas do Apostol e os seus creadores son Isidro de Benito e Francisco Cribillés.
A estatua e unha homenaxe a Rosalía de Castro tanto pola súa figura e obras como para conservar a súa memoria e as súas obras.

Patrimonio material
A estatua conta coa escultura da figura de Rosalía como elemento principal,vese como esta sentada e apoia a súa cabeza na man, xusto debaixo vemos dúas placas, unha delas ten o nome de Manuel Murguía e Rosalía e a outra fai referencia a quen vai dirixido o monumento e o lugar onde está.Aos laterais temos o nome das obras importantes de Rosalía como Follas Novas e Cantares Gallegos.Na parte traseira temos outra escultura pero esta é de Rosalía e Murguía, xusto debaixo ten unha placa cun poema debaixo. O monumento tamén ten varias placas facendo alusión a lugares dos dous ou grupos nos que se lles recoñecía.
En canto ao xardín é bastante colorido polas flores que o adornan e tamén conta con pedras que lle dan moita armonía a estatua.

Patrimonio inmaterial
O monumento conta con moitas placas nelas aparecen os nomes de obras famosas da poetísa e tamen un poema dela, así como o seu recoñecemento en demais lugares como se indica nestas placas, isto aporta máis sentido aínda ao concepto da memoria de Rosalía e da conservación das súas obras así como a súa importancia.

Título

Parque da Alameda de Santiago de Compostela

Adrián Boullón López, Gonzalo Aguín Limón, Manuel Pereira Iglesias, Nicolás Collazo Santamaría · 24 febrero 2023 21:39

Localización do elemento

Parada #	Nombre	Descripción	Latitud	Longitud
1	Parque da Alameda (Estatua de Castelao)		42,856725834	-8,534498291

Nós no elemento histórico

Imaxes do elemento

Explicación en vídeo

Contexto histórico
Sendo actualmente un dos elementos máis emblemáticos da cidade, a composición actual deste parque é o froito de diversas ampliacións e modificacións que sufriu ao longo dos anos. A Alameda ten o seu inicio no S.XII, co arzobispo Xelmírez, quen mandou construír unha igrexa para albergar as reliquias de Santa Susana, e que hoxe en día está rodeada dun grande conxunto de carballos, que forman a Carballeira de Santa Susana. No S.XVI, o conde de Altamira doou unhas terras agrícolas para o disfrute dos cidadáns santiagueses. No S.XIX, dende o concello de Santiago, diversas remodelacións foron levadas a cabo coa finalidade de ampliar esta zona de recreo. Así pois, comezando nun proxecto eclesiástico no S.XII, o Parque da Alameda convertiuse nun grande complexo botánico e monumental, cun gran valor patrimonial.

Patrimonio material
A Alameda presenta unha natureza abundante e moi coidada. O mobiliario tamén se pode atopar en gran parte de esta, cousas como bancos ou fontes. Non hai ningunha estrutura anexa. Hai árbores moi altas e antigas coma a mencionada no video e diversas estatuas, como a de Valle-Inclán, que reposa nun dos bancos do paseo, contrastan coa beleza deste parque natural.

Patrimonio inmaterial
Sobre o patrimonio inmaterial, podemos aportar moitas cousas, dende o olor das árbores de todo o paseo ata os músicos da rúa que animan todo o parque. Aínda que o máis importante sen lugar a dúbida son as festas do Apóstolo e as ferias que se realizan de diferentes temáticas.

Geography and History of Ames

Contemporary heritage in Santiago de Compostela « Atrás Buscar: