Geography and History of Ames

Contemporary heritage in Santiago de Compostela « Atrás    

Título

Os elementos do muro de San Paio de Antealtares localizada na Praza da Quintana de Vivos .

 

Alain Barbazán Blanco, Alberth Jose Altuve Parra, Alejandro Besada Duarte, David Nicolás Chiru · 25 febrero 2023 13:41


Localización do elemento
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Praza da Quintana de VIvos . Básicamente é aqui onde se atopa o patrimonio historico do que imos falar ... Recomendase levar abrigo polo frio e tamén moitas ganas de aprender . 42,880454729 -8,543679267

Nós no elemento histórico

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Contexto histórico
El fascismo resiste en la Praza Quintana con el recuerdo de José Antonio Primo de Rivera labrado en piedra .El nombre del fundador de Falange Española sigue adornando los muros del monasterio de San Paio de Antealtares , que recorren la céntrica plaza compostelana que a diario atraviesan miles de personas. El fundador de la Falange , la fuerza española de ultraderecha inspirada en el fascismo italiano de Mussolini , está muy presente en la capital gallega 86 años después de su fusilamiento , esto hizo que el Primo Rivera fuese un gran símbolo hasta el punto de ser enterrado en el Valle de los Caídos junto al dictador Francisco Franco. San Paio de Antealtares no es solo un monasterio de clausura , sino que sus paredes, además de más de una veintena de ,monjas benedictinas , guardan también el museo de Artes de Sacro de San Paio de Anteltares .

Patrimonio material
Los elementos del muro se localizan en un lateral del monasterio de San Paio de Antealtares ... Los elementos que están por hablar se localizan en un muro de altura indeterminada de granito de origen mediaval .

Pero al tratarse de los elementos de ese muro , mejor comencemos con los elementos .

-Un elementos visible es el nombre gravado ... En el muro se muestra el nombre de ''JOSE ANTONÍO PRIMO DE RIVERA'' gravado mediante unos instrumentos de tipología desconocida .

-Otro punto a destacar , es un cuadro ... El elemento se trata de un texto sobre una lámina de posible marmol que a su vez está enmarcado con una aleación metálica rectangular con decoración .

-Y otro elemento más es la cruz ... Esta cruz se trata de una de la tipología católica . Esta cruz está echa de unos materiales desconocidos a primera vista y posee unas medidas incognitas .


Patrimonio inmaterial
Este muro de San Paio no lleva consigo muchos sucesos que se consideren patrimonio inmaterial.
Por lo que pudimos averiguar:San Paio fue un niño martirizado en Córdoba el cual fue degollado por los musumalnes, una suceso que esta ilustrado en la fachada del templo.
También el muro hace recordar a una lápida que representa la formación del Batallón Literario organizado por los universitarios compostelanos para defensa de Galicia contra las Tropas de Napoleón.


Título

Estatua De Rosalía De Castro

 

Javier Alejandro Gonçalves Moros, Laura Mojón Villares, Rosalía Monasterio Cuesta, Sara Gómez López · 26 febrero 2023 01:41


Localización do elemento
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Estatua de Rosalía de Castro A estatua conta coa escultura da figura de Rosalía como elemento principal,vese como esta sentada e apoia a súa cabeza na man, xusto debaixo vemos dúas placas, unha delas ten o nome de Manuel Murguía e Rosalía e a outra fai referencia a quen vai dirixido o monumento e o lugar onde está.Aos laterais temos o nome das obras importantes de Rosalía como Follas Novas e Cantares Gallegos.Na parte traseira temos outra escultura pero esta é de Rosalía e Murguía, xusto debaixo ten unha placa cun poema debaixo. O monumento tamén ten varias placas facendo alusión a lugares dos dous ou grupos nos que se lles recoñecía. En canto ao xardín é bastante colorido polas flores que o adornan e tamén conta con pedras que lle dan moita armonía a estatua. 42,877538000 -8,550470000

Nós no elemento histórico

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Explicación en vídeo

Contexto histórico
Esta estatua está ubicada no paseo da Herradura no parque da Alameda,foi inaugurada en 1917 nas festas do Apostol e os seus creadores son Isidro de Benito e Francisco Cribillés.
A estatua e unha homenaxe a Rosalía de Castro tanto pola súa figura e obras como para conservar a súa memoria e as súas obras.

Patrimonio material
A estatua conta coa escultura da figura de Rosalía como elemento principal,vese como esta sentada e apoia a súa cabeza na man, xusto debaixo vemos dúas placas, unha delas ten o nome de Manuel Murguía e Rosalía e a outra fai referencia a quen vai dirixido o monumento e o lugar onde está.Aos laterais temos o nome das obras importantes de Rosalía como Follas Novas e Cantares Gallegos.Na parte traseira temos outra escultura pero esta é de Rosalía e Murguía, xusto debaixo ten unha placa cun poema debaixo. O monumento tamén ten varias placas facendo alusión a lugares dos dous ou grupos nos que se lles recoñecía.
En canto ao xardín é bastante colorido polas flores que o adornan e tamén conta con pedras que lle dan moita armonía a estatua.

Patrimonio inmaterial
O monumento conta con moitas placas nelas aparecen os nomes de obras famosas da poetísa e tamen un poema dela, así como o seu recoñecemento en demais lugares como se indica nestas placas, isto aporta máis sentido aínda ao concepto da memoria de Rosalía e da conservación das súas obras así como a súa importancia.


Título

Antiguo hospital de Galeras

 

Bento Lorenzo Faraldo, Braulio Martínez de Lorenzo, Marcos Díaz Caeiro, Uxía Domínguez Gómez · 20 febrero 2023 21:32


Localización do elemento
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Antiguo hospital de Galeras 42,883647150 -8,547923863
2 Antiguo hospital de Galeras (punto de control) 42,883666670 -8,548046038

Nós no elemento histórico

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Explicación en vídeo

Contexto histórico
For almost 50 years it has housed the facilities of the Galeras General Hospital, it has been out of operation for almost two decades and is in a serious state of deterioration.The Hospital de Galeras totally changed the life of the neighborhood in the last century since it went from being a poor neighborhood to a more affluent one to house the reference hospital center for the health area of ​​Santiago and O Barbanza, thanks to the hospital they began to create restaurants and cafes.

Its opening was in 1953, during the dictatorship in Spain. It had been 8 years since the Second World War had ended and there was a lot of poverty

Patrimonio material
It consists of 3 modules united forming a structure of 6 floors.
At the entrance of the building you can see two steps surrounding some benches where in the middle there is a sculpture of a fish. All this area is made of stone, but the main façade is made of brick covered in stone.
It is a neoclassical building since it is very symmetrical, you can see Ionic columns placed around the windows in the upper part of the façade. and in the door there are three semicircular arches.
You can see shells around the building that the neighbors told us that they are so that santiago apostol would protect this place

Patrimonio inmaterial
The neighbors of Galeras told us the story that one night an ambulance arrived at the hospital with a very sick girl who did not speak, she only made sounds of pain at night, the girl died and in the morning her body disappeared since then at night they hear the girl's cries of pain.
We also found out that Galeras has been called that because before a religious center was installed there that collected women from bad lives to reintegrate them.


Título

Pazo de Raxoi

 

Diego Vazquez Pais, Javier Varela Conde · 25 febrero 2023 10:37


Imaxes do elemento

Contexto histórico
The Pazo de Raxoy is a magnificent building, the result of the will of Archbishop Bartolome Raxoy y Losada, who will invest more than three million reais in the work, plus the funds to equip it. The city council of Santiago and the seminary for confessors were created to accommodate two very different profiles.

The Raxoy pazo arises from a long process that was debated between the recipients, the uses, the location and the character of the building. On the one hand, the city council that wanted to build a new town hall to group its offices scattered throughout the city; jail renovate an old rundown facility. On the other hand, Archbishop Raxoy's commitment to help as much as possible, reserved an area of ​​Obradoiro for his project and commissioned the projects.

In February 1764 Lucas Ferro presented his proposal for the new town hall to the corporation, with a budget of 1,120,000 reales, making the most of the materials from the jail and the wall. In December the archbishop responded with a proposal that mixed two institutions under the same roof, in April 1766 Rajoy informed the council that the Seminary would go to the Obradoiro but the city council refused, arguing that this land was reserved for its headquarters, giving as an example the plans of Lucas Ferro and the claim reaching the council of Castilla.

After some time they reach an agreement, the archbishop will build a new building in which a part would be reserved for the town hall; ecclesiastical and civil prisons. In August 1766 the lines began to be laid and the stakes were fixed so that the foundations could be opened. But on September 11 of that same year, the hospital administrator reported that the building seriously offended his institution due to the occupation of the surrounding land, due to the height that would reduce ventilation and light to the hospital stays, and in February 1767 the stoppage of the hospitals was ordered. plays.

The archbishop agrees to move the building back and lower the height. To reach a solution, the Marquis de Croix, Captain General of Galicia and highest representative of the kingdom, required the services of engineer Charles Lemaur and arrived in Galicia in March 1767.

Lemaur does not see any problem with the new location proposed by the archbishop, although he proposes to relocate the building a bit to expand the square in front of it, in May 1767 the council lifted the stoppage, adjusting to the plan made by Charles Lemaur in 1873, the building was already habitable and the council sends notice to the town hall to take possession of the new facilities

Patrimonio material
The main façade is the most outstanding element, almost 90 meters long, it is porticoed with two superimposed floors and an attic almost hidden with the balustrade.

The main floors are framed by pillars finished in Ionic capitals that completely cover them and that, announcing the architectural language of Neoclassicism, the third hangar stands out and presents small windows, approaching a classic Spanish-Baroque solution. The entire building is crowned by a balustrade. finished with pinnacles (ornaments) that are also in the rear area and terrace. The central tympanum contains a relief alluding to the Battle of Clavijo; the sides present the coat of arms of Archbishop Rajoy. The apostle appears with his flat horse carrying his sword and his banner; at his side the king calling out his army surrounded by soldiers and horses in a dramatic fighting pose. The main façade is decorated with moldings on the windows and air doors, naturalistic and colorful railings on the balconies, and corbels inspired by plants and fantasy.

The rear part presents a marked dichotomy, on the one hand the seminary and the town hall, repeat the schemes present on the main façade. On the other hand, the area that overlooks the patio and the walls that contain the prison are characterized by their opacity in terms of the attached structures. There is the north side with the façade of the royal hospital, today the hostel of the Catholic kings, and the Trinidad gate, on the other side Avenida de Rajoy and the old university. In the front, the Plaza del Obradoiro and the facade of the Cathedral of Santiago

Patrimonio inmaterial
One of the stories about the Pazo de Raxoy was the moment in which the lighting was electrified, it is thought that it arrived in 1902 as in the rest of the city, however, there were already some experiments that we could frame in the festive setting, such as when it was illuminated. the façade to welcome the Dukes of Montpensier in 1852. Also from the balconies of the Pazo de Rajoy the Republic of 1931 was proclaimed.


Título

Xardín contemporáneo de San Fructuoso

 

Irene Vidal Rivera, Jorge Sanmartín Villanueva, Raquel Barreiro Caruncho · 26 febrero 2023 13:48


Localización do elemento
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Xardín do Cemiterio de San Fructuoso O Xardín do Cemiterio de San Fructuoso está en Santiago de Compostela detrás da Praza do Obradoiro e aos pés do Pazo de Raxoi. Está situado onde se erguía antigamente a porta da Trinidade , que daba saÍda da antiga muralla da cidade. Foi eliminada no S XVIII para facilitar a construcción do pazo de Raxoi e o Hospital Real. 42,880418194 -8,546682338

Nós no elemento histórico

Nós no elemento histórico

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Explicación en vídeo

Contexto histórico
O Xardín de San Fructuoso foi un cemiterio de peregrinos construído no S XII (Idade Media) e utilizado durante case 5 séculos. A importancia deste lugar débese á proximidade do Hospital Real ( hoxe en día o Hostal dos Reis Católicos), e polo tanto, prestou servizo para enterrar a peregrinos de toda Europa que falecían alí. Había moitos cemiterios ao largo do Camiño de Santiago, pero este era o máis importante, xa que estaba máis cerca da tumba do Apóstolo Santiago.

No século XII a sociedade relixiosa foi o eixo sobre o que xiraron os acontecementos máis importantes en Europa. Polo que foi unha época moi marcada pola gran cantidade de peregrinacións a distintos lugares de Europa, pero principalmente a Santiago de Compostela.

A decadencia das peregrinacións, tan acusada no século XIX, supoñeu a clausura deste cemiterio hacia o ano 1830.

Patrimonio material
O xardín cuxa autoría pertence a Cristina Ansede Viz e Alberto Quintáns Arrondo, aseméllase a unha acolledora casa «verde», a cal está composta por setos de Buxo, que forman liñas paralelas á parede do Pazo de Raxoi, que forman camiños, que desembocan en estancias ou "salas" onde hai diferentes obxectos feitos de mármoles ( unhas escaleiras, uns bancos, un pequeno estanque que se enche cando chove, xa que recolle a auga de todo o xardín a través de pequenas cunetas,...) Creando así un pequeno e sinxelo labirinto. Nun dos lados podemos atopar cipreses, que se ubican paralelos ao muro e rompen coa dureza da pedra, esta pranta simboliza aos peregrinos. Tamén podemos observar no centro do xardín unha escultura coa cara de Concepción Arenal que conmemora o bicentenario da Cidade de Santiago.

Hoxe en día sabemos que o cemiterio está debaixo deste xardín con forma de labirinto, entre outros motivos grazas a unha caveira situada no muro sur da igrexa (a uns tres metros e medio de altura ) que di: "Ut video vidi. Sicut me videtis videtis." que quere dicir: "Como te ves, eu me vin. Como me ves, ti te verás."

Patrimonio inmaterial
Na actualidade, o que un día foi un camposanto, convertiuse nun pequeno xardín laberíntico, no que ningún letreiro ou cartel fai referencia ao feito de que ese lugar foi un cemiterio de peregrinos. Nunca se realizaron excavacións arqueolóxicas, pero sabemos da súa existencia pola documentación, polos antigos planos de Compostela e polos relatos de peregrinos históricos que o visitaron.

Unha das historias ou curiosidades sobre o cemiterio consistía en que o enterramento dos peregrinos, constaba en colocar unha cuncha enriba do corpo do falecido, e así eras identificado como amigo do Apóstolo. Crían que así este podería interceder por eles máis facilmente.

Os que chegaban en mellores condicións e non morrían no intento de rematar o camiño, ían visitar o cemiterio como forma de recoñecemento a aqueles que deran a súa vida pola peregrinación, adquirindo así a condición simbólica de santos.