Elemento da Idade Moderna
Conxunto parroquial de San Lorenzo de Agrón
Estrutura
A igrexa de San Lourenzo de Agrón é unha igrexa de estilo barroco do século XVII e XVIII. Reconstruíuse a mediados do século XVIII con tellado a catro augas na cabeceira e a dúas no resto da nave. Está formado por unha soa nave de planta rectangular cuberta con bóveda de canón e unha capela maior rectangular.
Na fachada, ó lado esquerdo, leva unha espadana disposto asimetricamente para dúas campás e un corpo máis de remate con pequeno frontón con oco e rematado en pináculos. No arranque da base da espadana leva unha cornixa. Na fachada a porta principal presenta unha moldura que a enmarca e remata en orelleiras cadradas. Na parte superior vai un frontón partido de esquinas con pináculos e unha gran fornela con outro frontón coa imaxe de San Lourenzo coa grella na que foi asado, collida na man dereita.
No seu interior, destacan tres retablos, un a cada lado e outro detrás do altar, o retablo maior de estilo barroco. Está feito de madeira barnizada en color ouro, está repleto de adornos, está formado por tres calles e tres pisos. No centro atópase o corpo de Xesucristo na cruz, rodeado de outros santos. Na parte superior, o ático, aparece a figura de San Lourenzo coa grella.
No atrio, a esquerda da igrexa hai unha pia bautismal, está feita de pedra e xa non está en uso. Fora, en foronte da igrexa atópase un cruceiro. A súa parte central é octogonal. O capitel está adornado con rostros e volutas rematados por un crucifixo coa representación do Cristo, actualmente sen brazos e pola outra parte a figura da Virxe.