KaleidoScapes

Geography and History of Ames

Historias do presente « Atrás    

Title

María del Carmen del Río Santos fálanos do barco Cason.

 

David Sanjiao del Río · 29 enero 2021 12:25


Photo with the interviewee/s

Interviewee/s testimony on the event
Recorda un día do ano 1987 a noticia de que un barco chamado Cason acercabase á Costa da Morte, e debido ao temporal tivo un accidente o que ocasionou que se incendiara e prendera os residuos tóxico que levaba, algúns que recorda miña nai son butanol e sodio, provocando unha enorme nube de fume tóxico, en distintos pobos da costa, entre eles Camariñas no que se atopaban algúns familiares. Chamaron dende Camariñas aos pais de miña nai, os cales xunto con ela vivían en Pontemaceira, para que foran a buscalos, xa que non tiñan coche e era imposible respirar nesas condicións, co cal tiveron que evacuar a vila, miña nai sentía medo polo feito de que parte da familia morrera e como ela quedara na casa non sabía de os seus pais chegarían á casa sáns e salvos. Cando chegaron non vían nada pola nube de fume, casi nin se vía a estrada, cando saían de Camariñas vían xente andando agarrandose aos coches para que lles axudasen a salir de alí, a través dunha gran caravana. Este barco segundo miña nai non o recolleron senón que aínda sigue no fondo da costa. Cando ocorreu o do Prestige pensaron no Cason pero de maneira distinta porque co Cason a contaminación foi atmosférica e o Prestige unha marea negra.

Title

Ángel González Salgado fálanos do 11 M (atentados do metro o 11 de marzo do 2005)

 

Miguel González Conde · 3 marzo 2021 17:27


Interviewee/s testimony on the event
Cando aconteceu o atentado divulgouse rápidamente por todos os medios, interrrumpindo as transmisións habituais. Falábase dunhas explosións en varias liñas do metro de Madrid onda a estación de Atocha. Non habían falecidos pero non se descartaba que se atopasen. Narrábase o caos que había nos arredores, con xente correndo e cos servizos vitáis achegándose (bombeiros, sanitarios e policías).
No transcurso da xornada confirmáronse os primeiros falecidos e a causa do caos, que corroborouse que eran bombas colocadas intencionadamente. As lavores de rescate seguiron por horas e atopaban corpos e persoas feridas de gravidade.
Ao día seguinte tíñase o número de falecidos, sumándolle os que faleceron no hospital.
O goberno do momento (que era o do PP) tratou de vincular estes feitos a ETA, pero a xente non o pensaba xa que non era a forma propia de actuar desta organización e porque tampouco había unha constancia definida. A esto se lle sumaba que as eleccións presidenciais eran esa mesma semana.
O PP tiña interese en atribuírlle os feitos a ETA porque este feito non afectaba a súa camaña, pero un día máis tarde do sinestro Al Qaeda proclamouse autor.
O PP non quería atribuírllo a Al Qaeda porque fixera unha campaña militar con EEUU e Inglaterra no Sáhara. Polo que se se confirmaba que o atentado era de este grupo, o partido veríase altamente perxudicado porque foron os desencadenantes diso.
Cando foron as eleccións o PP perdeu por unha ampla maioría, e creese con bastante certeza que o feito foi iste.
En España preparáronse protocolos anti terrorismo porque esperábanse que oubesen máis, e peores que os de ETA xa que Al Qaeda buscaba cometer o maior número de baixas, co único fin de vingarse das campañas militares nos eus territorios.
Na honra dos falecidos, no parque do retiro decidiuse facer unha homenaxe. plantouse un ciprés por cada falecido e colocáronse os nomes de todas as víctimas. O luagar ten de por si un hambiente como de cemiterio, sentíndose un malestar e nostalxia ao estar alí.
E na estación na que aconteceu todo amén levantouse un monumento na honra das vícitmas.
E moitas persoas decían que eso ía acontecer con total certeza, como xa pasou en estados unidos cos atentados dos avións, a consecuencia de campañas militares en países desérticos.
Ouberon atentatos posteriormente, pero ningún das escalas do 11M en España.
E variando un pouco o tema, cando foi o 11 S (as torres xemelgas), en Santiago decidíronse tapar aos musulmáns da estatua do apóstolo no concello, xa que este saía pisándoos no seu cabalo. Os taparon con flores durante uns 2 anos para evitar represalias.




Title

María Couto López nos habla del atentado del 11 de septiembre de 2001 en Nueva York.

 

Nuria Iglesias Couto · 3 marzo 2021 17:51


Photo with the interviewee/s

Interviewee/s testimony on the event
Este atentado tuvo lugar el 11 de Septiembre de 2001 en Nueva York. Ese día era el cumpleaños de María y lo iba a celebrar con sus amigos esa misma noche. Ella se encontraba en Mallorca cuando el atentado tuvo lugar.

Ese día el avión Boeing 767, con 92 personas abordo, impactó contra la torre Norte del World Trade Centre, y el avión Boeing 757, con unas 67 personas abordo, impactó con la torre contraria, la torre Sur del Word Trade Centre. Los dos choques se produjeron sobre las 8:45, hora Americana, es decir a las 15:45 en España.

María no se enteró del ataque a las torres hasta la noche, cuando se encontraba con sus amigos en un restaurante celebrando su cumpleaños. Esta noticia se estaba emitiendo por las televisiones del establecimiento.

En ese momento ellos se enteraron de que dos aviones se habían estrellado contra las famosas torres gemelas y que había afectado a diversas plantas de estes edificios. Todas las personas dentro del restaurante se quedaron en total silencio ante aquel terrible suceso. Se trataba de un atentado terrorista cuya única finalidad era solo causar sufrimiento a las personas que se encontraban en ese lugar y a todas sus familias.

Desgraciadamente fallecieron todas las personas que se encontraban en los aviones, más las personas que estaba trabajando en las torres y en sus alrededores. A estas personas se les suman la muertes de centenares de policías y bomberos que fallecieron a causa de la nube tóxica, en total, al rededor de unas tres mil personas. A esta cifra se le suma unos 25000 heridos.

Era sobrecogedor ver las torres incendiadas e ver a las personas luchar por sobrevivir e intentar localizar una salida de esa prisión de humo, fuego y terror. Se intentaba empatizar con todas las personas que lloraban por sus familiares que se encontraba en esas torres, pero era inimaginable.

Posteriormente se derrumbaron las dos torres y se unieron más fallecidos y heridos.
A esto se le sumaron los daños de los alrededores.

Este acontecimiento se sigue recordando con una gran tristeza. En la actualidad en el lugar en el que se situaban las dos torres hay dos fuentes para recordar a los fallecidos. Y aún a día de hoy se siguen descubriendo más muertes de los desaparecidos o de los servicios de emergencias que desarrollaron enfermedades a causa de la nube tóxica. También se siguen haciendo conmemoraciones y guardando minutos de silencio para recordar a las víctimas.
Ahora Word Trade Centre es un lugar lleno de tristeza en una ciudad llena de luz, como Nueva York.

Title

Silvia B. Williman Niz falanos de a pandemia de covid-19 do 2019

 

Uxía Fabeiro Wiliiman · 27 febrero 2021 12:19


Photo with the interviewee/s

Interviewee/s testimony on the event
Silvia estivo moi presente no tema do virus (gracias a pandemia), xa que ela traballa no sector de limpeza. Un sector que agoramesmo está moi en vigor, xa que a limpeza nesta época é o mellor que poderíamos facer .

Para Silvia, foi dificil adentrarse no seu traballo cun "compañeiro", que sería o novo virus, xa que ainda que non o creamos. Trabállabase con medo, xa que era algo novo, sen saber da súa existencia.

Ainda agora cando xa levamos case un ano con esto presente nas nosas vidas,
seguimos téndolle algo de respeto.

O sector da limpeza, nos primeiros meses da pandemia estivo moi "presencial", por así dicidilo, xa que era e é o traballo duro e do que podes estar contento, xa que está todo limpo e sen preocupación de contaxiarse mediante os obxectos que se limpan.
A limpeza esivo masacrada durane anos, pero agora vese como o rexurdir, xa que axudanos a ter algo máis de confianza en que non vamos a pillar este virus(que tampouco se sabe se sí).

O malo que houbo é que, en canto a limpeza botanse moitas mascarillas ao chan, e iso os productos de limpeza, ainda que sean products químicos, que axudan a que o virus ou unha parte del se extinga, fagan o contrario.

Silvia está moi contenta co seu traballo e por participar nunha axuda para sair de esta crise social-económica e de saúde.

Title

Beatriz Núñez Sanchez fálanos do efecto 2000

 

Antón Martínez Núñez · 3 marzo 2021 16:33


Photo with the interviewee/s

Interviewee/s testimony on the event
Cando sucedía este evento miña nai vivía en Santiago con 25 anos, camiño do 26. polo que ela non o viviu con tanto medo como outra persoa, ela era xoven, e nono lle deu tanta importancia como ela querría.
Ao final segundo a súa información non cgegou a pasar nada, temíase dun futuro apocaliptico a nivel mundial no tema da tecnoloxía, se eso chegara a ocurrir pasaríamos por moi mala época. Deciase que os aparaellos electronicos non estaban pensados para chegar ata esa época, polo cal ao chegar o 2000 estos colapsarían e volverían o ano 1900. Se esto pasara produciríanse moitos problemas. Por exemplo nunha bibliotecapoderías ter que debolver un libro durante 100 anos, ela recorda algo parecido a iso pero non se decata bem. Logo estarían os problemas xenerais, o transporte, as enerxías, e un que lles preocupaba moito era non poder retirar o diñeiro do banco ou chegar a perdelo. Ao final, o máis coeherente e que non pasara nada, e así foi, ela non recorda nin un so caso desto, excepcionando o da bibilioteca, pero non está moi segura,así que nono sabría decir. Non sucedeu nada debido a que un montón de empresas invirtieron diñeiro en actualizaciones de software,entón asi os apararellos electrónicos estarían preparados. Bea vivíu esto en Santiago de compostela, xa coñecía meu pai, pero non chegaron a vivilo xuntos.

Additional photographs
« Atrás