KaleidoScapes

Geography and History of Ames

Imaxes e palabras « Atrás    

Título da fotografía

Pola espiña dorsal de América

 

Gabriela López Abrego · 25 octubre 2022 17:51


Fotografía

Explicación da fotografía
O meu tataravó materno Isauro Vicario tivo que fuxir de España por conflito socias e políticos nos anos postreros ao século XIX, abandonar os seus estudos no seminario e embarcase cara América cun abrigo posto, un faio de diñeiro e moitas esperanzas, comezou a sua viaxe dende Barcelona xa q lle recomendaron salir dende aquel porto, deixando atrás a súa terra galega.
Logo dunha viaxe marítima longa, desembarca en Buenos Aires onde decide recorrer 1.400 kilómetros tendo así que atravesar a famosa e extensa cordilleira dos andes ao lombo dunha mula. Coma él había outros emigrantes españois q intentaban acudarse uns aos outros. Durante esta viaxe tiveron q pasar por baixas temperaturas e neve, pero doutro lado esperaríalle Chile, o seu obxectivo, un país Novo para él e que apenas aparecía nos mapas que estudou, moitas persoas debido as circunstancias anteriores non chegaron, ou morreron no camiño, pero non foi o caso de Isauro, ao chegar fundou a súa marca de roupa e contratou a españois como acto de agradecemento, coa que tivo éxito e puido vivir, durante este tempo coñece a miña tataravoa chilena e o demais xa se pode adiviñar.

Título da fotografía

A casa diseñada polo meu avó.

 

Paula Touceda Piñeiro · 14 noviembre 2023 21:39


Fotografía

Explicación da fotografía
Esta casa data do ano 1959, ten moita historia e foi deseñada polo meu avó Benjamín (POPOTO) para a familia con moito esforzo e ilusión ,que é o que sae na foto, a casa esta formada por dúas plantas independentes, o lado da casa hay un galpón e a casa está a 300 m da praia, situada nunha finca privada no lugar de Calcova, Finisterre. O galpón era unha granxa de galiñas, a idea de meu avó foi facela alí porque así as galiñas comían a area da praia polo calcio que esta aporta ter, dicía que así a cascara do ovo era mais dura e aguantaban mellor no transcurso do traslado dos ovos a Madrid.Meu avó fixo esta casa cando exercía de practicante e procurador, el e a sua familia vivían na planta de arriba mentres que na parte de abaixo tiña o despacho e os vestiarios para os empregados. Co tempo tiveron que marchar para outra aldea a cuidar aos seus sogros. A casa quedou abandonada, pero hoxe en dia, tocoulle ao meu pai en herdanza, foi restaurada, conservando a mesma esencia ca do ano na que se construíu.A casa esta feita de pedra ,o mais rechamante da casa son as súas contras vermellas e as tres entradas que ten na parte e abaixo, unha era a entrada principal que daba o despacho directamente , outra entrada polo lado da casa daba o galpón e a outra era a que daba o camiño para a finca e a praia, as
escaleiras que van a segunda planta por fora da casa dan impresión de estar sostidas no aire. Esta casa ten mais o menos 50 anos e sempre chamou a atención.

Título da fotografía

Un saúdo militar

 

Xosé Asorey Rendo · 27 octubre 2022 19:13


Fotografía

Explicación da fotografía
Esta fotografía é do meu bisavó, cando era militar. Esta imaxe destinouse á familia para mostrar que estaba cumplindo a súa función como militar. Tiña 21 anos e era no ano 1936, durante a guerra civil. A foto foi sacada na Coruña. Él xa levaba varios anos no servizo militar e, por ende, non podía ver a súa familia, aparte de que estaba a máis de 100 km de distancia do seu fogar.

Título da fotografía

Esperanza e liberdade

 

Daniel Campos Pauzat · 19 mayo 2021 19:40


Fotografía

Autor/a, relación contigo, data e lugar da foto
Antonio Fernández González (o meu bisavó)
Autor descoñecido (amigo de viaxe)
marzo 1940
Barcalés, Pireneos orientales, Francia

Explicación da fotografía
O meu bisavó naceu en Noia, era mariñeiro e antes do 36 estaba vivindo en Cádiz. Despois de unirse ao bando republicano e perder a guerra tivo que exiliarse. Esta fotografía tiña un valor especial para o meu bisavó porque foi tomada nada máis chegar a Francia despois da viaxe a pé polo Pirineo para fuxir do Franquismo e das represalias aos republicanos en España. Aínda que o recibimento por parte das autoridades francesas non fora o esperado, posto que se portaron bastante mal cos refuxiados, para os que chegaban era o comezo da liberdade despois de moitos anos de persecución. A fotografía foi tomada por un amigo co que viaxou dende España e que firmou unha dedicatoria por detrás: " A mi buen amigo Antonio con todo el afecto- Barcarés-1940". O meu bisavó contaba a miúdo que os dous fixeran unha foto similar e que para facelas compartiran o mesmo abrigo posto que a pesares de ser inverno só tiñan un. Despois desta foto foi detido polas autoridades francesas e pasou varios meses no campo de refuxiados de Argelés sur mer, a continuación foron levados polos alemáns a Burdeos para traballar na construcción dunha base naval, o curioso foi que a pesares de estar retidos os trataban mellor que en Argeles e recibían un pequeno soldo. Ao terminar a guerra embarcouse de novo para acompañar aos xudíos superviventes a Palestina e a volta decidiu quedarse definitivamente en Burdeos onde coñeceu a miña bisavoa. 35 anos máis tarde volveu a Noia por primeira vez e aínda tiña o medo no corpo.

Título da fotografía

The life of a Carpenter

 

Jairo Barreiro Brea · 25 octubre 2022 18:01


Fotografía

Explicación da fotografía
Antonio Brea Castro was born and raised in the parish of Loxo in Arinteiro, Touro. He was always good in school, especially in history and science. He started working as a carpenter in his own workshop to earn money. He liked to smoke, read and listen to the radio. At 22, he became independent from his parents and married his first wife, Andrea, with her they have two sons. But she died of a pneumonia. After this he went to war, the segre battle in the civil war. After his return, he continued with his workshop, and didn't falling in love again until he was 50 years old, when he remarried a woman from the town named Dolores. With her he had no children. He liked to do house work, especially cooking. And at the age of 72 he died of natural causes in the same town where he lived all his life.
« Atrás