KaleidoScapes

Geography and History of Ames

Nin fadas nin princesas « Atrás    

Título

María del Carmen Lojo Ayer é ama de casa

 

Fernando Ferrer Cuadrado · 6 febrero 2020 15:41


Foto coa persoa entrevistada

Idade
80

Historia
Carmen vivió en La Coruña durante muchos años. Ella vivía con sus ocho hermanos en una casa. Su padre trabajaba como Magistrado del Tribunal Supremo y su madre como ama de casa. Cuenta que ella y sus hermanas recibían el mismo trato que sus hermanos, pero nadie ayudaba a su madre a realizar las tareas de casa. Tenían contratada una mujer que ayudaba a su madre en las tareas del hogar.
Todos los hermanos y hermanas fueron al colegio y tuvieron las mismas oportunidades en cuanto al estudio. Todos fueron obligados a estudiar alguna de las pocas carreras que había en La Coruña, debido a su no muy buena situación económica.
Carmen estudió en un colegio femenino y nos habla del comportamiento machista de los profesores hacia las alumnas. Cursó la carrera de económicas y recuerda que en su aula había el mismo número de mujeres que de hombres aproximadamente.
Justo después de empezar a trabajar, como recepcionista en una empresa de Vigo, se casó con mi abuelo Luis y dejó su trabajo remunerado para dedicarse al cuidado de sus hijos y su marido.
Sigue teniendo esa idea machista de que las mujeres debían dejar sus puestos de trabajo para dedicarse íntegramente a las labores del hogar y los maridos aportasen tan solo el sueldo sin ayudar a la crianza de los hijos.
Se trasladaron a vivir a Santiago de Compostela después de la boda. Tuvieron cinco hijos que crió ella sola. Nadie le reconoció nunca todo el trabajo que hacía en casa, ella nunca se lo tomó a mal porque eso era ya un código social. Ahora mismo no recibe ninguna pensión porque el de ama de casa es un trabajo invisible para la sociedad y no está remunerado ni tampoco reconocido.
Estuvo muy condicionada por el hecho de ser mujer en cuanto a su vida laboral y le hubiese gustado tener la suerte de nacer en mi generación para tener más derechos.
Por último opina que tenemos que llegar a alcanzar la igualdad entre hombres y mujeres. Nos aconseja que tanto hombres como mujeres se preparen mucho en los estudios para el día de mañana hacer una sociedad más justa e igualitaria.

Título

Alicia Agra Carregal é labrega

 

Andrea Vilas Pampín · 25 enero 2020 15:56


Foto coa persoa entrevistada

Idade
74

Historia
 Durante a súa xuventude, os veciños sempre lle pedían a Alicia que traballara as súas terras por aproximadamente 15 pesetas. O traballo comezaba ás seis da mañá e acababa ás dez da noite. Entre as súas tarefas encontrábase plantar cereais, mallar, facer o palleiro, esfollar o millo..., entre outras.
Se ben o normal era que lle pagaran con diñeiro, houbo moitas veces en que lle deron a cambio patacas e outros alimentos. Ademais de este pago, era moi normal que as labregas cearan na casa de quen as contrataba.
Por iso mesmo, Alicia e máis a súa irmá quedaron moitas veces a cear na casa dos seus vecinos. Entre algunhas das súas ceas por traballo encóntrase o feito de que moitas veces as apartaban do comedor onde ceaba o resto da familia e dábanlles de comer noutro lugar. Tamén había unha familia que, para non ter que darlles ningunha parte do chourizo, dicía que se evaporara. Desta forma, sempre acababan comendo as partes menos substanciosas da comida.
Na actualidade, Alicia segue traballando o campo. Agora xa non vive na mesma casa, nin se encontra a diario cos mesmos veciños; senón que agora vive nun aldea chamada Bar de Abaixo. Pero segue facendo o mesmo, segue tendo un traballo que ten tanto de útil e necesario, coma de invisibilizado.

Título

María del Carmen Hombre Rey, agricultora

 

Raúl Pérez Agra · 6 febrero 2020 16:30


Idade
68

Historia
A Miña avoa era agricultora, e aínda segue sendo. Encántalle traballar na horta, dende pequena aprendeu a traballar na horta grazas a sus nai, niña visaboa que non cheguei a coñecer. Ela sempre viviu en Brión, aínda que non na casa onde agora está. Daquela ela traballaba na horta para ter algo mais para comer. Ela tamén facía os labores da casa, o meu avo era o que traía o diñeiro a casa, el traballaba de albañil. O que ela facía daquelas non estaba recoñecido como traballo. Ela pensa que agora na actualidade todo é moito mellor ca antes. E que se ouvera nacido nuestra creación, a sus formación escolar sería moito mellor. Según a sua experiencia personal aconsella aos mozos desta xeración que non importa se eres neno ou nena, que persegas os teus sonos secxan para homes ou mulleres.

Título

Maria Luisa Barreiro Paz, traballadora nunha fabrica de pastas Gallo

 

Alba Picón Ferreiro · 11 noviembre 2022 16:31


Foto coa persoa entrevistada

Idade
71

Historia
A miña avoa empezou a traballar con 15 anos na fabrica de Pastas Gallo de Ferrol coas suas irmás, María Concepción e Ermitas. Na fabrica había dous turnos de traballo, un das 6 da maña ata as 2 da tarde, que era cando habitualmente iba a miña avoa, e outro de 2 da tarde a 10 da noite. Normalmente, os homes podían sair un pouco máis temprano. Nesa época, os homes sempre tiñan preferencias, polo que na fabrica cobraban moito máis que as mulleres por facer o mesmo traballo e incluso a menos horas. A fabrica estaba dividida en moitas salas onde se realizaban diferentes tarefas, unha onde estaba toda a maquinaria, onde solo podían traballar os homes, e outra moi grande onde solo traballaban as mulleres, que pesaban e empaquetaban a pasta, e logo a levavan a grandes caixas de carton, para que os homes viñeran a buscalas para levalas a un almacen moi grande onde gardaban todo para despois repartilos. Os altos cargos, como os xefes e encargados estaban todos ocupados por homes, que supervisaban o que facían os demaís. A miña avoa ten moi bos recordos traballando alí, xa que o pasaba moi ben porque todas as traballadoras eran da misma idade mais ou menos e levávanse todas ben, aínda que o traballo era duro, e moito máis sendo muller. Aos 21 anos, tivo que deixar o traballo cando tivo a miña nai. As suas irmás seguiron traballando hasta os 34, que foi cando cerrou a fabrica

Título

Carmen Vilacoba Villaverde Agricultora

 

Marta Deus Otero · 4 febrero 2020 19:42


Foto coa persoa entrevistada

Idade
69

Historia
A niña avoa Carmen dedicouse toda a súa vida a agricultura . Carmen cando era pequena iba cas vacas a sachar as leiras ,chamalas para arar ,pero non lle gustaba nada, xa que me dixo que era o traballo que menos lle gustaba facer . A miña avoa tamén vendia a leite a diferentes empresas como Feiraco , Ilesa , Prada… O principio o leite levabao en caldeiros pero máis para diente tubo que comprar un tanque para almacenalo , que agora teno abandonado na cámara de frío , xa que non da uso del .Carmen contoume que cando era a época de mallar dávanlle un cacho de broa por ir a traballar . Tamén axudaba na casa a facer as distintas tarefas , pero díxome que a miña bisavoa era a que máis se encargaba de facer iso .
« Atrás