Geography and History of Ames

Contemporary heritage in Santiago de Compostela « Atrás    

Título

The whispers or lovers bench

 

Celia Gesto Calvo, Gabriela López Abrego · 26 febrero 2023 12:12


Localización do elemento
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Banco de los susurros secretos Banco semicircular 42,877261875 -8,548038527

Nós no elemento histórico

Nós no elemento histórico

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Explicación en vídeo

Contexto histórico
This bench was made in 1914, (the same year the world war one started) by Mariano Fernández Rangel, a municipal architect and it took 2 years to finish it.

Patrimonio material
This structure is 14 meters long and 5 matters depth,behind the kiosk, it is made with granite, hence its mechanism, the sound bounce from one side to the other, which is an effect called the gallery of whispers, although if you walk away from the bench you can´t hear anything. It was made in la Alameda, in Santiago de Compostela. Surrounding the bench there is a great variety of trees, which are also found throughout the park, some examples may be elm, oak, hackberry, lime, mulberry or plane tree... In the middle of the bench there is a shield with the symbol of Galicia between others. We didn´t saw any flowers because it was winter but in summer and spring there are a lot of different native flowers behind it.

Patrimonio inmaterial
The acoustic bench is also called by the whisper or lovers bench the first one is just because you can hear what the other person is saying despite being in the other corner, in addition the message arrives with the same intensity that was send, the second name it receives is due to the people from around thought is was made for the lovers which could talk to each other without having to be seen in public together, in there people would enjoy music from the municipal bands also. The bench has a rough texture because it is made of granite with tiny holes in all the bench.


Título

As Marías.

 

Celia Fuentes Fandiño, Lucía Miramontes Vigo, María Freire Buján, Mariña Formoso Pérez · 12 febrero 2023 17:31


Localización do elemento
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Parque Alameda Escultura de dúas mulleres que viviron durante a dictadura franquista. 42,878321268 -8,547530793

Nós no elemento histórico

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Explicación en vídeo

Contexto histórico
A escultura construiuse en 1993, aínda que representa a dúas coñecidas mulleres no contexto da época franquista. Viviron do 1898 ao 1980 (Maruxa) e do 1914 ao 1983 (Coralia). Naquela época Galicia estaba baixo o réxime franquista, onde había fortes represións sobre a cultura e sobre aquelas persoas que non compartisen a ideoloxía da ditadura. As Marías foron un triste exemplo destas represalias.

Patrimonio material
É obra do escultor César Lombera que se basou nunha fotografía das irmás nun dos seus paseos.
Está labrada en bronce e esculpida con detallismo e precisión, como se pode ver nos rasgos faciais e nas mans. A altura da figura ronda o metro sesenta, polo que está representada a escala real.
Foi pintada con cores moi vivas e chamativas, e cada vez que estas se deterioran, o autor volve a pintar a roupa pero de cores diferentes.

Patrimonio inmaterial
A historia das irmás Fandiño remóntase ao ano 1925. Maruxa e Coralia Fandiño eran dúas mulleres costureiras e cunha ideoloxía contraria á da dictadura, e por iso a xente, cando ían a pasear ás dúas en punto vestidas con cores vivas e moi maquilladas, adoitaba rirse delas e chamarlles ''putas'', ''locas'' e ''rojas''. Foron duramente represaliadas e incluso torturadas fisicamente, xa que se di que as levaron espidas ao monte Pedroso.
A xente non se quería ver relacionada con elas, polo que deixaron de recibir encargos e tiveron que vivir do que lles daban os veciños. Aínda así seguiron cos seus paseos, onde se lles vía moi escuálidas pero sempre coa súa vestimenta distintiva.


Título

Pazo de Raxoi

 

Diego Vazquez Pais, Javier Varela Conde · 25 febrero 2023 10:37


Imaxes do elemento

Contexto histórico
The Pazo de Raxoy is a magnificent building, the result of the will of Archbishop Bartolome Raxoy y Losada, who will invest more than three million reais in the work, plus the funds to equip it. The city council of Santiago and the seminary for confessors were created to accommodate two very different profiles.

The Raxoy pazo arises from a long process that was debated between the recipients, the uses, the location and the character of the building. On the one hand, the city council that wanted to build a new town hall to group its offices scattered throughout the city; jail renovate an old rundown facility. On the other hand, Archbishop Raxoy's commitment to help as much as possible, reserved an area of ​​Obradoiro for his project and commissioned the projects.

In February 1764 Lucas Ferro presented his proposal for the new town hall to the corporation, with a budget of 1,120,000 reales, making the most of the materials from the jail and the wall. In December the archbishop responded with a proposal that mixed two institutions under the same roof, in April 1766 Rajoy informed the council that the Seminary would go to the Obradoiro but the city council refused, arguing that this land was reserved for its headquarters, giving as an example the plans of Lucas Ferro and the claim reaching the council of Castilla.

After some time they reach an agreement, the archbishop will build a new building in which a part would be reserved for the town hall; ecclesiastical and civil prisons. In August 1766 the lines began to be laid and the stakes were fixed so that the foundations could be opened. But on September 11 of that same year, the hospital administrator reported that the building seriously offended his institution due to the occupation of the surrounding land, due to the height that would reduce ventilation and light to the hospital stays, and in February 1767 the stoppage of the hospitals was ordered. plays.

The archbishop agrees to move the building back and lower the height. To reach a solution, the Marquis de Croix, Captain General of Galicia and highest representative of the kingdom, required the services of engineer Charles Lemaur and arrived in Galicia in March 1767.

Lemaur does not see any problem with the new location proposed by the archbishop, although he proposes to relocate the building a bit to expand the square in front of it, in May 1767 the council lifted the stoppage, adjusting to the plan made by Charles Lemaur in 1873, the building was already habitable and the council sends notice to the town hall to take possession of the new facilities

Patrimonio material
The main façade is the most outstanding element, almost 90 meters long, it is porticoed with two superimposed floors and an attic almost hidden with the balustrade.

The main floors are framed by pillars finished in Ionic capitals that completely cover them and that, announcing the architectural language of Neoclassicism, the third hangar stands out and presents small windows, approaching a classic Spanish-Baroque solution. The entire building is crowned by a balustrade. finished with pinnacles (ornaments) that are also in the rear area and terrace. The central tympanum contains a relief alluding to the Battle of Clavijo; the sides present the coat of arms of Archbishop Rajoy. The apostle appears with his flat horse carrying his sword and his banner; at his side the king calling out his army surrounded by soldiers and horses in a dramatic fighting pose. The main façade is decorated with moldings on the windows and air doors, naturalistic and colorful railings on the balconies, and corbels inspired by plants and fantasy.

The rear part presents a marked dichotomy, on the one hand the seminary and the town hall, repeat the schemes present on the main façade. On the other hand, the area that overlooks the patio and the walls that contain the prison are characterized by their opacity in terms of the attached structures. There is the north side with the façade of the royal hospital, today the hostel of the Catholic kings, and the Trinidad gate, on the other side Avenida de Rajoy and the old university. In the front, the Plaza del Obradoiro and the facade of the Cathedral of Santiago

Patrimonio inmaterial
One of the stories about the Pazo de Raxoy was the moment in which the lighting was electrified, it is thought that it arrived in 1902 as in the rest of the city, however, there were already some experiments that we could frame in the festive setting, such as when it was illuminated. the façade to welcome the Dukes of Montpensier in 1852. Also from the balconies of the Pazo de Rajoy the Republic of 1931 was proclaimed.


Título

Facultade de medicina e ododntoloxía de Santiago de Compostela

 

Antón Abalo Santamaría, Eduardo Castelo Corral, Iago Álvarez Gómez, Jairo Barreiro Brea · 27 febrero 2023 15:45


Localización do elemento
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Facultade de medicina 42,882540281 -8,545456165

Nós no elemento histórico

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Explicación en vídeo

Contexto histórico
A Facultade de Medicina foi construída entre 1910 e 1928, anos nos que a nivel global tivo lugar a Primeira Guerra Mundial e anos despois as súas terribles consecuencias consecuencias. Formouse a Sociedade de Nacións, para evitar outro desastre como foi este conflito. En relación aos países Rusia pasou a ser a Unión Soviética, coa ideoloxía marxista de Lenin; Estados Unidos seguiu o seu desenvolvemento económico; en Alemaña tras a dureza do tratado de Versalles desenvolvíase o coñecido Espírito de Versalles; en Francia está época caracterízase por un gran descontento e unha gran inestabilidade económica e Xapón estendía o seu dominio por Asía.
A nivel nacional ao comezo está vixente o reinado de Alfonso XIII, co que volven os intentos de expansión coa toma de Marrocos, aínda que o control sobre esta zona non lle achegaba ningún beneficio e ademais supoñía unha perda de soldados. Polo que a crise económica e o desencanto provocan as revolucións de 1909 e 1917. Finalmente tras o desastre Annual en 1921 as tropas españolas retíranse en Ceuta e Melilla. A neutralidade de España na Primeira Guerra Mundial non evita que a finais dos anos 10 o país atópese en plena crise. A guerra colonial, a crecente organización da esquerda en partidos e sindicatos revolucionarios como a anarquista Confederación Nacional do Traballo (CNT), e a depresión económica que afecta a toda Europa conducen a España a unha crise de goberno que termina co golpe de estado do xeral Primo de Rivera en 1923, apoiado polo rei. O ditador impón un goberno totalitario que restrinxe as liberdades políticas e as demandas proletarias para conseguir unha recuperación económica. Logra estabilizar o país alcanzando acordos con estamentos tan distintos como os socialistas da Unión Xeral de Traballadores (UXT), os militares tradicionalistas e a institución monárquica.
En Galicia, a sociedade caracterízase pola concentración do poder económico en sectores minoritarios, un sistema agrícola toda vía feudal e unha crecente emigración. Ademais créanse diferentes asociación agrarias que concentran as protestas sociais, a máis destacada foi a Liga Agraria de Acción Gallega. Pero o máis salientable deste período foi a evolución do galeguismo ao nacionalismo que provoca un maior uso do galego. Para divulgar, defender, divulgar e cultivar este sentimento e idioma créanse as Irmandades da Fala que crean a revista A Nosa Terra. Forman parte desta asociación: Noriega Varela, Ramón Cabanillas, Vicente Risco ,Ramón Otero Pedrayo,... En 1918 prodúcese a I Asmablea Nacionalista Galega na que se acordou a reivindicación da autonomía integral.

Patrimonio material
A Facultade de Medicina encóntrase na calle San Francisco, que está situada entre a Praza do Obradoiro e o Convento e Igrexa de San Francisco. Antes da súa construción nesta zona encontrábanse varias casas que por mor deste edificio tiveron que ser derribadas.
Ten un estilo eclesiástico decimonónico, que ten claras influencias renacentistas e clásicas. Ten unha fachada dividida en dúas plantas separadas por unha cornisa nas que se aprecia un dobre pórtico. Destaca á abundancia de frontóns que se sitúan encima de cada fiestra e dous na entrada principal. Un de maior tamaño que se sitúa na planta superior da fachada e outro, de menor tamaño,na planta inferior. Podemos observar unha gran simetría en todo o edificio en relación as columnas, fiestras e portas.
Unha vez dentro a facultade divídese en cinco niveis e consta de nove aulas. Ao entrar pola porta podemos ver unhas escaleiras de mármore e o busto de Roberto Novoa ( un recoñecido médico).

Patrimonio inmaterial
Ao ser un edificio cunha antigüidade duns 100 anos, transmite aquela sensación de atoparte plenamente na zona vella da cidade, inda que nos arredores véxanse tendas, edificios ou vehículos sentes coma se realmente seguises naquela época.


Título

Os Colexios Maiores de Santiago de Compostela

 

Lara Lorenzo Estévez, Óscar Granja Grille , Santiago José de Bona Vidal · 11 febrero 2023 10:20


Localización do elemento
Parada # Nombre Descripción Latitud Longitud
1 Plaza de Rodríguez Cadarso (Colegio Mayor Rodríguez Cadarso, Fonseca y San Clemente) La ubicación dispuesta pertenece a una plaza cuadrangular, constituida por un parque natural (árboles centenarios, arbustos de muchos tipos, etc.) atravesado por numerosos caminos pedrosos y acompañado por diferentes obras artísticas (tal que una estructura de latón), además de haber unas cuantas farolas iluminando la estancia en el paisaje nocturno. 42,877299923 -8,554110389

Nós no elemento histórico

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Imaxes do elemento

Explicación en vídeo

Contexto histórico
Tras la fundación de la USC en 1495, los encargados del proyecto no ven la necesidad de crear residencias que alberguen a los estudiantes para mejorar su rutina de aprendizaje, hasta que siglos después, en 1919, se vuelve a poner el tema sobre la mesa durante un Claustro Universitario, percibiendo la necesidad de más viviendas para los estudiantes debido a la creciente cantidad de alumnos nuevos.

Así, empiezan a planear las construcciones, siendo 5 pabellones principales (4 de ellos para colegios mayores, y otro para labores militares), e intentan reunir los fondos a través del Estado, cuotas de una peseta y donaciones de gallegos emigrados en el extranjero, tarea ardua debido a la situación del país (el reciente Desastre del 98 y la pobreza general de la población). Consiguen su objetivo, y en 1928 comienzan las obras, quedando finalmente en 3 pabellones. El proyecto se pone a cargo del arquitecto Constantino Candeira Pérez, pero lo acaba terminando Jenaro de la Fuente Álvarez.

En 1936 se termina el primero, y su fundación se retrasa a 1941 debido a la Guerra Civil. Éste sería el Colegio Mayor Rodríguez Cadarso (aunque durante la dictadura franquista se le conocía como Colegio Mayor Generalísimo Franco), convirtiéndose en un requisito el tener una vivienda en él para poder acudir a la universidad. Al año siguiente se comienzan las obras del segundo, que se terminaría unos años después como el Colegio Mayor San Clemente. El tercero se demorará un poco más, empezando su construcción en 1953, y terminando en 1964, llamado Colegio Mayor Fonseca.

Los dos primeros sirvieron en un principio como colegios masculinos, y el último como femenino. Sin embargo, en la actualidad, todos son mixtos. Su interior ha ido evolucionando con los años, adaptándose a los tiempos y a las normas sanitarias y sociales exigidas, quedando a día de hoy como unas modernas instalaciones, con numerosas estancias comunitarias y adecuadas para la vida estudiantil.

Patrimonio material
El edificio principal de los tres es el Fonseca, encontrándose en el medio de los otros, y desembocando todos en una plaza (un parque) cuadrangular, llamada Rodríguez Cadarso, constituida por pequeños segmentos en los que se cultivan arbustos de muchos tipos, farolas de piedra, caminos entrecruzados del mismo material, y alguna estructura con finalidad artística (como la escultura segmentada de latón). Todos los edificios están hechos de granito, y tienen planta rectangular (aunque Fonseca tiene una forma más parecida a la de una "u"), de dos alturas, asimilándose al renacimiento; además en sus fachadas poseen elementos decorativos, con poco relieve y juego a través de las formas geométricas, que evocan al estilo barroco.

A pesar de todo esto, los edificios son de estilo imperial y (mayoritariamente) modernista, ya que al igual que en los movimientos previamente mencionados, su finalidad era la de lograr el equilibrio entre funcionalidad y belleza, otorgando sensación de elegancia y alegría a través de distintos materiales y formas, en espacios urbanos (característica del arquitecto Jenaro de la Fuente).

Patrimonio inmaterial
En estas residencias hay muchas actividades distintas a lo largo del año, que los estudiantes pueden disfrutar en sus tiempos libres. Por ejemplo, los propios alumnos celebran de vez en cuando cenas multitudinarias, y fiestas para celebrar eventos importantes. De hecho, hay asignadas dos semanas del año a un gran evento de múltiples actividades entre ellos (deportes, juegos, y mucho más) en las instalaciones que tienen habilitadas para eso.

Otras actividades culturales son los intercambios con otras residencias universitarias de otras ciudades, visitas de delegaciones de otros países, proyección de películas, etc.

El ambiente es bastante ameno (al menos en días festivos) y la mezcla entre la diversa flora (que provocan aromas frescos) y la fauna, sobre todo aves como patos o gorriones (que crean sonidos dando sensación de tranquilidad, como se puede apreciar en el vídeo) desembocan en un paisaje muy apacible.