Geography and History of Ames

Historias do presente « Atrás    

Title

Sonia Ferreiro Barreiro fálanos da crise económica de 2008.

 

Dani Picón Ferreiro · 3 marzo 2021 17:47


Photo with the interviewee/s

Interviewee/s testimony on the event
A miña nai deuse conta da baixada da economía pola subida da hipoteca e dos prezos das cousas en xeral. Dáballe moita pena porque na tele e cando saía a rúa vía moitísma xente pedindo limosnas e moitas familias que se tiñan que ir da súa casa. Meu pai e ela tiveron sorte porque cando hipotecaron a casa puxeronna baixa por si algún día subía moito e non a podían pagar, grazas a iso non sufriron moito a crise, pero aínda asi intentaban minimizar os gastos comprando o mesmo produto de marca blanca,noutro supermercado que esté mais barato,...


Title

Marta Mosquera Tojo fálanos da pandemia do covid-19

 

Sara Casuso Mosquera · 2 marzo 2021 22:27


Photo with the interviewee/s

Interviewee/s testimony on the event
Para esta actividade decidín entrevistar a miña nai, Marta, sobre o coronavirus.

Para comezar, o coronavirus ou tamén coñecido como covid-19 é un dos temas máis tratados durante estes meses pois é unha enfermidade de orixen chinés que provocou unha pandemia mundial. Esta enfermidade é contaxiosa e transmitese de persoa a persoa con moita facilidade. As medidas de prevención reconmendadas son lavarse as mans con moita frecuencia, o uso de máscaras, o distanciamento social, entre outras.

Segundo me conta a miña nai, cando se anunciou o novo virus ela non lle deu ningunha importancia, pois pensaba que cos medios que hay hoxe en día iso iba a eliminarse moi fácilmente. Pero para a súa sorpresa non foi así, xa que a mañán do día 12 de marzo de 2020, cando estaba traballando no seu posto como dependenta, enterouse a través dos seus clientes que o presidente anunciaba un confinamento xeral. Esto significaba que todas as persoas estaban obrigadas a permanecer nas súas casas durante un tempo, agás aquelas persoas que traballasen no sector primario, como por exemplo a sanidade ou a alimentación.

A Marta o que máis lle impactou foi o uso da máscara xa que ao principio molestáballe moito nas orellas e na nariz, pero despois foise acostumando e agora levaa sen ningún problema.

Tamén lle sorprendeu como lle afectou o coronavirus na tenda, pois había días na que a maioría da mercancía gastábase só nunha mañán ou a cantidade tan abundante de pedidos por teléfono, pois a xente colleulle medo a saír a rúa. A experiencia da miña nai como caixeira foi moi fatigante xa que aínda que había xente que empatizaba coa situación, había outra que era moi irresponsable. Por exemplo, algúns negábanse rotundamente a colocar ben a máscara, desinfectar as mans ao entrar, respetar o aforo máximo de persoas, ou empregar guantes para coller os productos a granel.

A Marta pareceulle moi triste o feito de encender a televisión e ver todas as mortes que se informaban nas noticias por causa do virus e que cada vez aumentaba máis a cantidade , e non só iso senon as consecuencias que esto provocou, como as miles de persoas que foron despedidas dos seus empregos. Esta consecuencia notouse nas tendas de alimentación, pois había clientes que ían mercar con tarxetas que daba a Xunta, para axudar aos que máis o necesitaban. Por outra parte, a empresa onde traballa a miña nai, doou diñeiro a asociacións, para que estas repartisen estes cartos a aquela xente que estabao pasando mal, sen poder comer e alimentar as súas familias.

Algunhas das cousas que máis lle gustou a miña nai foi a costume de saír a aplaudir nas ventás ou nas terrazas aos servicios sanitarios ás 20h; facer videochamadas coa súa familia e amigos, que este recurso nunca o utilizara antes, e nos tempos do confinamento era unha das cousas primordiais no seu día a día.

Actualmente, pódese decir que o número de contaxios descendeu pero aínda así, hai que ter precaución, e respetar e cumprir todas as normas que nos impoñan.

Para rematar, Marta puido reflexionar e aprender leccións de vida durante a corentena. Como por exemplo, a importancia do sector primario para a sociedade, o rápido que pode cambiar ás nosas vidas en pouco tempo ou o valor que ten ver e abrazar aos nosos seres queridos.


Title

María Dolores González Galván fálanos de O Terrorismo de ETA entre 1968 e 2010

 

Irene Calvo González · 14 febrero 2021 12:49


Photo with the interviewee/s

Interviewee/s testimony on the event
A miña nai vivía en Barakaldo, concretamente no barrio de Rontegui, un barrio obreiro no que vivía moita xente emigrada de Galicia e Andalucía.
Cando ela era pequena lembra o son das bombas que explotaban dentro dos coches da policía, esas bombas pertencían a ETA. Naquel tempo a bandeira de Euskadi (situada nos postes de alta tensión, colocada polos de ETA) non estaba legalizada, polo que cando os policías nacionais retiraban a bandeira morrían electrocutados.
As cargas policiais contra os cidadáns que protestaban contra o Goberno Español eran diarias. Nelas, disparaban bolas de goma e pegaban a calquera persoa que se cruzaba no seu camiño. Respecto a movilidade, toda a poboación ía camiñando entre tanquetas (tanques pequenos de guerra) que circulaban pola carreteira controlando a cidadanía.
ETA impoñía o “Impiesto Revolucionario”, este consistía en que calquera persoa que tivera un negocio tiña que pagar unha cantidade de diñeiro a ETA. Xa fora perruqueiro, carniceiro o tivera un bar, tiña que pagar. Este foi un motivo polo cal moita xente empezou a marcharse de Euskadi.
Pasando os anos e tras moitas negociacións do goberno con ETA, o terrorismo descendeu e había máis tranquilidade no lugar. No 2010 ETA disolveuse. Debido a esto, a poboación vivía máis tranquila intentando superar todas esas mortes.

Additional photographs


Título

Jose Candido Jamardo Vilas fálanos de os anos do narcotráfico en Galicia desde a década dos 80

 

Raúl Figueira Jamardo · 25 mayo 2020 17:48


Foto coa persoa entrevistada

Idade
52

Testemuño sobre o evento
O meu avó andaba nun barco cun amigo por un tempo, un día, un narcotraficante díxolles que se querían meter unha carga no barco e enterralo uns días nunha leira que tiñan no monte, se o facian pagabanlle moitas pesetas. O amigo díxolle a meu avó que por el, si, meu avó dixo que, en principio, non, pero que preguntaba na casa. Cando chegou á casa e lle dixo á miña avoa, díxolle que non, que estaba segura de que terian que facer máis. O amigo díxolle que as pesetas eran moi boas para el, e que o ía facer. Meu avó dixo que non e que el quedaba na casa. Despois disto, estivo moitos días indo ás leiras para comprobar que ninguén lebara nada.


Title

Juan Antonio Cañizo Fraga fálanos da Terceira Guerra dos Balcáns, tamén coñecida como Guerra dos Balcáns de 1991 ou Conflitos Iugoslavos de 1991.

 

Juan Cañizo González-Elipe · 17 febrero 2021 22:02


Photo with the interviewee/s

Interviewee/s testimony on the event
A Guerra dos Balcáns de 1991, Terceira Guerra dos Balcáns ou Conflitos Iugoslavos de 1991, comezou cando o meu pai remataba os seus estudos de arqueólogo en Santiago.

O meu pai transmíteme que foi esta unha guerra brutal e cruel que aconteceu na entón coñecida como Iugoslavia, un conglomerado de repúblicas socialistas federativas conformado tras a Segunda Guerra Mundial e pertencente á orbita de países socialistas que xiraban arredor da Unión Soviética.

Para entender as causas estruturais desta guerra debemos remontarnos á Primeira Guerra Mundial. Foi a crise política existente nestes territorios o principal desencadeante da Primeira Gran Guerra, debido á importancia dos diferentes nacionalismos asociados aos países balcánicos.

Na Segunda Guerra Mundial estes territorios sufriron unha importante invasión nazi. Cando rematou, coa conseguinte vitoria aliada, implantouse en Iugoslavia un réxime socialista e prosoviético que durou desde o final da segunda Gran Guerra ata os inicios do conflito dos Balcáns.

Aparentemente, este goberno ditatorial conseguiu sofocar as tensións e diferencias entre as distintas repúblicas, mais co paso do tempo demostraríase que non foi así. Segundo o meu pai, a disolución da Unión Soviética nese mesmo ano precipitou a desestabilización das repúblicas socialistas iugoslavas, dando vía libre aos diferentes nacionalismos, moi vinculados á diversidade de etnias existente nesta república de repúblicas. A etnia maioritaria era a dos serbios, seguida polos croatas e os bosnios e, en moitos casos, nun mesmo territorio, convivían distintas etnias.

Un dos factores cruciais que caracterizou a esta guerra e que a fixo especialmente salvaxe e cruenta foron os motivos que a induciron. O meu pai conta que non só se trataba de motivos xeopolíticos e estratéxico-militares, como adoita acontecer na maioría das guerras, senón que tamén tivo un importante compoñente de carácter racial e étnico, o que precipitou nun dos conflitos máis tristes e sanguinarios da historia mundial contemporánea.

As nacións belixerantes que xurdiron deste conflito foron Serbia, Croacia, Bosnia, Montenegro e Kosovo. Dentro da órbita iugoslava, as principais potencias, as máis ricas e belixerantes, eran Croacia e Serbia. O meu pai conta que Croacia era por entón a república máis rica e desenvolvida, e tiña estreitas relacións con Europa e especialmente Alemaña, un dos seus socios estratéxicos. Foi unha das principais impulsoras da independencia, o que desencadeou o primeiro gran conflito relacionado con esta guerra: “A Guerra Serbio-Croata”.

Tempo despois, Bosnia e Kosovo seguiron os pasos de Croacia entrando en guerra con Serbia. O feito de que fosen países con economías máis débiles e organizacións sociais rurais, fixo que padecesen as consecuencias da guerra de forma moito máis intensa.

O gran perdedor e o máis afectado por este conflito foi Bosnia, debido ao seu subdesenvolvemento e a diversidade étnica presente nas súas fronteiras. Este choque cultural foi duramente reprimido por Serbia, quen chegou a acometer verdadeiros xenocidios étnicos contra esta nación, especialmente, contra o grupo dos bosnios-musulmáns.

Estes feitos provocaron a indignación de Europa e EEUU, que tomaron cartas no asunto e interviron no conflito cambiando o rumbo da guerra en favor dos países máis desfavorecidos.

Co paso do tempo, as aspiracións expansionistas serbias foron sofocadas e as diferentes exrepúblicas iugoslavas conseguiron a súa independencia.

Additional sounds

Additional documents