Geography and History of Ames

Pasando a remuda da nosa memoria histórica « Atrás    

Título

A Dictadura

 

Uxía Fabeiro Wiliiman · 14 noviembre 2019 19:56


Foto coa persoa entrevistada

Idade
59

Historia
Mi padre en la época de Franco era un niño, en su aldea no había mucho rebumbio ya que se ayudaban todos, para lo que fuese.
Él y su familia vivían bien, él no sufrió lo que vivía la gente de Madrid, Cataluña antiguamente, que allí si que había muertes y muchas desgracias.
Él me cuenta que Galicia siempre fue la comunidad que Franco menos ayudó. A Galicia la tenía mas castigada. En el colegio, en los comercios y en la calle se podía hablar Castellano y no Gallego. Nunca se podía hablar de política en los bares por que estaba prohibido. Sólo se hablaba de lo que plantaste, lo que le dabas de comer a los cerdos y cosas que hacías en tu casa. Aún así mi padre me contó que había gente que cuando hablaba política en los bares los policías de esa época los llevaban presos al cuartelillo de Brion.
Te denunciaban por todo, si robabas una uva y te pillaban te denunciaban.


Título

Marciala Miriam Leal Medina, fálanos da ''Ditadura Cubana''

 

Yan Maykel González Wilson · 14 mayo 2023 16:40


Foto coa persoa entrevistada

Idade
66

Historia
Marciala Miriam Leal Medina era una mujer cubana a la que no le sobraban muchas cosas, ella siempre fue una persoa muy luchadora, tuvo que cuidar de dos hijos sola, ya que se divorció. Uno de ellos era mi padre y el otro era mi tío.

Mi abuela vivía muy feliz en esos días con sus hijos, pero un día se presento la oportunidad de venir a España, allí tendrá un futuro más prospero, uno donde sus hijos no pasen tanta necesidad, lleno de oportunidades. Meses después mi padre pudo venir junto a mi tío, una vez juntos, empezaron a trabajar a labrarse un fututro en este país, poco a poco iban instalandose, hasta que un día recibieron la ciudadanía española, ese hecho les facilitó traer a mi madre y también a mí, desde un 7 de septiembre de 2014, me encuentro aquí y España me ha brindado una educacion y un futuro más prospero.

En conclusión, si mi abuela no hubniera emprendido ese viaje quizás no estaría aquí haciendo este trabajo, por eso le tengo mucho aprecio a mi abuela Miriam.

Sons

Sons

Sons

Sons

Sons

Sons

Sons

Sons


Título

Entrevista sobre a guerra e a posguerra.

 

Carme Iglesias Abeledo · 6 junio 2023 17:13


Foto coa persoa entrevistada

Idade
49

Historia
A neta de Aurelio Piñeiro contanos como o obligaron a alistarse na guerra do bando franquista. Pertencía a unha familia agricultora que vivía en Transmonte(Ames) na que nunca se falaba dos temas da guerra e moito menos do combate e da morte polos malos recordos, mais nunca se deixaba esquecer o malo que fora o conflicto e a fame que pasaran. Aurelio contaba unha anécdota na cal, estando no campo de batalla compartían o pouco tabaco que tiñan e en canto sonaban as sireas volvían as trincheiras, cerraban os ollos e disparaban aos homes cos cales acababan de estar fumando e falando. Por outra parte, cando se desplazaban no tren para poder ter sitio e deitarse finxían ter piollos e sarna rascándose(telos era moi común entre os soldados da guerra), desta maneira a xente alexábase deles por repugnancia conseguindo así o espacio q querían.


Título

Douglas Altuve
Nos habla del Chavismo

 

Alberth Jose Altuve Parra · 5 junio 2023 19:45


Foto coa persoa entrevistada

Idade
60

Historia
Segun mi Abuelo Douglas en Venezuela en la época de los 2000 era un país bonito,economicamente bien y con gente buena.
El país estaba liderado por Hugo Chavez Frías como presidente mientras tenia como ideologia politica el "Chavismo".
Douglas era un Ingeniero en ese momento que trabajaba en Tucaní (Venezuela) donde vivía.
Venezuela iba relativamente bien en muchos aspectos, no habia crisis aún.

Todo comienza en entre 2010-2013, sobre todo cuando Nicolas Maduro se hace presidente (2013) después de que Chavez pereciera, siguiendo la misma politica del Chavismo que él.
Venezuela entra en aquel entonces en una crisis, económica, política y social que hasta el dia de hoy sigue presente.
MI abuelo en esos dias era un poco ignorante y no prestaba mucha atención a la política, él seguia a lo suyo me dijo jaja.
No fue hasta el año 2015-2016 cuando se dio cuenta realmente de que Venezuela había cambiado: Inflación, trampas políticas, violencia...etc.
Douglas aún estaba trabajando de Ingeniero aunque su rodilla rota de un accidente que tuvo hace años atrás le estaba pasando factura por lo que se dio de baja, no fue hasta el 2017 que pudo volver a su trabajo.

En 2016 yo vine a España con mi familia (incluido mi abuelo) por causa de la crisis.
En 2018 mi abuelo volvió a Venezuela y me contó que en el control del aeuropuerto en Venezuela le robaron algunos objetos materiales que habia traido de España.
Nos contó que la Gasolina era muy cara y escaseaba; la comida habia aumentado mucho el precio y tambien escaseaba.
Los apagones eran frecuentes ya en ese momento me explico mi abuelo, que podian durar de 7 a 12 horas más o menos según él, también me describio como vivió el apagon Nacional de Venzuela en el año 2019
Tambien me conto una anécdota de como le intentaron robar en 2020 su coche en Tucaní mientras volvia de trabajar.

Mi abuelo volvió a España en 2022 por consecuencia de la crisis y esta vez debido a que su trabajo ya no le proporcionaba mucha eficacia economicamente.
Ahora mismo el trabaja en Portugal y reside ahí, tiene pensado volver a Venezuela por ciertos motivos personales.

Esta ha sido lo que me ha contado mi abuelo Douglas, he resumido un poco porque si no sería extensisimo esto.



Título

Ángela Nieto Nieto fálanos do réxime franquista.

 

Irene Álvarez Rodríguez · 3 marzo 2024 17:55


Foto coa persoa entrevistada

Idade
76

Historia
Conta que vivían baixo un "rexime familiar" no que non se lles permitía saír sen a compañía dos pais ata os 21 anos. Traballaron no campo desde os 7/8 anos, ían pastar as vacas, collían herba e verduras para os coellos, as galiñas e as vacas que tiñan na casa. Eran elas quenes ían lavar a roupa: a roupa miúda nun lavadoiro de auga corrente e as mantas e colchas no río Donas en Serra de Outes que, por mor do peso, ás veces caían. Polo día traballaban, ainda que podían acudir á escola pública pero quedaba moi a desmán. Por iso, asistían a unha escola de pago polas noites a partir dos 15 anos, impartidas por un ferreiro, que apenas tiña estudos, para nenos e adultos. Afirma que o pasaban moi ben, non recibiron propaganda franquista en parte porque non tiñan televisión. Recorda en especial a falta do seu pai que, con 35 anos, cando ela tiña 6, marchou a Venezuela a traballar, deixando 5 fillos ao coidado da súa nai enferma, unha avoa e unha tía, pero sempre con moita ledicia.