KaleidoScapes

Geography and History of Ames

Nin fadas nin princesas « Atrás    

Título

Herminia Lafuente Rial, empleada de hogar

 

Nadia Pascoal Sende · 4 noviembre 2022 15:45


Foto coa persoa entrevistada

Idade
84

Historia
A miña bisavoa desde pequena traballou moito. Ela ten 1 irmá e 2 irmáns. Tanto ela como os seus irmáns e irmá ian pouco a escola xa que a maior parte do tempo o pasaban traballando. Comezou a traballar aos 5 anos. Os 4 traballaban como caseiros, que eran as persoas que traballaban as leiras nas casas das persoas; e a parte diso a súa irmán máis ela lavaban a roupa de todo o pobo no lavadeiro da súa casa. E como eran nenos e todos os nenos necesitan xogar despóis de traballar saían a rúa todos xuntos, nenos e nenas, a xogar.
Aos 14 anos aprendeu a coser e aos 23 comezou a traballar como empleada do fogar. Non se lle presentou outras moitas cousas que facer xa que naquel entonces as mulleres so podían traballar como empleadas do fogar, lavandeiras, costureiras e no campo; e polo contrario non estaba ben visto que estas tarefas, agás traballar no campo, as fixera un home. Máis a miña tataravoa traballou nunha tenda propia súa na plaza. Tamén contoume que os homes tiñan obligado facer a mili mais as mulleres o tiñan prohibido.

Título

María Begoña García Oróns é axudante de cociña.

 

Carla Nieto García · 3 febrero 2020 20:16


Foto coa persoa entrevistada

Idade
54

Historia
Cando a miña tía era nova, as tarefas de coidado de persoas e da casa facíanas soamente as mulleres, ela tiña que axudar na casa e a coidar do seu avó e das súas irmás. Xa dende pequena a súa familia e coñecidos decíanlle o que ía ter que facer no futuro, aínda que ela finalmente fixo o que escolleu, xa que non lle parecía xusto que outras personas a parte dela escollesen o seu futuro, opinaba que só che poden aconsellar pero non decidir por ti. Na súa formación escolar tivo as mesmas oportunidades ca os homes, cando estudou foi nun colexio mixto e tratábanos de igual maneira aos homes e ás mulleres. A miña tía non se dedicou ao que desexaba nun principio, ela quería estudar peluquería pero finalmente non puido facelo xa que casou moi nova e formou unha familia.
A miña tía sempre quixo traballar fora da casa, pero non lle estaba permitido polo feito de ser muller, ela tiña que coidar dos fillos e quen podía traballar era só o marido. A ela gustaríalle habelo compartido todo co seu home, tanto o coidado dos fillos e do fogar como o feito de traballar fora, e pensa que unha muller debe ter o dereito de ir gañar un soldo igual que os homes. O seu traballo non estivo valorado, por exemplo, cando chegaba a noite e estaba cansada polo feito de coidar os fillos, o fogar, facer a compra e moitas outras cousas o que lle dicían era "pois non entendo por qué, non fixeches nada", polo que ás veces sí se sentía inferior.
Foille moi difícil compaxinar ser ama de casa e traballar ao mesmo tempo e tivo que criar aos seus fillos ela soa, xa que o seu marido traballaba fora, tiña que madrugar moito e unha filla que xa era maior axudáballe con algunhas cousas.
Ela pensa que a súa vida sempre estivo condicionada polo feito de ser muller con cousas como que só podía traballar no verán. Cando empezou a traballar, fíxoo na hostalería principalmente como axudante de cociña e como xa dixen só no verán, xa que era cando máis traballo había, e ela sempre foi igual ca os seus compañeiros homes. Outra limitación que tiña era que se quería ir a algún sitio tiña que levar os nenos porque non tiña con quen deixalos.
Se tivera nacido na nosa xeración a miña tía opina que a súa vida tería sido completamene diferente, comezando por que se ela soupera que non ía ter ao seu marido para coidar dos fillos, nos os tería, e se os tiveran traballarían xuntos para sacalos adiante e farían todo a medias.
Segundo a súa experiencia, a miña tía acosenlla aos rapaces e rapazas de agora que estudemos moito dende pequenos, que nos valoremos a nós mesmos e que sexamos independentes.

Título

María Teresa García Piñeiro, ama de casa

 

Samuel Míguez Blanco · 7 febrero 2020 17:19


Foto coa persoa entrevistada

Idade
79

Historia
Dende pequena, a miña avoa sempre estivo traballando, aina que non se recoñecera como tal. Ela foi a única rapaza entre moitos irmáns, polo que dende pequena tivo que axudar na casa a súa, a facer as camas, a lavar a roupa, a facer a comida, entre outras. Ela tamén axudou no campo xa que era unha das máis maiores da familia, tivo que levar a pastar o gando e as veces ata labrar o campo. Cando tiña 14 anos, nos seus ratos libres, collía fruta do campo e ía vendela o mercadillo, que estaba a 30 minutos de onde vivía para, facíao para gañarse uns cartos para axudar a familia máis para os seus gastos persoais. Cando marchou de casa, encontrou un home, o meu avó, con quen pasou o resto da súa vida, con 23 anos tivo a súa primeira filla, os 25 a segunda e con 29 o último fillo, o meu pai. Enton, tivo que traballar como ama de casa educando os seus fillos. Miña avoa sempre foi moi traballadora e sempre tivo unha vida moi axetreada chea de traballo, ainda que moita xente da súa época, non a consideren coma unha traballadora.

Título

Amelia Rodríguez Porto é confeccionadora.

 

Lorena García Rodríguez · 6 febrero 2020 21:56


Foto coa persoa entrevistada

Idade
70

Historia
A miña avoa ten unha irmá e tres irmáns e grazas a Deus nunca houbo ningunha diferenza entre eles xa que tanto de pequenos como de adultos sempre tiveron o mesmo trato. Todos os seus irmáns eran máis maiores que ela e cada un traballaba do que quería. Tivo as mesmas oportunidades de formación escolar e universitaria que os seus irmáns, polo que os seus pais nin ninguén lle indicaba cal ía ser o seu papel na sociedade nin no mundo laboral, así que nunca estivo condicionada por ser muller nin moito menos, fixo en todo momento o que quixo. Ela só estudou primaria e nese tempo, nunca viu desigualdade entre homes e mulleres, de feito, ela recorda que o número de mulleres e homes estaba equilibrado e tiñan as mesmas oportunidades e o mesmo trato. Despois da primaria, decidiu comezar a estudar perruquería, profesión que lle gustaría ter desenvolto, pero aínda que se recibira como perruqueira e traballara un tempo de iso, tivo que deixalo por orden médica xa que sufriu unha intoxicación cos produtos. Así que, optou pola segunda opción que era traballar de confeccionadora e comezou a traballar nunha fábrica de camisas. Alí tamén habían tanto homes como mulleres e o traballo estaba equilibrado, polo que tamén tiñan todos as mesmas oportunidades e condicións. Durante o tempo que estivo traballando como confeccionadora, tamén compaxinaba os traballos da casa. Cando chegaba a casa da fábrica, facía todo o que quedaba por facer e ata que non rematara non ía durmir, aínda que, os seus irmáns tamén axudaban cos traballos da casa, pero eles tiñan os seus horarios de traballo e cada un facía o que podía no momento que podía. Ela nunca presenciou diante dos seus ollos o machismo nin a desigualdade entre homes e mulleres, aínda que sabe que algún caso podería habelo, tamén é consciente de que naquela época a situación da muller era moito máis inferior que a de agora, aínda que queda moito por loitar pola igualdade total. A miña avoa non se xubilou, xa que traballou por conta e non puido aportar. Pensa que se tivera nacido na miña xeración, para ela non cambiaría nada, xa que ela seguiría os mesmos pasos que seguiu dende que ela naceu. Coa súa experiencia, aconséllame a min e a toda a xuventude de hoxe en día que nos esforcemos e estudiemos para ter un bo futuro e para que o mundo mellore, que loitemos pola igualdade total e polos nosos dereitos, e sobre todo, que sempre fagamos o que nós queremos facer e o que nos guste sen que ninguen nos condicione.

Título

María Teresa Fernández Suárez é ama de casa

 

Inés Fernández Montañés · 3 febrero 2020 20:25


Foto coa persoa entrevistada

Idade
(no especificado)

Historia
Desde moi pequena a miña avoa traballou facendo o que podía para axudar na súa casa, limpando o que era capaz ou cociñando. Deixou a escola xunto coa súa irmá María del Carmen para axudar a sú nai co sustentamento do seu fogar, mentres o seu outro irmán varón, Esteban, cursaba os seus estudos e o meu bisavó, o home da casa, traballaba para manter á familia. A miña avoa casou aos 23 anos e independizouse xunto aos seus irmáns. O seu marido, Manuel, dedicouse a traballar nunha tenda no pobo castelán onde se situaran, Cistierna, e a miña avoa facía tarefas domésticas: lavar a roupa, cociñar, limpar, coser...

Xa nacida a súas primeiras fillas, María de los ángeles e Rocío, o meu avó herdou a Confitería Montañés, e comezou a dirixila e a traballar alí vendendo doces, mentres que a miña avoa traballou na confitería nun plano inferior, ás veces vendendo detrás do mostrador ou simplemente limpando ou recollendo encargos.
Coa chegada do seu tercer e último fillo, tamén chamado Manuel, a miña bisavoa instalouse na casa da miña avoa, xa que o seu marido morrera e non era independente debido ao Alzheimer que diagnosticáranlle recentemente. Así pois, a miña avoa, ademais de facer as tareas domésticas e coidando da súa nai ata que finalmente, uns anos depois, morreu.

Por aquel entonces, a súa confitería de León (xa que a orixinal situábase en Cistierna) estaba nun período de auxe económico, co que foron capaces de pagarlles a universidade aos seus fillos, e todos eles independizáronse ao acabar as súas respectivas carreiras. A miña nai conseguiu traballo en Galicia uns anos despois de que a miña tía marchara para alí coa mesma intención. O meu tió quedou en León. A miña avoa traballou un par de anos limpando pescado para gañar un beneficio extra, ata que xubilouse cando o seu marido morreu. Os anos seguintes dedicouse a viaxar e coñecer mundo ata que morreu, deixando ao seu paso unha historia de superación que da que envidiar.
« Atrás